«Η ανοιχτή πληγή της Ευρώπης» επιγράφεται ανάλυση της οικονομικής επιθεώρησης Handelsblatt για την προσφυγική κρίση, η οποία αρχίζει με αυτοψία σε σιδηροδρομικό σταθμό των Βρυξελλών (Brussel-Noord). Εκεί έχει δημιουργηθεί ένας άτυπος καταυλισμός προσφύγων και μεταναστών, παρόμοιος με εκείνον που βλέπαμε παλαιότερα στην πλατεία Βικτωρίας. Ο αρθρογράφος υποστηρίζει ότι «αυτοί οι άνθρωποι- οι περισσότεροι από την Αιθιοπία, την Ερυθραία και το Σουδάν- δεν θα έπρεπε καν να βρίσκονται εδώ. Πολλοί έχουν καταγραφεί στην Ιταλία ή στην Ελλάδα, όπως προκύπτει από ερωτηματολόγιο της οργάνωσης ‘Γιατροί χωρίς Σύνορα’. Εκεί θα έπρεπε να εξεταστεί η αίτησή τους για παροχή ασύλου, σύμφωνα με τον ευρωπαϊκό κανονισμό του Δουβλίνου. Πολλοί θέλουν να πάνε στη Μ.Βρετανία, γιατί νομίζουν ότι εκεί δεν ισχύουν οι ίδιοι κανόνες. Εδώ και καιρό η καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ έχει χαρακτηρίσει ‘μη λειτουργικό’ τον κανονισμό του Δουβλίνου. Ωστόσο δεν διαφαίνεται εναλλακτική λύση, προκειμένου να συντονίζονται πιο αποτελεσματικά οι ροές των προσφύγων: τα κράτη-μέλη της ΕΕ έχουν εγκλωβιστεί σε μία διαμάχη για το ποιός είναι υπεύθυνος για ποιούς από τους αιτούντες άσυλο».
Η Handelsblattεστιάζει στις δραστικές προτάσεις του Γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν για την επίλυση του προβλήματος με προτεραιότητα στη φύλαξη των εξωτερικών συνόρων. Μεταξύ άλλων αναφέρει τα εξής: «Όποιος θέλει να ανήκει στη ζώνη Σένγκεν, πρέπει να διασφαλίζει ‘συνθήκες ευθύνης και αλληλεγγύης’ απαιτεί ο Μακρόν- υπό την έννοια ότι θα πρέπει να διενεργεί αυστηρούς συνοριακούς ελέγχους και να συμμετέχει σε μία κοινή πολιτική ασύλου. Με άλλα λόγια: η απόλυτα ελεύθερη κυκλοφορία προσώπων δεν θα ισχύει πλέον για πολίτες ή επιχειρήσεις από μία χώρα που αφήνει τους μετανάστες να περνούν ανενόχλητοι στις γειτονικές χώρες ή δεν επιδεικνύει αλληλεγγύη για την περίθαλψή τους. Δεν είναι δύσκολο να μαντέψει κανείς ποιές χώρες εννοεί ο Μακρόν: από τη μία τις βασικές χώρες υποδοχής, δηλαδή την Ιταλία, την Ελλάδα και την Ισπανία, οι οποίες έχουν τη φήμη ότι δεν ελέγχουν επαρκώς τα σύνορά τους και από την άλλη ανατολικοευρωπαϊκές χώρες όπως η Πολωνία και η Ουγγαρία, η οποίες αρνούνται να συμμετάσχουν σε αναδιανομή προσφύγων και μεταναστών. Οι χώρες της νότιας και της ανατολικής Ευρώπης είναι και εκείνες που μπλοκάρουν τη μεταρρύθμιση του Κανονισμού του Δουβλίνου».
Στον Λευκό Οίκο ο Βίκτορ Όρμπαν
Ενώ η Ουγγαρία καλείται να απολογηθεί στις Βρυξέλλες για έλλειψη συνεργασίας στο προσφυγικό, ο εθνολαϊκιστής πρωθυπουργός της χώρας Βίκτορ Όρμπαν επισκέφθηκε τη Δευτέρα τον Λευκό Οίκο. Η Süddeutsche Zeitung υποστηρίζει ότι ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ εκτιμά τον Όρμπαν, αλλά η αμερικανική διπλωματία είναι επιφυλακτική απέναντί του. Παρά ταύτα η επίσκεψη πραγματοποιείται τελικά, γιατί όπως υποστηρίζει ο αρθρογράφος, «ιδιαίτερα ο πρώην βουλευτής του Κογκρέσου Κόνι Μακ είχε εργαστεί για την επίσκεψη αυτή από τις αρχές της θητείας Τραμπ, δρομολογώντας επαφές με βουλευτές. Εξάλλου η ουγγρική κυβέρνηση απασχολεί τρεις εταιρείες λόμπινγκ στην Ουάσιγκτον. Το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών ακολουθεί στρατηγικούς στόχους. Οι διπλωμάτες παρακολουθούν με ανησυχία την αυξανόμενη επιρροή της Κίνας και της Ρωσίας στην Ουγγαρία. Για παράδειγμα βλέπουν με σκεπτικισμό τη μεταφορά από τη Μόσχα στη Βουδαπέστη της Διεθνούς Αναπτυξιακής Τράπεζας, η οποία τελεί υπό ρωσικό έλεγχο. Επιπλέον θέλουν να πείσουν τον Όρμπαν να μην εμπιστευθεί στην κινεζική Huawei την επέκταση του δικτύου κινητής τηλεφωνίας 5G. Δυσαρέσκεια προκαλεί και το γεγονός ότι η Ουγγαρία μπλοκάρει την προσέγγιση του ΝΑΤΟ με την Ουκρανία».
«Έφοδος» Ερντογάν στην κεντρική τράπεζα
Η εφημερίδα Frankfurter Allgemeine Zeitung (FAZ) επικρίνει την απόπειρα της τουρκικής κυβέρνησης να τιθασεύσει τα κρατικά ελλείμματα, εισπράττοντας ένα μέρος από τα αποθέματα της κεντρικής τράπεζας. Όπως επισημαίνει: «Για πολλά χρόνια ο πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και το κόμμα του, το ΑΚΡ, είχαν αποδείξει ότι ξέρουν να διαχειρίζονται τα οικονομικά. Αυτό έφερε στη χώρα εμπιστοσύνη, καλές αξιολογήσεις και τα άκρως απαραίτητα ξένα κεφάλαια. Αλλά μετά από την απόπειρα πραξικοπήματος το 2016 ακολούθησε μία υπερβολικά χαλαρή νομισματική και δημοσιονομική πολιτική, το ακριβό αντίτιμο της οποίας ήταν ο υψηλός πληθωρισμός και η κατάρρευση της λίρας. Έκτοτε τα επιτόκια έχουν ανέβει σε υψηλά επίπεδα, αλλά το AKP διστάζει να πάρει πίσω τα δωράκια που έκανε στη φορολογία και στις κοινωνικές δαπάνες, γιατί φοβάται ότι θα υποχωρήσει ακόμη περισσότερο στις προτιμήσεις των ψηφοφόρων μετά τις απώλειες που κατέγραψε στις δημοτικές εκλογές. Είναι όμως λάθος να διακινδυνεύει κανείς τη μακροπρόθεσμη σταθερότητα, επιδιώκοντας βραχυπρόθεσμες επιτυχίες. Η Τουρκία κινδυνεύει να απωλέσει την εμπιστοσύνη των αγορών, την οποία με τόσο κόπο απέκτησε. Για το AKP αυτές οι αναταράξεις θα είχαν πολύ μεγαλύτερη βαρύτητα από την απώλεια δημαρχιακών θώκων».
Για το ίδιο θέμα η αυστριακή τηλεόραση (ORF) μεταδίδει: «Περίπου 40 δισεκατομμύρια ευρώ από τα αποθέματα (της κεντρικής τράπεζας) πρόκειται να μεταφερθούν στον προϋπολογισμό, όπως δήλωσαν στο πρακτορείο Ρόιτερς τρεις από τους γνωρίζοντες τα θέματα αυτά. Παραμένει άγνωστο αν και πότε θα κατατεθεί σχετικό νομοσχέδιο στο Κοινοβούλιο. Η κεντρική τράπεζα δεν διαθέτει μόνο συναλλαγματικά αποθέματα, αλλά και τα αποκαλούμενα «αποθέματα βάσει νόμου», στα οποία τώρα επιδιώκεται πρόσβαση. Πρόκειται για κέρδη από συναλλαγές της κεντρικής τράπεζας».
pentapostagma.gr
