© REUTERS/Χένρυ Νίκολς
Ο Μπόρις Τζόνσον είναι ένα είδος συμβόλου του χειρότερου που υπάρχει στη Βρετανική πολιτική ελίτ: Θρασύτατος , αλαζόνας, σκληρός όχι πολύ έξυπνος και φαντασμένος με αυτοπεποίθηση στην ανωτερότητά του έναντι των άλλων. Όλες αυτές οι αρετές εκδηλώθηκαν πλήρως όταν ο Βρετανός πρωθυπουργός αποφάσισε να αμφισβητήσει τον Βλαντιμίρ Πούτιν. Ο Μπόρις Τζόνσον προκάλεσε και έχασε, με τον πιο επαίσχυντο δυνατό τρόπο. Υποσχέθηκε να αποδείξει στον Ρώσο ηγέτη ότι ο Δυτικός φιλελευθερισμός είναι ζωντανός και ο Βλαντιμίρ Πούτιν κάνει λάθος όταν ισχυρίζεται ότι ο Δυτικός φιλελευθερισμός έχει λήξει. Και ως απόδειξη του λάθους του Ρώσου Προέδρου, ο Βρετανός πρωθυπουργός επέλεξε να το εφαρμόσει στο Ηνωμένο Βασίλειο, δηλαδή την έξοδο του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία είχε προγραμματιστεί για τις 31 Οκτωβρίου φέτος.
Ο τίτλος του άρθρου της πολιτικής του Μπόρις Τζόνσον δεν αφήνει καμία αμφιβολία και δεν επιτρέπει διφορούμενες ερμηνείες. “Θα αποδείξουμε ότι ο Βλάντιμίρ Πούτιν είναι λάθος όταν εγκαταλείψουμε την Ευρωπαϊκή Ένωση πριν από τις 31 Οκτωβρίου”, έγραψε ο Τζόνσον στην εφημερίδα “The telegraph” στις 30 Ιουνίου. Το πρόβλημα είναι ότι μέχρι τις 31 Οκτωβρίου, τουλάχιστον με την έννοια που ο Τζόνσον είχε μετρήσει πάνω της και για την οποία έγραφε στο άρθρο, μάλλον δεν θα το κάνει. Μερικά από τα μέλη του κόμματός του Johnson πρόδωσαν αυτόν και το κόμμα του (μαζί με τους ψηφοφόρους που τους ψήφισαν). Ως αποτέλεσμα, μια νέα κοινοβουλευτική πλειοψηφία ψήφισε για να αρνηθεί στον Βρετανό πρωθυπουργό την ευκαιρία να κρατήσει μια σκληρή αποχώρηση στις 31 Οκτωβρίου.
Επιπλέον, οι “επαναστάτες” μαζί με την αντιπολίτευση μπλοκάρουν τη δυνατότητα διεξαγωγής πρόωρων εκλογών για να αποτρέψουν τους ψηφοφόρους από το να φέρουν στην εξουσία οποιοδήποτε “λάθος” κόμμα. Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς μια πιο ζωηρή απεικόνιση του διάσημου σλόγκαν ότι “η Δημοκρατία είναι η δύναμη των δημοκρατών”.
Επιπλέον, αν ο Βρετανός πρωθυπουργός θέλει να κάνει την πραγματικότητα το Brexit, θα πρέπει είτε να σφετεριστεί την εξουσία (παίρνοντας την από το Κοινοβούλιο και να δώσει στον εαυτό την δικτατορική ιδιότητα, είτε να υπογράψει την «ύπουλη» συμφωνία που μετατρέπει την Βρετανία σε μια ανίσχυρη αποικία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτή που συμφωνήθηκε από την προκάτοχό του Johnson, Teresa May, αλλά η οποία είναι ιδιαίτερα αντιπαθής στους Βρετανούς ψηφοφόρους και τον ίδιο τον Τζόνσον. Οποιαδήποτε από τις παραπάνω επιλογές-ή αναβολή της ψηφοφορίας, ή δικτατορία ή η προδοσία των ψηφοφόρων-θα αποδείξουν για άλλη μια φορά ότι ο ίδιος ο Μπόρις ήταν ουσιαστικά λάθος και ότι ο Δυτικός φιλελευθερισμός δεν λειτουργεί. Επειδή η Βρετανική πολιτική τάξη αρνείται ουσιαστικά να εφαρμόσει την σαφώς δηλωμένη πολιτική βούληση των ψηφοφόρων της.
Όπως έγραψε ο ίδιος ο Βρετανός πρωθυπουργός σε αυτή την περίπτωση, ακόμη και πριν οι πολιτικές του ευκαιρίες ευνουχιστούν από τους συναδέλφους του κόμματός του και τους υποστηρικτές της συνθηκολόγησης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, “Αν αποτύχουμε ξανά και αναβάλουμε το ζήτημα. (Brexit) θα συνεχίσουμε να υπονομεύουμε την αξιοπιστία της πολιτικής. Αν πούμε ότι δεν πρόκειται για αυστηρή προθεσμία, θα ενισχύσουμε την υποψία ότι η ελίτ συνωμοτεί για να αποτρέψει την ύπαρξη της βούλησης του λαού “.
Βασικά, αυτό συμβαίνει ακριβώς μπροστά στα μάτια μας, και ο Μπόρις Τζόνσον δεν μπορεί να κάνει τίποτα γι ‘ αυτό. Δεν μπορεί καν να πείσει το Κοινοβούλιο να δώσει στους ψηφοφόρους την ευκαιρία να ψηφίσουν στις πρόωρες εκλογές και να δώσουν την εξουσία σε κάποιο κόμμα, το οποίο θα λάβει μια απόφαση βασισμένη στην εντολή του λαού. Όπως αναφέρθηκε από το BBC, “η Βουλή των Κοινοτήτων του βρετανικού Κοινοβουλίου στις 4 Σεπτεμβρίου επέφερε δύο βαριά χτυπήματα στον πρωθυπουργό-Ευρωσκεπτικιστή Μπόρις Τζόνσον σε μία ημέρα: ψήφισε νόμο που απαγόρευε το σκληρό Brexit, και αρνήθηκε να κάνει πρόωρες εκλογές σε βολική περίοδο για τον Johnson.
Σε αυτό το πλαίσιο, αξίζει να υπενθυμίσουμε τον λόγο για τον φόβο των Βρετανών πολιτικών: Εάν διεξαχθούν οι εκλογές, μπορεί κάλλιστα να θριαμβεύσει το κόμμα του Brexit υπό την ηγεσία του Νάιτζελ Farage- ο άνθρωπος που διαδραμάτισε καίριο ρόλο στη νίκη των υποστηρικτών της εγκατάλειψης της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο δημοψήφισμα του 2016. Η νίκη του Κόμματος Brexit μπορεί να φανεί απίθανη, αλλά πιστεύοντας ότι οι επίσημες δημοσκοπήσεις (οι οποίες έχουν επανειλημμένα απόκλιση από την πραγματικότητα) και οι πολιτικοί εμπειρογνώμονες (που δεν πίστευαν ότι οι υποστηρικτές του Brexit θα μπορούσαν να κερδίσουν το δημοψήφισμα σε μια επανάληψη (αν και με μια λιγότερο συγκλονιστική κλίμακα) της κατάστασης, στις πρόσφατες εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, κατάφερε να κερδίσει θριαμβευτικά το κόμμα Brexit , είναι πιθανό.
Αυτό το σενάριο είναι εφιάλτης για ολόκληρο το βρετανικό πολιτικό κατεστημένο, καθώς ο Farage δεν θα προσπαθήσει να αποδείξει τίποτα στον Ρώσο Πρόεδρο και δεν θα διαπραγματευτεί καν με τις Βρυξέλλες. Θα ανακοινώσει απλώς την έξοδό του από την Ευρωπαϊκή Ένωση, και μετά θα ασχοληθεί με τις συνέπειες που θα εκδηλωθούν. Με την ευκαιρία, ο Farage μίλησε κάποτε για τον Βλαντιμίρ Πούτιν με μεγάλο σεβασμό, χωρίς να είναι Ρωσσόφιλος ή φίλος της Ρωσίας. Εξακολουθεί να επικρίνεται που είπε “σέβομαι περισσότερο τον Πούτιν παρά τα” παιδιά “που διοικούν τη Βρετανία.”
Με αυτόν τον κίνδυνο, η συμπεριφορά της Βρετανικής κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, αποτελούμενη από υποστηρικτές της κατάργησης του Brexit (ή της Αγγλίας με όρους που κάνουν το ΗΒ μια Ευρωπαϊκή αποικία, με σχεδόν όλες τις αρμοδιότητες ενός κράτους μέλους, αλλά στερείται οποιωνδήποτε δικαιωμάτων), είναι αρκετά λογική. Δεν υπάρχουν εκλογές μέχρις ότου ο ίδιος ο κίνδυνος ενός σκληρού Brexit να εξαλειφθεί εξ ολοκλήρου επιβάλλοντας κατάλληλους νομοθετικούς περιορισμούς.
Αν δεν συμβεί ένα θαύμα και ο Μπόρις Τζόνσον αποτύχει να ανακτήσει την εξουσία με τον ένα ή τον άλλο τρόπο και την αποκτήσει με σχεδόν δικτατορικές δυνάμεις, το ΗΒ είναι πιθανό να αντιμετωπίσει έναν μακρύ εφιάλτη με τη μορφή “ατελείωτων διαπραγματεύσεων του Brexit”. Ενώ αυτές οι ατελείωτες διαπραγματεύσεις βρίσκονται σε εξέλιξη, η πολιτική αβεβαιότητα και οι συνεπακόλουθοι κίνδυνοι θα καταπνίγουν και θα δηλητηριάζουν τη Βρετανική οικονομία, αναγκάζοντας τους διεθνείς επενδυτές να αναζητήσουν άλλους τόπους για να επενδύσουν και να καταστρέψουν την κύρια επιχειρηματική δραστηριότητα του Λονδίνου – που παρέχει ένα ασφαλές καταφύγιο για το Ευρωπαϊκό μαύρο κεφάλαιο από όλο τον κόσμο.
Ωστόσο, η κύρια εναλλακτική λύση στο εφιαλτικό σενάριο των ατελείωτων διαπραγματεύσεων για το Brexti δεν φαίνεται επίσης πολύ λαχταριστή, διότι συνεπάγεται την υπογραφή της “συμφωνίας της May” και την πλήρη συνθηκολόγηση στις Βρυξέλλες. Το οποίο θα επιβεβαιώνει και πάλι τις υποψίες του Βρετανικού κοινού ότι η φωνή του δεν έχει σημασία.
