Το δημοσίευμα του “GUARDIAN” είναι αποκαλυπτικό, και όλα δείχνουν πως η πειρατική πυραυλική επιχείρηση εναντίον τη Συρίας, όχι μονάχα δε συνιστά μεμονωμένο και ανεξάρτητο γεγονός, αλλά αποτελεί μάλλον την πρώτη πράξη ενός “πακέτου” κρίσιμων πολεμικών επιθετικών παρεμβάσεων των ΗΠΑ σε ολόκληρο τον πλανήτη με προεκτάσεις ασύλληπτες…
Οι φόβοι που διατυπώσαμε την Παρασκευή το βράδυ στην εκπομπή “ΠΡΑΣΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ”, σε μια προσπάθεια να αποκωδικοποιήσουμε το διάγγελμα Τραμπ, επιβεβαιώνονται από το δημοσίευμα του “GUARDIAN” με τον πιο επίσημο όσο και δραματικό τρόπο.
Τα δεδομένα που προκύπτουν από το αποκαλυπτικό δημοσίευμα έχουν ως εξής:
Α) Δυο αμερικανικά πυρηνικά υποβρύχια κινούνται ήδη προς την Κορεατική χερσόνησο…
Β) Οι προειδοποιήσεις Τραμπ προς τον Κινέζο ομόλογό του, και ενώ η πυραυλική επιχείρηση εναντίον της Συρίας ήταν σε πλήρη εξέλιξη, υπήρξαν πέραν του δέοντος σαφείς: “Με την Κορέα, τέρμα τα λόγια – είπε – Η ώρα των πράξεων έφτασε”…
Γ) Οι αυτόκλητοι θεματοφύλακες της νομιμότητας στον πλανήτη, αποφάσισαν επίσης να προχωρήσουν στον πυρηνικό επανεξοπλισμό της Νοτίου Κορέας…
Δ) Ενώ τέλος φαίνεται πως δρομολογούνται σχέδια με στόχο την πολιτική δολοφονία του Βορειοκορεάτη ηγέτη Κιμ, σε…
μια προσπάθεια εκτεταμένης αποσταθεροποίησης του καθεστώτος.
μια προσπάθεια εκτεταμένης αποσταθεροποίησης του καθεστώτος.
Στα παραπάνω στοιχεία τα οποία συνιστούν δεδομένα σε επίπεδο επιχειρησιακό, θα πρέπει να συνυπολογίσουμε και τρεις τουλάχιστον επιπρόσθετες στρατηγικές παραμέτρους.
Η πρώτη, αφορά στην καταγεγραμμένη πλέον ατολμία της Ρωσικής ηγεσίας, να καταδείξει την αποφασιστικότητά της να λειτουργήσει ως ισχυρό γεωπολιτικό αντιστάθμισμα, απέναντι σε επιθετικές στρατηγικού χαρακτήρα δράσεις, ακόμη και όταν σ αυτές πρωταγωνιστούν αντίπαλοι λιγότερο υπολογίσιμοι από αυτήν. (Όπως ακριβώς “κατάπιε” την κατάρριψη του αεροσκάφους της από την Τουρκία, το ίδιο ταπεινωμένα “κάνει γαργάρα” και την Αμερικανική πυραυλική επιχείρηση στη Συρία, αν και γνωρίζει πολύ καλά πως μετά από αυτήν, χάνει ουσιαστικά την πρωτοκαθεδρία στις διεργασίες που βρίσκονται έτσι κι αλλιώς σε εξέλιξη).
Η δεύτερη, σχετίζεται με την ατολμία της στρατηγικά ολιγότερον έμπειρης Κινεζικής ηγεσίας, η οποία έδειξε να υποδέχεται φοβικά έως αμήχανα την αμερικανική επιθετικότητα (ακόμη και στο μαλακό της υπογάστριο), ενώ είναι γνωστό πως κάθε ολιγωρία που εκδηλώνεται, τον κρίσιμο γεωπολιτικό χρόνο που επείγει να δοθούν απαντήσεις, πολλαπλασιάζει ανεξέλεγκτα το στρατηγικό πλεονέκτημα του πρωταγωνιστή. Και σε αυτή τη φάση, πρωταγωνιστής είναι ο επιτιθέμενος, διότι αυτός διαθέτει σχέδιο και συγκεκριμένη στόχευση στρατηγική.
Η τρίτη παράμετρος, αφορά στο απρόβλεπτο των αντιδράσεων της Βορειοκορεατικής ηγεσίας, η οποία και επεξεργασμένα σενάρια στρατηγικής άμυνας φαίνεται να διαθέτει, και η αποφασιστικότητα του αδυνάτου, αναγορεύεται σε μέγεθος που δύσκολα μπορεί “προ της γιορτής” να προσμετρηθεί – αξιολογηθεί στις πραγματικές του διαστάσεις.
Οι τελευταίες εξελίξεις επομένως καταδεικνύουν, πως ο πλανήτης μπαίνει “στα κόκκινα”, με πρωταγωνιστή και πάλι την Αμερικανική γεωστρατηγική βουλιμία, και μάλιστα στη “ρότα” μιας ιδιαιτέρως επικίνδυνης εξίσωσης που την συνθέτουν δυο παράγοντες:
Από τη μία μεριά, η λυσσώδης επιμονή του βαθέως Αμερικανικού κατεστημένου, που επιχειρεί να ενδυναμώσει τις ακραίες στρατηγικές του επιλογές και να τις ενσωματώσει με πολύ πιο δυναμικό τρόπο στην Αμερικανική εξωτερική πολιτική…
Και από την άλλη, η εμμονική παράνοια του νεοεκλεγμένου Αμερικανού προέδρου, ο οποίος μετά την εκτεταμένη αμφισβήτηση και στοχοποίησή του, επιχειρεί δύο περίπου μήνες μετά την εκλογή του, να ανακτήσει τον έλεγχο των κινήσεων, πλειοδοτώντας στην παραφροσύνη του Αμερικανικού “πλανητικού πατριωτισμού”, και αυτό καθιστά τις εξελίξεις ιδιαιτέρως απρόβλεπτες αλλά πρωτίστως επικίνδυνες τις ημέρες που έρχονται.
