Συνεπής στις προεκλογικές εξαγγελίες του ο πρόεδρος Τραμπ αναίρεσε την συμμετοχή των ΗΠΑ στην διεθνή συμφωνία (καθυστερήσεως) του πυρηνικού προγράμματος της Περσίας και επανέφερε τις εμποροχρηματοδοτικές κυρώσεις εις βάρος της Τεχεράνης. Έτσι, δεν θα μπορούν πλέον διάφορες πολυεθνικές εταιρείες (Μπόινγκ, Αιρμπάς, ΕΞΟΝ, Τοτάλ, Ζήμενς, Τήσεν-Κρουπ και το αεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα) να εξοπλίζουν και να χρηματοδοτούν τους μουλάδες του Ιράν, μέχρις ότου
το ιερατείο που κυβερνάει την ταλαίπωρο αυτή χώρα αποκτήσει πυρηνικά όπλα, οπότε θα μπορεί να πλήξει το Ισραήλ, τον μοναδικό σύμμαχο της Αμερικής στην Μέση Ανατολή.
Οι κοντόφθαλμοι Ευρωπαίοι και οι υποκριτές του ΟΗΕ υποτιμούν τον κίνδυνο διασποράς των πυρηνικών όπλων στην πετρελαιοφόρο Εγγύς Ανατολή. Εάν το Ιράν αποκτήσει -όπως είναι πιθανόν- πυρηνικά όπλα, τότε θα ακολουθήσει η Σαουδική Αραβία και από κοντά η νεοθωμανική Τουρκία. Η προσπάθεια τότε αποπυρηνοποίησεως της Κορεατικής χερσονήσου θα φαντάζει παιδικό πάρτυ εν συγκρίσει με το ανατολίτικο παζάρι που θα κάνει οιασδήποτε καμηλιέρης της ερήμου.
Η διακρατική συμφωνία Ελλάδος, Κύπρου και Ισραήλ για τον αγωγό μεταφοράς του φυσικού αερίου της νοτιοανατολικής Μεσογείου στην δυτική Ευρώπη, προκειμένου ν’ αποκτήσει την προσδοκωμένη γεωοικονομική της αξία, έχει ανάγκην ειρηνικής συνυπάρξεως στην περιοχή και όχι θανασίμων ανταγωνισμών. Υπ’ αυτήν την έννοια, η αποχώρηση της Αμερικής από την έωλη συνθήκη με το Ιράν μας αγγίζει ως χώρα περισσότερο της ακηδούς «επακούμβησης» των τουρκικών πλοίων στο Αιγαίον.
Το σημαντικώτερον όμως μήνυμα της αμερικανικής αποσύρσεως από την πυρηνοϊρανική συνθήκη είναι η επαναφορά του εθνικού συμφέροντος έναντι του δήθεν «συλλογικού». Ο πρόεδρος Τραμπ πιστός στο δόγμα του «πρώτα η Αμερική» απεδοκίμασε πρώτα τους Ευρωπαίους …αμάχους. Δηλαδή την φράου Μέρκελ και τον μεσιέ Μακρόν. Έπειτα «έτριξε τα δόντια» στον νταβάριτς Πούτιν, που εκμεταλλεύεται κάθε λάθος της Δύσεως («άκουγέ με Συρία και αύριο Λίβανε).Τρίτον έβαλε το Βιετνάμ να ζητήσει την απομάκρυνση του οπλοστασίου από την Νότιο Κινεζική Θάλασσα. Τέταρτον επανέφερε το δόγμα «πάς μη μεθ’ ημών καθ’ ημών» οπότε η Ιαπωνία, η Αυστραλία και οι άλλοι εξαρτώμενοι από την αμερικανική εγγύηση έναντι της Κίνας, καλούνται να συμμορφωθούν.
Με άλλα λόγια, η Ομπάμιος εποχή της χαλαρώσεως των εθνικών συνόρων και η Κλιντόνιος παγκοσμιοποίηση ετερματίσθη οριστικώς. Κάθε έθνος είναι υπεύθυνο για τις πράξεις και παραλείψεις του. Δεν θα πλουτίζουν εφ’ εξής οι… «αλήτ» εις βάρος των λαών, με παραπειστικά συνθήματα περί αλληλεγγύης και συναδελφώσεως, τα οποία ουδέποτε άλλωστε συνέτρεξαν με την οδυνηρά πραγματικότητα του πλανήτου Γαίας.
Κωνσταντίνος Κόλμερ
