Το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών στη Γερμανία δείχνει ξεκάθαρα όχι μόνο τις τάσεις που διαπερνούν ολόκληρη την ευρωπαϊκή ένωση αλλά και τα προβλήματα που οι κυβερνήσεις αδυνατούν να αντιμετωπίσουν, είτε λόγω αδυναμίας, είτε λόγω μιας έρπουσας πλην απόλυτα καταστροφικής υιοθέτησης πρακτικών που αλλοιώνουν την ταυτότητα των πολιτών.
Ο καγκελάριος Όλαφ Σόλτς είδε το κόμμα του, το Σοσιαλδημοκρατικό, να πέφτει στην τρίτη θέση με ποσοστό 13,9% και τους συμμάχους του πράσινους να πέφτουν από το 20% των ευρωεκλογών του 2019 στο 12% και στην τέταρτη θέση χάνοντας 9 έδρες.
Την πρώτη θέση κατέλαβαν οι Χριστιανοδημοκράτες με 30% και την δεύτερη το ακροδεξιό AfD με ποσοστό 15,9% που ακόμη και η Λεπέν το θεωρεί τόσο ακραίο που δεν το δέχεται στους κόλπους της ευρωομάδας Ταυτότητα και Δημοκρατία που ηγείται.
Ας ξεκινήσουμε με τους πράσινους και τις απώλειες τους που δεν είναι μόνο γερμανικό φαινόμενο αλλά πανευρωπαϊκό με αποτέλεσμα η ευρωομάδα των πρασίνων σε σχέση με τις ευρωεκλογές του 2019 να χάσει 13 έδρες και από τις 71 να συρρικνωθεί στις 52.
Αναμενόμενο εάν σκεφθούμε ότι κατά την περίοδο που προηγήθηκε των ευρωεκλογών του 2019 η πράσινη ατζέντα είχε κυριαρχήσει στον πολιτικό λόγο.
Η πράσινη μετάβαση και η κλιματική αλλαγή είχε στρέψει την προσοχή των ψηφοφόρων στα κόμματα που πρέσβευαν την προστασία του περιβάλλοντος, τους λιγότερους ρύπους και την ανάγκη λήψης μέτρων που θα βελτίωναν το οικοσύστημα μας.
Το 2024 το εκλογικό σώμα διαπίστωνε ότι οι πράσινοι που σε αρκετές περιπτώσεις όπως στην Γερμάνια συγκυβερνούσαν όχι μόνο δεν έκαναν πράξη ότι επαγγέλονταν αλλά με την πράσινη μετάβαση δημιούργησαν τις βάσεις για την ακρίβεια και την πτώση του βιοτικού επιπέδου.
Μια σειρά πολιτικών δράσεων απέδειξε ότι τα γεωπολιτικά παιχνίδια τίθονταν υπεράνω των προσδοκιών και των ωφελημάτων των απλών ψηφοφόρων.
Από την άλλη πλευρά ο παράγων ασφάλεια υποεκτιμήθηκε παρότι γίνεται ευρύτερα αποδεκτό ότι αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα εσωτερικά προβλήματα της Γερμανίας όπως και πολλών άλλων ισχυρών ευρωπαϊκών κρατών.
Πρόβλημα καινούργιο, πρόβλημα μιας κοσμοθεωρίας που έχει θεοποιήσει την ανοικτή και χωρίς όρια και κανόνες κοινωνία για άτομα που η κουλτούρα τους τα καθιστά εξ αρχής στοιχεία παραβατικότητας μιας και οι πεποιθήσεις τους απαγορεύουν την ενσωμάτωση και την υιοθέτηση αρχών και αξιών ξένα προς αυτούς.
Η μεταναστευτική πολιτική και δει οι παράνομες εκφάνσεις της με γκέτα, συμμορίες που λυμαίνονται περιουσίες, με πράξεις βίας (ξυλοδαρμοί, βιασμοί, απειλές, επιθέσεις) με απαγορεύσεις προσέγγισης συγκεκριμένων περιοχών , με απαγορεύσεις στην κατανάλωση δυτικών προϊόντων, έχουν μετατρέψει σε κόλαση την ζωή χιλιάδων πολιτών.
Στην βάση αυτή γιατί απορεί κάποιος που το ακροδεξιό αυτό μόρφωμα πήρε την δεύτερη θέση και ποσοστό 15,9% ;
Ο απλός πολίτης που καθημερινά βιώνει τα αποτελέσματα της εγκληματικότητας θα στραφεί εκεί που του υπόσχονται άμεση αντιμετώπιση των προβλημάτων του ενώ θα αδιαφορήσει παντελώς για τις θεωρητικές προσεγγίσεις περί ιδανικής κοινωνίας πολυπολιτισμικού περιεχομένου και αυξημένης ανοχής.
Ο φόβος και η αβεβαιότητα ανόητοι και όχι η ακροδεξιά είναι το πρόβλημα, παραφράζοντας την περίφημη φράση του Κλίντον.
Εάν αντιμετωπιστούν τα προβλήματα κανένας πολίτης δεν θα έχει λόγο να βάλει σε κίνδυνο την Δημοκρατία.
ΛΕΚΚΑΣ ΣΑΡΑΝΤΟΣ
ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΣ
