Εισήλθαμε στην αγία εβδομάδα του Τιμίου Σταυρού σεβαστοί πατέρες και αγαπητοί μας αδελφοί. Από σήμερα μέχρι και τις 21 Σεπτεμβρίου η Εκκλησία μας ψάλλει και εορτάζει πνευματικά στο κλίμα της ζωηφόρου Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού.
Και όντως είναι υπόθεση πανήγυρης ο Σταυρός, όπως μας λέει ο ιερός Χρυσόστομος, διότι από σύμβολο καταδίκης έγινε σύμβολο τιμής!
Εμείς, ξεκινώντας απ’ αυτήν την Κυριακή, την προ της Υψώσεως, θα προσπαθήσουμε να υμνήσουμε ευλαβικά την Χάρη του Σταυρού του Χριστού μας και να απαντήσουμε με τη βοήθεια των Αγίων Πατέρων σε διάφορα επίκαιρα και καυτά ερωτήματα γύρω από το πότε ο Σταυρός του Χριστού ενεργεί νικηφόρα και πότε μένει εγκλωβισμένος και αιχμαλωτίζεται κατά παραχώρηση της αγάπης του Θεού• αν υπάρχει επίσης σταυρός του Αντιχρίστου, πώς ενεργεί και ποιοι είναι αυτοί που θα επιτελέσουν ψεύτικη ύψωση.
Μη ξεχάσουμε, ειδικά φέτος, όταν ακούμε το γνωστό Απολυτίκιο, να θυμόμαστε πως ο Τίμιος Σταυρός σώζει μόνο τον λαό της κληρονομίας του Κυρίου, δηλ. όσους κρατάνε άθραυστη την σφραγίδα του αγίου βαπτίσματος, δηλ. τους ανεμβολίαστους πιστούς,
χαρίζει πνευματικές νίκες μόνο σε όσους βασιλεύουν εν Πίστει στα πάθη και μόνο σε όσους ομολογούν ταπεινά, πολεμούν νόμιμα και αγωνίζονται θαρραλέα, σύμφωνα με το σταυρικό πολίτευμα και Ευαγγέλιο, ενάντια σε κάθε εκκοσμικευμένο, μασκοφορεμένο και σφραγισμένο Χριστιανισμό της νέας εποχής, εναντίον κάθε βάρβαρου εχθρού της αγίας μας Εκκλησίας, δηλ. κάθε δόλιου μωαμεθανού, παπικού, οικουμενιστή, αλλά και κάθε δαιμονικού και τυραννικού εμβολιαστή της ελεύθερης, ατίμητης, θεόπλαστης, ευσεβούς ψυχής και του σώματος των Ορθοδόξων.
Α. ΤΟ ΦΙΜΩΤΡΟ ΤΗΣ ΒΛΑΣΦΗΜΙΑΣ.
Οι Αγιοί μας δεν χορταίνουν να υμνούν και να εγκωμιάζουν τον πανάγιο Σταυρό του Κυρίου.
Ας δούμε λίγους από τους χιλιάδες χαρακτηρισμούς του:
“Ξύλον υπακοής, θυσιαστήριον, ελπίς Χριστιανών, υγείας δοτήρ, πρόγραμμα ευσεβείας, φίμωτρον βλασφημίας, ράβδος δυνάμεως, έρεισμα πίστεως, παιδευτής αφρόνων, διδάσκαλος νηπίων, ένδειξις μετανοίας, υπογραφεύς δικαιοσύνης, πρόξενος ζωής, λύσις θανάτου, σβεστήριον πυρός, παρρησία προς Θεόν, φύλαξ εν νυκτί, χαλινός εν ευθυμία, ψυχαγωγός εν αθυμία, φίλιος, συνήγορος, προασπιστής, άνθος παρθενίας, όπλον ανδρείας, θεμέλιον πίστεως, βραβείον ειρήνης, δύναμις σωζομένων, προκοπή δικαίων, αρραβών υιοθεσίας, ανάπλασις του ανθρώπου, σύναψις ουρανού και γης, σημείον πιστών, φόβος και τραύμα δαιμόνων, ταυτότητα του Χριστού, καύχημα της Εκκλησίας, και τέλος, το μέγιστον σύμβολον της αγάπης του Θεού Πατρός προς ημάς”.
( Άγιοι: Ανδρέας Κρήτης, Κύριλλος Ιεροσολύμων, Γρηγόριος Παλαμάς, Γερμανός Κων/λεως)
Β. Ο ΤΑΠΕΙΝΟΣ ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΣ.
Ένα άγνωστο στους πολλούς και εκπληκτικό σημείο της ταπείνωσης του Θεού είναι το πώς συχνά υποχωρεί, παραχωρεί και αποδέχεται να αιχμαλωτίζεται και να εγκλωβίζεται από τους δαίμονες συμβολικά η δύναμη του Σταυρού του Υιού Του!!!
Πρόκειται δηλ. για τις στιγμές, όπου απενεργοποιείται η Χάρις του! Αλήθεια, πότε συμβαίνει αυτό;
Όταν κάποιος αρνείται την Πίστη, βλασφημεί και εκουσίως αμαρτάνει θανάσιμα!
Εδώ να θυμίσουμε την διδακτική ιστορία με τον παιδοκτόνο Ιουλιανό τον Παραβάτη, ο οποίος μάλιστα έκανε στην αρχή τον ευσεβή, είχε και χειροθεσία αναγνώστου, μέχρι και μοναχός ετοιμαζόταν να γίνει, αντ’ αυτού όμως η φιλοδοξία του τον οδήγησε σε μαγείες και φόνο και παντελή άρνηση της Πίστεως, κάτι το οποίο επαναλαμβάνεται στις μέρες μας, όπου με την αποδοχή των κανιβαλικών σκευασμάτων του Εωσφόρου, ο κάθε εμβολιασμένος και χαραγμένος, γίνεται αποστάτης του Χριστού δίχως όμως τώρα πια δυνατότητα επιστροφής, καθόσον η σφραγίδα του εχθρού εισέρχεται σε όλο το αίμα και στα κύτταρά του!
Πόσο δεν του ομοιάζει αλήθεια του Ιουλιανού, σε μια πολύ πιο πονηρή έκδοση, ο γνωστός λαοπλάνος, μέγας υπερφίαλος, δολοφόνος, ψευδοσωτήρας και λοιμωξιολόγος του καθεστώτος, τον οποίον τίμησαν εκκλησιαστικά οι ρασοφόροι της Πανθρησκείας, αφού είχε ήδη κορυφώσει το αθρωποκτόνο του έργο;
Αγαπητοί μας φίλοι, για να ενεργήσει η χάρις του Τιμίου Σταυρού, προϋποθέτει ορθή πίστη στον Χριστό, ως τον μόνο σωτήρα, τέλειο Θεό και τέλειο άνθρωπο.
Και όχι μόνο πίστη, αλλά και συνεπές βίωμα, αποδοχή στην πράξη όλης της διδασκαλίας του, ενσυνείδητη δηλ. συμμόρφωση και ανταπόκριση στο σταυρικό του κάλεσμα!
Ω, μα τι δυστυχία επικρατεί γύρω μας! Σήμερα ο Σταυρός έχασε παντελώς την δύναμή του μέσα στο χριστιανικό πλήθος, απέμεινε ένα νεκρό διακοσμητικό σύμβολο, έγινε ένα σκέτο ξύλο, αιχμάλωτο στα χέρια των επιτηδείων μαγισσών, των αποκρυφιστών, των μέντιουμ, των Μασόνων, των Οικουμενιστών, των σατανιστών τραγουδιστών και κάθε “καλλιτέχνη” της κολάσεως!
Καμία εκεί η σωστική ενέργειά του, μάλλον σ’ αυτούς γίνεται ένας σταυρός ληστών, σταυρός του Αντιχρίστου, δηλ. του ψεύδους, της βλασφημίας και της ανωμαλίας.
Ακόμη και τεμάχιο αληθινού Τιμίου Ξύλου να υπάρχει, ούτε τότε δεν ενεργεί προς σωτηρία σε τέτοιους ανθρώπους!
Στους κρατικούς ναούς επίσης και στα μοναστήρια της προδοσίας, όπου δήθεν μεθαύριο θα υψωθεί, δεν θα είναι του Χριστού αυτή αληθής ύψωση αλλά ψευδής, αμαρτωλή, τελετή πλήρους υποκρισίας και αποστασίας!
Κάπως έτσι θα εμφανιστεί και ο τελικός Αντίχριστος! Έτσι τον προετοιμάζουν όλοι οι χαραγμένοι Χριστιανοί ψευδοπροφήτες του!
Στα μάτια όλων των εμβολιασμένων θα λάμπει τότε το άτιμο ξύλο σαν Σταυρός, στην πραγματικότητα όμως θα είναι σημείον του Εωσφόρου! Τι φρικτό! Τί πιο τραγικό, σεβαστοί μας αδελφοί!
Το σύμβολο της νίκης κατά του θανάτου και της αμαρτίας να γίνεται ένδυμα και όργανο του πονηρού!
Όμως, όλοι αυτοί, που δυστυχώς ποντάρουν σήμερα μόνο στους θαυματουργούς Σταυρούς και στις δακρυρροούσες Εικόνες, οι έχοντες αρνηθεί την ευσέβεια και όλοι όσοι σφραγισμένοι τρέξουν στις ψευδείς υψώσεις των κληρικών της αιρέσεως, θα ακούσουν δυστυχώς κάποτε εκείνα τα ανατριχιαστικά λόγια του Χριστού: “οὐδέποτε ἔγνων ὑμᾶς·ἀποχωρεῖτε ἀπ’ ἐμοῦ οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀνομίαν”.
(Ματθ.7,23)
Γ. ΤΟ ΝΕΟ ΕΜΒΟΛΙΟ ΑΙΧΜΑΛΩΤΙΖΕΙ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ;
Βεβαιότατα, τον απενεργοποιεί εντελώς, ως χάραγμα του Αντιχρίστου, που ενεργεί μυστικά και πριν εκείνος έρθει, όπως ενεργούσε ο Τίμιος Σταυρός στους Προπάτορές μας και προ Χριστού!
Γι’ αυτό και όλη αυτή η τόσο υπομονετικά οργανωμένη από δεκαετίες μολυσματική προετοιμασία του σφραγίσματος, με την σήμανση των προϊόντων, των καρτών και τώρα με την τελική χάραξη των ανθρωπίνων προσώπων. Πόσο ήρεμα και ήσυχα ο διάβολος μέσω των διεθνών οργανώσεων δεν ετοίμασε και δεν ενεργεί ήδη την παγκόσμια τυραννία του!
Κοιτάξτε και μια ολοφάνερη ομοιότητα με τους πρώτους χριστιανικούς διωγμούς: Τότε, και μόνο η ονομασία Χριστιανός, θεωρούνταν εχθρική του Ρωμαϊκού κράτους. Τώρα, αν είσαι αρνητής της μάσκας και του εμβολίου, ήδη θεωρείσαι επικίνδυνος και εχθρός της δημόσιας υγείας!
Πολλοί πλανεμένοι παραθέτουν τεχνηέντως δήθεν λόγους συγχρόνων οσίων γερόντων, που διδάσκουν να μη δίνουμε καμία σημασία στον Αντίχριστο, αλλά να ασχολούμαστε μόνο με τον Χριστό! Ευτυχώς όμως ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος και αυτούς τους έχει αποστομώσει: ” Μιλάμε είπε για τον διάβολο, όχι γιατί είναι κάτι ευχάριστο, αλλά διότι είναι για μας ασφαλής αυτή η διδασκαλία. Αφού εκείνος είναι εχθρός και πολέμιος, μεγάλη ασφάλεια υπάρχει να γνωρίζουμε καλά τα τεχνάσματά του”.
Κάποιοι άλλοι πάλι λοιδωρούν τα περί του δυσωνύμου αριθμού που μολύνει τα πάντα και ο οποίος λένε, δεν ξέρουμε αν υπάρχει στο νέο εμβόλιο.
Ω, οι ανόητοι! Δεν βλέπουν την ομοιότητα του οικονομικού αποκλεισμού της εποχής μας με την προφητεία του Ευαγγελιστού Ιωάννου του Θεολόγου στην Αποκάλυψη, δεν βλέπουν ότι ήδη καταργείται το βαπτιστικό όνομα και μένει μόνο ένας αριθμός για κάθε πρόσωπο!
Ακόμα και να μην υπήρχε αγαπητοί το 666, (που εννοείται ότι υπάρχει), τα ονόματα και οι αριθμοί περιττεύουν, όταν τα ίδια τα πράγματα κραυγάζουν!
Ω, τί υποκρισία και διαστροφή περισσεύει στους κύκλους των αλόγων θεολόγων του εγωϊσμού, της λογικής και της διαπλοκής!
Δ. ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΣΤΑΔΙΟ ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ.
Ο φόβος, η βία, ο καταναγκασμός, που οδήγησαν τους περισσότερους χλιαρούς Χριστιανούς να σφραγιστούν εμβολιαζόμενοι, λένε κάποιοι γνωστικοί, ότι δεν τους καταλογίζει ευθύνη, αφού ενήργησαν κάτω από άνωθεν πίεση.
Την απάντηση μας την δίνει ο σοφός πατριάρχης Αντιοχείας και ερμηνευτής των Ιερών Κανόνων Θεόδωρος Βαλσαμών, ερμηνεύοντας τον 62ο Αποστολικό Κανόνα:
” Αν και ο πολιτικός νόμος, αξιώνει συγχωρήσεως όποιον αναγκάστηκε να ενεργήσει κάτι υπό καθεστώς φόβου ή βίας, ΟΜΩΣ Ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΘΕΛΕΙ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ ΟΜΟΛΟΓΗΤΑΣ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ!”.
Αδέλφια, το παγκόσμιο στάδιο της κατά Θεόν ομολογίας από πέρυσι ειδικά έχει ανοίξει διάπλατα και μας καλεί να ενεργοποιήσουμε την Πίστη! Μην ομοιωθούμε με τους πιστούς δαίμονες, που το μόνο που τους λείπει και το οποίο πια αδυνατούν να εκπληρώσουν είναι η ταπεινή και αγαπητική ενεργοποίηση της πίστεως!
Διότι ο Σταυρός τότε θα γίνει για μας αντί ξύλο ζωής και ευλογίας, καταισχύνη και τιμωρία μας αιώνια!
” Μή διά τό δωρημαίον ( δηλ. για την θεία αυτή δωρεά) καταφρόνει της σφραγίδος του Σταυρού, αλλά δια τούτου μάλλον τίμησον τον ευεργέτην” μας υπενθυμίζει ο θείος Χρυσόστομος, ώστε να χρησιμοποιούμε καλώς το όπλο του Σταυρού.
Είθε κανείς πιστός να μη βρεθεί από δειλία και απιστία στη μεριά εκείνων, που τότε στην Κρίση, όταν θα φανεί πρώτος στον ουρανό,
“όψονται και κόψονται”, θα τον δουν δηλ. και θα θρηνήσουν ανώφελα.
Μακάρι να τον σημειώνουμε με πίστη και αντάξιο βίωμα ομολογίας σε κάθε μέλος του σώματος μας και κυρίως στην καρδιά και στους διαλογισμούς, όπως αναφέρει και η αρχαία ευχή, όταν το παιδίον κατά την ογδόη ημέρα από τη γέννησή του λαμβάνει όνομα. Μακάρι, όπως πάλι εκεί αναφέρεται, να φυλάξουμε άθραυστη την θεία σφραγίδα και ανεξάρνητο το θείο όνομα του Χριστιανού, μένοντας πιστοί έως θανάτου και αίματος στην καλή ομολογία. Μακάρι ούτε το βαπτιστικό μας όνομα να μην το αρνηθούμε γενόμενοι νούμερα των σιωνιστικών εταιρειών δια του εμβολίου, μακάρι και να τυπώνουμε πάντοτε σωστά με τα δάχτυλά μας πάνω στο μέτωπο, στον αφαλό και στους δύο ώμους, το αρχαιότατο σημείο του Σταυρού, και να μη το προσφέρουμε ανάποδα στον έξω από δω, καθώς πολύ σοφά το αναφέρει ο άγιος Γαβριήλ της Γεωργίας για όσους ασυναίσθητα αλλοιώνουν τον θείο τύπο του:
“Πρέπει να κάνεις σωστά το σταυρό σου. Όταν δεν τον κάνεις σωστά, τα πονηρά πνεύματα όχι μόνο δεν φεύγουν, αλλά γελάνε. Και η Παναγία θυμώνει. Όταν κάνεις το σημείο του σταυρού, πρέπει να βάλεις το δεξί χέρι πρώτα στο μέτωπο, μετά στον αφαλό, ύστερα στον δεξιό ώμο και έπειτα στον αριστερό. Εκείνος που βάζει το χέρι του όχι πάνω στον αφαλό, αλλά στην καρδιά, βγάζει ανάποδο σταυρό. Ούτε στον αέρα κάνει να σταυρώνεσαι. Το χέρι πρέπει οπωσδήποτε να αγγίζει το σώμα. Και όταν σταυρώνεσαι, πρέπει να προσεύχεσαι. Αλλιώτικα, έτσι σταυρώνονται και οι ηθοποιοί…”
Ε. ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΟ ΣΤΑΥΡΙΚΟ ΧΡΕΟΣ.
Ας πάρουμε όλοι επιτέλους αδελφοί, απόφαση θανάτου σταυρικού για την αγάπη της αλήθειας και του Ευαγγελίου του Χριστού, μην ενδώσουμε και συσχηματιστούμε τώρα με το αντίχριστο οικονομικό σύστημα, μη προσχωρήσουμε έστω και αυτήν, την εσχάτη ώρα, στην παγκόσμια ηλεκτρονική σκλαβιά και φυλακή, αποδεχόμενοι το χάραγμα το εμβολιαστικό του εχθρού, διότι θα χάσουμε οριστικά κάθε διάθεση και δυνατότητα μετανοίας.
Ας προτιμήσουμε την ύψωση και τη σταυρική δόξα δια της πρόσκαιρης ατιμίας και του διωγμού ένεκεν αληθείας και δικαιοσύνης, ας τιμήσουμε το ματωμένο ξύλο της σωτηρίας μας με ομολογία και μαρτύριο, φωνάζοντας εν μετανοία και παρρησία πολλή: ” Τίμιε και πανάγιε Σταυρέ του Χριστού, σώσον ημάς τή δυνάμει σου…ύψωσον κέρας Χριστιανών Ορθοδόξων…και ελέησον ημάς, έμψυχον ξύλον, ζωηφόρον και τρισευλογημένον. Αμήν.
