Το γεγονός ότι , δεν παραπέμφθηκαν οι εν λόγω κατηγορουμένοι με το άρθρο 187Α Π.Κ (Τρομονόμος ) , αλλά με το άρθρο 187 περί Εγκληματικής Οργάνωσης – γεγονός που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την περιρρέουσα ατμόσφαιρα – , η πρωτοφανής στα χρονικά πίεση στο δικαστήριο να εκδύσει την εσχάτη των ποινών , η , σε κοινή θέα παραβίαση του τεκμηρίου αθωότητας , η αντίφαση που προκάλεσε η αθωωτική πρόταση της εισαγγελέως τους δικαστηρίου εκδίκασης και πολλά άλλα , θα ερευνηθούν σπιθαμή προς σπιθαμή και μέχρι το κόκαλο .
Κυρίαρχο όμως είναι το ότι ΑΝΑΓΚΑΣΤΗΚΕ το δικαστήριο να μη κρίνει πράξεις, πραγματικά γεγονότα, αντιληπτά στο εξωτερικό περιβάλλον προκειμένου να στηρίξει σε μόνο αυτά την απόφασή του , αλλά του ¨δόθηκε¨ ( εξαιτίας της μη παραπομπής με το άρθρο 187Α ) η νομική ευχέρεια να κρίνει αντιλήψεις, ιδέες, φρονήματα και να σχηματίσει δικανική πεποίθηση βάσει αυτών και υπό την πρωτοφανής πίεση που όλοι διαπιστώσαμε ότι του ασκήθηκε .
Γιατί;
Μάθετε λοιπόν ότι , όχι μόνο η δικαιοσύνη δεν έχει πει την τελευταία της λέξη αλλά , ¨ υπολογίζεται χωρίς τον ξενοδόχο¨
Εμείς ανοίξαμε αυτήν την υπόθεση για κάποιο λόγο ( στην συνέχεια έγινε αντικείμενο σκοπιμοτήτων ) εμείς θα την κλείσουμε κάνοντας τα πάντα προκειμένου να θριαμβεύσει η δικαιοσύνη και η Δημοκρατία στη χώρα που γεννήθηκε
Συνεχίζεται ..
Σημ : Στην διάθεσή μας έχουμε και το σχετικό «φάκελο Μόι» της αντιτρομοκρατικής .
