Νόμος 3189/2003 – ΦΕΚ Α/243/21-10-2003
1. Στο κεφάλαιο αυτό με τον όρο ανήλικοι νοούνται αυτοί που, κατά το χρόνο τέλεσης της πράξης, έχουν ηλικία μεταξύ του όγδοου και του δέκατου όγδοου έτους της ηλικίας τους συμπληρωμένων.
Ἀπό τήν «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΝ» ἀλλά καί ἀπό ὅλον ἔντυπον καί ἠλεκτρονικόν τῦπον διαβάζομεν διά τήν παρακμήν καί ἀθλιότητα πού μᾶς ἔχουν ὁδηγήσει τά ἴδια Μ.Μ.Ε,
« Στην δικαιοσύνη παραπέμπονται σήμερα τα δύο ανήλικα αδέλφια, 15 και 17 ετών από το Περιστέρι, που συνελήφθησαν χτες από την Ασφάλεια Αθηνών για την τον ιδιαίτερα βίαιο ξυλοδαρμό του 53χρονου σταθμάρχη στον σταθμό του μετρό στην Ομόνοια Σύμφωνα με την αστυνομία, σε βάρος των δύο παιδιών σχηματίστηκε δικογραφία για κακούργημα και συγκεκριμένα για απόπειρα ανθρωποκτονίας κατά συναυτουργία, καθώς και απείθεια, καθώς αρνήθηκαν να δώσουν δακτυλικά αποτυπώματα».
Οἱ ἡθικοί αὐτουργοί αὐτῶν τῶν φαινομένων παρακμῆς εἶναι οἱ ἴδιοι τηλεοπτικοί σταθμοί μέ τούς χαμηλοῦ ἐπιπέδου παρουσιαστάς, μέ τάς ἀθλίας καί χυδαίας τηλεοπτικάς ἐκπομπάς, καί τά ξένας κινηματογραφικάς ταινίας πού βρίθουν ἀγριότητος, βίας καί βαρβαρότητος. Ἀλλά καί μέ τήν ἀνοχήν καί ὡς ἐκ τούτου τήν ὑπόθαλψιν τῶν ἐγκληματικῶν ἐνεργειῶν τῶν λαθροεισβολέων, μέ ἀποτέλεσμα ὀ Ἕλλην νά γίνη ἕνα ἄβουλον μιθριδατικόν ὄν. Νά προσθέσωμεν καί (προοδευτικά)κόμμτα πού ὑποθάλπτουν τοιαύτας πράξεις καί λαμβάνουν περισσότερον τοῦ 80% εἰς τάς φυλακάς.
Βάσει τῶν νόμων τήν ἐπιμέλειαν τῶν ἀνηλίκων ἕως καί τό δέκατον ὄγδοον ἔτος τῆς ἡλικίας των τήν ἔχουν οἱ γονεῖς.
Ἀφροσύνη καί παραλογισμός ΕΝΗΛΙΚΩΝ
Ὁ 17 χρόνος ὅπως μᾶς τόν παρουσιάζει ὅλος ὁ τῦπος, εἶναι ἕνας ἀνήλικας, εἶναι ἕνα παιδί. Μά αὐτός ὁ ἀνήλικας ἤ τό παιδί, τό ὁποῖον χρήζει μέχρις τά 18 του κηδεμονίαν, ἔχει δικαίωμα ψήφου ἀπό τά 17 του. Αὐτός πού δέν ἔχει τό διακαίωμα νά ἀποφασίζη διά τόν ἑαυτόν του μἐχρις συμπληρώσεως τῶν 18, ἔχει δικαίωμα ψἠφου ἀπό τά 17 του, διά νά ἀποφασίζη δ’ ἄλλους. Καί αὐτό τό ἀποφάσιασαν κάποιοι ἐνήλικες, καί αὐτοί εἶναι οἰ λεγόμενοι (πατέρες τοῦ ἔθνους). Ἐάν οἱ 180 ΕΝΗΛΙΚΕΣ (πατέρες τοῦ ἔθνους) ἐπί κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ πού ψήφισαν αὐτόν τόν νόμον δέν εἶναι ἄφρονες καί παράλογοι, καί ὡς ἐκ τούτου ἐπικίνδυνοι διά τό γένος τῶν Ἐλλήνων, τότε τί εἶναι;
Δικαίωμα ἐκλέγειν καί ἐκλέγσθαι. Ποῖοι πρέπει νά τό ἔχουν;
Σήμερον ἄπαντες μέ τήν συμπλήρωσιν τοῦ 17ου ἔτους ἔχουν δικαίωμα ψήφου. Οἱ μέγιστοι τῶν φιλοσόφων μας ἔχουν ἀσχοληθεῖ μέ τήν ἀναζήτησιν τῆς εὐδαιμονίας τῶν πολιτῶν. Ὁ Σωκράτης, ὁ Πλάτων, ὁ Ἀριστοτέλης δέν εἶναι θιασῶται τῆς Δημοκρατίας, ἀλλά πιστεύουν ὅτι αἱ Πολιτεῖαι πρέπει νά διοικοῦνται ἀπό τούς ἀρίστους, διά τήν εὐδαιμονίαν τῶν πολιτῶν. Εἰς τήν Δημοκρατίαν οἱ Πολῖται διά τῆς ψήφους των ἀναλαμβάνουν οἱ ἴδιοι ἀπό ποίους θά πραγματοποιηθῆ ἡ διακυβέρησις τῆς Πολιτείας, κατά τόν δυνατόν καλλίτερον τρόπον. Ἡ ψῆφος εἶναι ἕνα Ἱερόν καί ὕψιστον καθῆκον, πού ὅμως δέν ἀφορᾶ μόνον ἐμᾶς, ἀλλά καί τήν ποιότητα ζωῆς τοῦ πλησίον μας, δηλ. τῶν Παιδιῶν μας, τῶν Γονέων μας, τῶν Ἀδελφῶν μας, τῶν Φίλων μας, τῶν Συνελλήνων.
Ἐπειδή σκοπός ὅλων πρέπει νά εἶναι ἡ βελτίωσις τῆς ποιότητος ζωῆς ἀπάντων τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν, ἡ ψῆφος μας ὀφείλει νά εἶναι ἀντικειμενική καί ὄχι ὐποκειμενική, διά νά μήν ἀποσκοπῆ μόνον εἰς τό προσωπικόν συμφέρον. Διά νά ἐλπίσωμεν τό πῶς θά ἐπιτευχθῆ ἡ βελτίωσις τῆς ποιότητος ζωῆς ἀπάντων τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν πιθανόν νά χρειάζονται ὀρισμέναι προϋποθέσεις ὀισμένοι κανόνες. Δικαίωμα ψήφου μήπως πρέπει νά ἔχουν; Ὅσοι ἔχουν εὐδοκιμήσει εἰς τήν προσωπικήν τους ζωήν, ὅσοι εἶναι ἐπιτυχημένοι. Ὁ ἐπιτυχημένος Γεωργός, ὁ ἐπιτυχημένος Κτηνοτρόφος, Οἰκοδόμος, Ἐπιστήμων κ.τ.λ, κ.τ.λ. Καἰ ἐξ αὐτῶν ὄχι ὅλοι, ἀλλά αὐτοί πού εἶναι καλοί τε κἀγαθοί καί ἀγαποῦν τήν Ἑλλάδα μας. Ὁσον ἀφορᾶ τήν ἡλικίαν, ἐδῶ ἀπαιτεῖται ἕνας συνδιασμός ὡριμότητος καί δυναμισμοῦ, δηλ. ἀπό τό 27ον ἔτος ἕως καί τό 60ον Καί ἐπειδή κάθε κανών ἔχει τάς ἐξαιρέσεις του, αἱ ἰδιοφυΐαι ἐξαιροῦνται τοῦ κανόνος.
Βεβαίως οἱ πρεσβύτεροι δέν εἶναι γιά πέταμα, καί τοῦτο διότι εἶναι μία ἀποθήκη γνώσεων καί ἐμπειρίας, εἶναι οἱ Δημογέροντες, χρήσιμοι διά νά παράσχουν τάς συμβουλάς των ἐπ’ ὠφελείᾳ τῆς Πολιτείας καί τῶν Πολιτῶν.
