Όταν σπούδαζα στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο, ένας καθηγητής μας έλεγε ότι, ο πραγματικός επιχειρηματίας δεν είναι σαν τους άλλους ανθρώπους. Σκέφτεται εντελώς διαφορετικά και φυσικά είναι ορισμένοι αυτοί που μπορούν να είναι πραγματικοί επιχειρηματίες.
Ειδικότερα μας έλεγε ότι “ενώ ο απλός μέσος άνθρωπος δεν μπορεί να είναι ήρεμος όταν χρωστάει χρήματα, αντίθετα ο πραγματικός επιχειρηματίας δεν μπορεί να κοιμηθεί και στην ουσία υποφέρει, αν δεν χρωστάει χρήματα”.
Μας το εξήγησε αυτό με το ότι ο πραγματικός επιχειρηματίας αισθάνεται καλά μόνο όταν εκμεταλλεύεται τα χρήματα άλλων για πάρτη του, με κάθε τρόπο, αρκεί να μην τα δίνει στην ώρα τους.
Αργότερα το έζησα αυτό το φαινόμενο όταν πήγα να εργαστώ σε μια τεράστια επιχείρηση κολοσσό, η οποία πλήρωνε τους προμηθευτές της με μεταχρονολογημένες εξάμηνες επιταγές, προκειμένου να κερδίζει τους τόκους των χρημάτων που δεν κατέβαλε έγκαιρα. Οι προμηθευτές το ανέχονταν αυτό γιατί είχαν μεγάλο και σίγουρο πελάτη. Όπως λέει ο λαός “τα λεφτά πάνε στα λεφτά”.
Ο επιχειρηματίας λοιπόν είναι ιδιαίτερος άνθρωπος και δεν κάνουμε όλοι γι’ αυτή τη δουλειά. Γι’ αυτό και ο καπιταλισμός είναι για λίγους, είναι ολιγαρχικός.
Το ίδιο ισχύει και για την πολιτική, η οποία δεν κάνει για τον καθένα μας. Η πολιτική με τη διαδικασία της εκλογής “αντιπροσώπων” – εξουσιαστών δια της ψήφου, αντικατέστησε τη φυσική εξόντωση του αντιπάλου διεκδικητή της εξουσίας, με την πολιτική του εξόντωση. Στην ουσία η πολιτική είναι για εκείνους τους ανθρώπους, πολλοί εκ των οποίων, κάλλιστα θα μπορούσαν να σκοτώσουν για την εξουσία. Επομένως το ψέμα και το ρουσφέτι είναι γι’ αυτούς μια “άγια” διαδικασία για την επίτευξη του σκοπού, που είναι η κατάληψη της εξουσίας. Πολλοί από εμάς μπορεί να εκφέρουμε σοβαρές πολιτικές απόψεις και προτάσεις, αλλά σχεδόν κανείς μας δεν κάνει για πραγματικός πολιτικός.
Το ίδιο ισχύει και με έναν πληρωμένο εκτελεστή. Μπορεί να φέρει σε πέρας το έργο του και μετά να πάει να κοιμηθεί σαν να γύρισε από τη δουλειά.
Με λίγα λόγια, δεν κάνουμε όλοι για όλα, γι’ αυτό και κάποιοι, οι λίγοι εξουσιάζουν και οι πολλοί, οι νορμάλ άνθρωποι, εξουσιάζονται από εκμεταλλευτές, ψεύτες, δολοφόνους και απατεώνες.
Έτσι ήταν πάντα η ζωή και έτσι θα παραμείνει (ας το έχουν υπόψη τους αυτό οι ρομαντικοί) , εκτός και εάν κάποια στιγμή η ανθρωπότητα αλλάξει αντίληψη, τόσο για την πραγματική ουσία του ανθρώπου, όσο και για την ύπαρξη ή ανυπαρξία του Θεού.
