Κάποτε ο ντελάλης των μίντια , μας πληροφόρησε για την βεβήλωση τοῦ ἀνδριάντος τοῦ Ρήγα , τον ακρωτηριασμό του ανδριάντος του Κοραή πρό του Πανεπιστηµίου, τήν απόσπαση τῶν σπαθιών από τούς ανδριάντες τοῦ Κωνσταντίνου Παλαιολόγου καἰ του Μακρυγιάννη .
Εμείς απαθείς μέσα στο μαλθακό εγώ μας , αποδεχτήκαμε αυτές τις πράξεις , αυτές τις κηρύξεις πολέμου.
Δημοκρατία έχουμε βρε αδελφέ ,είπαμε , άστους να εκφραστούν .
Μετά η έκφραση , έγινε αμφισβήτηση και η αμφισβήτηση έγινε εξουσία και στο τέλος ήλθε η αποδόμηση και ο εθνομηδενισμός .
Εμείς όμως βυθισμένοι και βουλιαγμένοι μέσα στην μαλθακότητα γίναμε οι χειρότεροι εχθροί της πατρίδας περισσότερο και απο τον Τούρκο .
Δεν μας έφτανε , που κρύψαμε τις εικόνες των ηρώων μας αλλά ως πατροκτόνοι προχωρήσαμε στην αμαύρωσή τους.
Επόμενο βήμα ήταν η αμφισβήτηση της ίδιας Επανάστασης .
Για ποιά Επανάσταση μιλάμε , έλεγαν με στόμφο γνωστοί δημοσιογράφοι και ανιστόρητοι ιστορικοί.
Το ερώτημα για αυτούς ήταν αν η Επανάσταση του ’21 ήταν… Επανάσταση .
Πλήρης υποταγή, εμπέδωση και προβολή της νεοθωμανικής προπαγάνδας .
Ισχυριστηκαν οι εδώ ινστρούκτορες ότι ίσως δεν ήταν επανάσταση αλλά ανταρσία κατά της καλής οθωμανικής αυτοκρατορίας , που είχε εξασφαλίσει στους Έλληνες , την ευημερία και την παιδεία.
Αποσιώπησαν , βεβαίως ότι οι πρόγονοί μας αμυνόμενοι των πατρίων και της ζωής τους , επαναστάτησαν εκαντοντάδες φορές ,απο την Άλωση και μετά για την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.
Εκείνο , που τους ενδιέφερε και τους ενδιαφέρει ακόμα είναι η νομιμότητα της οθωμανικής αυτοκρατορίας σε βάρος των δικαίων του Γένους , στους προαιώνιους και αλύτρωτους Ιστορικούς χώρους του.
Σήμερα επειδή είμαστε σε κατάσταση παθητικότητας , παρασιτικά φυτά ,τύπου κληματσίδας ,με το όνομα εθνοφονιάδες, στραγγίζουν και στραγγαλίζουν την ένδοξη Ελλάδα .
Είμαστε λοιπόν σε ακήρυκτο πόλεμο και όταν πολεμάς για λευτεριά δεν φοράς το καλό σου κουστούμι μας λέει ο Ίψεν. Αντίθετα εμείς δεν λέμε να ξεκολήσουμε απο πάνω μας ,τις αλύσους της δουλικής μαλθακότητας μας .
Τα σκοτεινά και βορβορώδη σχέδια τους φοβούνται και τρίζουν τα δόντια τους απο την τρομάρα τους στην ιδέα ότι αυτός ο πολυβασανισμένος λαός θα βροντοφωνάξει ξανά ΝΑ ‘ΤΑΝΕ ΤΟ ’21 , ΧΡΟΝΙΑ ΔΟΞΑΣΜΕΝΑ.
Γι’ αυτό φτιάχνουν επιτροπές με αδιάφορες θεματικές και εμφανή την ατζέντα της παγκοσμιοποίησης για το ’21. Ας περιμένουμε λίγο και θα δούμε εκτός απο την αποκαθιέρωση του Σταυρού στην σημαία μας και την σπίλωση της προσωπικότητας των ηρώων μας , θα δούμε θεματικές με τίτλους , πολυπολιτισμικότητα και ’21 , επανάσταση και βία , ίσως και η σημασία του σεξουαλικού και φυλετικού προσδιορισμού σε μια επανάσταση.
Όλη η παρδαλότητα του ουρανίου τόξου της παγκοσμιοποίησης σε εφαρμογή , μπρός στα ιερά και τα όσια του Γένους.
Ας τους αφήσουμε όμως αυτούς , γιατί είναι απο μόνοι τους αυτανάφλεκτοι .
Ας πάρουμε έμπνευση , απο το ψυχικό μεγαλείο των ηρώων μας και τα επιτεύγματα του Γένους και να ντυθοϋμε επιτέλους την φωτεινή πανοπλία της Ιστορίας μας.
Όταν η επανάσταση έσβηνε και ο Ιμπραήμ με τον Κιουταχή αλώνιζαν Ρούμελη και Μοριά , προκειμένου να συγκεντρωθούν τα χρήματα και να σχηματιστεί ο στρατός του Καραϊσκάκη ,ο Γεώργιος Γεννάδιος, ο μεγάλος δάσκαλος του Γένους , προσφέρει στην υπηρεσία του Αγώνα , όλα τα έσοδα απο την διετή του διδασκαλία στα παιδιά των Ελλήνων . Τότε και η ζητιάνα χήρα , η Ψωροκώσταινα ,απο το Αϊβαλί , που ξενόπλενε για να ζήσει , δίνει τον οβολό της χήρας , το ποσό , που είχε μαζέψει για την ταφή της. Κι όλα αυτά , αφού άκουσε τους διαπύρσιους πατριωτικούς λόγους του Γενναδίου για την οικονομική ενίσχυση του στρατού του Καραϊσκάκη.
´Αλλα παρόμοια περιστατικά μας περιγράφει ο μεγάλος πατριώτης και σύγχρονος ιστορικός , Σαράντος Καργάκος , μας δείχνουν τι μπορεί να επιτύχει ο Έλληνας με ευψυχία και ομοψυχία
Ο Μανιάτης Ηλίας Τσαλαφατίνος ,που γεννήθηκε στο ομηρικό Οίτυλο και συμμετείχε στην απελευθέρωση της Καλαμάτας και με 38 μόνον παλληκάρια υπήρξε ο εμψυχωτής της μάχης του Λεβιδίου (14 Απριλίου 1821). Ο αγωνιστής αυτός έλαβε μέρος σε όλες τις μάχες του Αγώνα, όχι μόνον σε αυτές που έγιναν στο Μοριά αλλά και σε πολλές που έγιναν στη Στερεά. Ήταν ο τελευταίος , που μαζί με τον Γενναίο Κολοκοτρώνη και τον Νικηταρά εγκατέλειψαν το στρατόπεδο του Φαλήρου, μετά το θάνατο του Καραϊσκάκη και την ονειδιστική ήττα στον Ανάλατο 24 Απριλίου 1827. Η γενναιότητα του δεν ήταν το μόνο προτέρημά του. Υπήρξε και πελώριο ηθικό ανάστημα . Πατριώτης και Άνθρωπος με δικαιοσύνη και ανιδιοτέλεια.
Λόγω της τεραστίας προσφοράς του, η Διοίκηση το 1823 τού προσέφερε από τα δημόσια εισοδήματα 2.000 γρόσια. Αλλ’ ο υπέροχος Μανιάτης απάντησε: Μπορεί αυτός να είναι φτωχός, αλλά το έθνος είναι φτωχότερο. Κι αποποιήθηκε την προσφορά!
Ο Νικηταράς , που οι εθνοφάγοι φοβούνται να αποκαλέσουν Τουρκοφάγο ,μη τυχόν και προκαλέσουν τους προαιώνιους εχθρούς μας ,αυτός που πέθανε μισότυφλος και φτωχός , είχε την ευκαιρία στα Δερβενάκια να κολυμπάει στο χρυσάφι δεν πήρε τίποτα απο τα λάφυρα. Η Διοίκηση του έδωσε για την προσφορά του μια μια αδαμαντοκόλλητη σπάθη, την οποία χρόνια μετά ο Νικηταράς επέστρεψε για να εκποιηθεί, προκειμένου να συγκεντρωθούν χρήματα για την εκστρατεία του Καραϊσκάκη
Εκείνους τους χρόνους μετά την πτώση της Ιεράς πόλεως του Μεςολογγίου , η Εθνοσυνέλευση συνεκλήθη με σκοπό να εγκρίνει την «Πράξη της υποταγής» ή την «Πράξη υποτέλειας». Ένας Πρίγκηπας , ένας παραγματικός απόγονος βασιλικής γενιάς ,ο Δημ. Υψηλάντης, ενθάρρυνε τους τρομοκρατημένους Έλληνες λέγοντάς τους:
«Σᾶς φοβίζει ἡ πτώσις τοῦ Μεσολογγίου; Ἀφιερωθεῖτε ὡς καί εἰς τάς ἀρχάς τοῦ Ἀγῶνος εἰς τήν χαρακτηριστικήν ἐνέργειαν καί εἰς τόν πατριωτισμόν τῶν Ἑλλήνων· τό στῆθος κάθε Ἕλληνος εἶναι δεύτερον Μεσολόγγι. Σᾶς θορυβεῖ ἡ ἔλλειψις χρηματικῶν πόρων; Καταφύγετε εἰς τήν γενναιοφροσύνην τῶν πολιτῶν. Ἕλλην δέν ἐκώφευσε ποτέ εἰς τήν φωνήν τῆς πατρίδος».
Αυτό το εθνικό πρσκλητήριο φοβούνται .
Άλλο όμως η φωνή της πατρίδος κι άλλη η φωνή της παγκοσμιοποίησης .
Άλλη η φωνή της πατρίδος κι άλλη η φωνή της «ντουντούκας» των κομμάτων .
Προσοχή , όπως μας λέγει ο πρίγκηψ της ελληνικής καρδιάς μας , ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΥΨΗΛΑΝΤΗΣ
-«Δοῦλος εἶν’ εὔκολο νά γενῆ τις, ὅταν θέλη· αὐθέντης εἶναι δύσκολον».
ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΥΣ ΜΕ ΕΘΝΙΚΗ ΕΠΙΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
