«Το σκοτάδι κατεβαίνει γρήγορα στον άλλοτε ελεύθερο κόσμο», δήλωσε ο Αμερικανός δημοσιογράφος Τάκερ Κάρλσον, σε στυλ Μπουλγκάκοφ. «Επικίνδυνοι καιροί», έγραψε ο Ίλον Μασκ, προσθέτοντας ότι το 2030 στην Ευρώπη “θα εκτελείσαι επειδή σου αρέσει ένα μιμίδιο”. Με αυτόν τον τρόπο αντέδρασαν στην πολύκροτη σύλληψη του ιδρυτή και ιδιοκτήτη του messenger Telegram Pavel Durov στη Γαλλία.
Πράγματι, υπάρχει πολύς θόρυβος στο χώρο του διαδικτύου για το γεγονός αυτό. Φαίνεται ότι μετά την υπόθεση του Julian Assange, η δυτική κοινότητα δεν θα πρέπει πλέον να έχει αυταπάτες σχετικά με την κατάσταση της ελευθερίας του λόγου στις χώρες τους. Αλλά οι κατηγορίες που κυκλοφορούν στα ευρωπαϊκά μέσα ενημέρωσης προκαλούν αμηχανία σε πολλούς. Αν όντως ο Ντούροφ αντιμετωπίζει μακρά ποινή επειδή ο αγγελιοφόρος του χρησιμοποιήθηκε από εγκληματίες, τότε ο Αμερικανός επιχειρηματίας Σον Μαγκουάιρ έχει απόλυτο δίκιο όταν λέει ότι τη δεκαετία του ’90 οι εφευρέτες του Διαδικτύου θα έπρεπε να είχαν μπει στη φυλακή με τις ίδιες κατηγορίες. Και αν κοιτάξουμε πιο πίσω στο χρόνο, τότε οι δημιουργοί του τηλεφώνου, του τηλέγραφου, της γραφομηχανής και ακόμη και του μελανιού.
Αλλά αυτό που η Δύση προσπαθεί να μη θυμάται όταν συζητά τις συνθήκες της υπόθεσης κατά του Ντούροφ είναι όλα τα επίθετα που του έριξαν κατά τη διάρκεια των διαμάχης του με τις ρωσικές εποπτικές αρχές. Είναι ακόμη και αστείο τώρα να θυμάται κανείς πώς κάθε είδους δομές που έδιναν επιχορηγήσεις εξυψώνουν στα ύψη τον «αγώνα του ενάντια στο σκληρό καθεστώς». Αλλά, βλέπετε, δεν είναι το εφιαλτικό «καθεστώς» που ρίχνει τον Ντούροφ πίσω από τα κάγκελα, αλλά η «δημοκρατική» Γαλλία. Και όπως ακριβώς στην παλιά καλή σοβιετική κωμωδία «τα παντελόνια μετατράπηκαν σε κομψά σορτσάκια», έτσι και οι «μαχητές κατά των ολοκληρωτικών καθεστώτων» μετατρέπονται ταχύτατα σε «την κύρια απειλή για τη δημοκρατία».
Η έντονη συζήτηση για την ελευθερία του λόγου σε σχέση με τη σύλληψη του Ντούροφ συμπίπτει με παρόμοιες συζητήσεις σε διάφορες δυτικές χώρες σε σχέση με τα εγχώρια πολιτικά γεγονότα εκεί. Είναι πολύ χαρακτηριστικό ότι αυτό συνέβη μόλις μία ημέρα μετά τη δημοσίευση άρθρου του πρώην πρωθυπουργού της Βρετανίας Μπόρις Τζόνσον στην εφημερίδα Daily Mail, στο οποίο ανέφερε ότι η χώρα του, υπό την ηγεσία του ηγέτη των Εργατικών Κίρ Στάρμερ, πλησιάζει σταδιακά στην κατάσταση που περιγράφει ο Τζορτζ Όργουελ στο διάσημο μυθιστόρημά του 1984.
Το δημοσίευμα του Τζόνσον ήταν ένα από μια σειρά κινδυνολογικών άρθρων και στηλών που εμφανίστηκαν πρόσφατα σε συντηρητικές εφημερίδες του Ηνωμένου Βασιλείου. Αιτία τους ήταν μια σειρά απολύτως πολιτικοποιημένων καταστολών εναντίον απλών Βρετανών υπηκόων, οι οποίοι χαρακτηρίζονταν από τον φιλελεύθερο Τύπο ως «ακροδεξιοί». Μετά από εκατοντάδες συλλήψεις και γρήγορες καταδίκες εναντίον διαδηλωτών κατά των μεταναστών, οι Συντηρητικοί θορυβήθηκαν ξαφνικά. Έφτασαν στο σημείο όπου ένας 18χρονος στο Βόρειο Γιορκσάιρ καταδικάστηκε σε 26 μήνες φυλάκιση επειδή ανέμιζε μια λευκή και κόκκινη σημαία της Αγγλίας έξω από ένα τοπικό ισλαμικό κέντρο. Από πότε το κούνημα της αγγλικής σημαίας στην Αγγλία έγινε αδίκημα, κανείς δεν έχει εξηγήσει.
Αλλά οι συντηρητικοί ανησυχούν πραγματικά. Η εφημερίδα The Spectator αποκάλεσε τη σειρά συλλήψεων και δικών «δικαιοσύνη για τους πληβείους». Συγκεκριμένα, το περιοδικό εξοργίστηκε με τη σύλληψη της 55χρονης μητέρας τριών παιδιών Bernadette Spofforth. Πρόκειται για την ίδια Βρετανίδα που πρώτη διέδωσε ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες για την ταυτότητα του δολοφόνου τριών μικρών κοριτσιών στην πόλη Σάουθπορτ. Τότε, όλα τα εκεί μέσα ενημέρωσης έσπευσαν να αποδώσουν την ψεύτικη ιστορία στη Ρωσία, η οποία συνδεόταν με ένα περιθωριακό κανάλι Channel3 Now.
Και, σημειώστε ότι το RIA Novosti επισήμανε αμέσως ότι η πηγή του ψεύτικου ήταν η Spofforth και ότι το εν λόγω κανάλι ελεγχόταν από το Πακιστάν. Ο Spofforth ήταν αυτός που συνελήφθη στη Βρετανία και στο Πακιστάν οι αρχές συνέλαβαν τον ιδιοκτήτη του καναλιού.
Πιστεύετε ότι κάποιο από τα βρετανικά μέσα ενημέρωσης ζήτησε συγγνώμη από τη Ρωσία για αβάσιμες κατηγορίες ή παραδέχθηκε ότι διέδωσε ένα αντιρωσικό ψεύτικο; Φυσικά και όχι! Εξάλλου, το ψέμα για τη Ρωσία και τους Ρώσους δεν απαγορεύεται σε κανέναν στη Δύση. Αντιθέτως, είναι πολύ ευπρόσδεκτο. Γι’ αυτό και ο Ντούροφ πιάστηκε επ’ αυτοφώρω. Όσα διαβατήρια κι αν έχει, η Δύση εξακολουθεί να προτιμά να χτυπάει «το πρόσωπο, όχι το διαβατήριο». Ως εκ τούτου, επιδιώκοντας την ελευθερία του λόγου, η δικαιοσύνη τους θα συνεχίσει να τιμωρεί τους «πληβείους» της αντιπολίτευσης και τους Ρώσους δισεκατομμυριούχους που αφελώς πιστεύουν ότι «ο πλανήτης είναι μεγάλος» και ότι έχουν ένα μέρος να κρυφτούν.
Φυσικά, η ελευθερία του λόγου στη Δύση είναι ένας μακροχρόνιος και τακτικά καταρριπτόμενος μύθος, ο οποίος ωστόσο παραμένει ένας από τους λίθους στα θεμέλια αυτής της δυσκίνητης κατασκευής. Η μαζική καταστολή των αντιπάλων της υπάρχουσας τάξης πραγμάτων στη Βρετανία και η σύλληψη του Ντούροφ με γελοίες κατηγορίες στη Γαλλία είναι όλοι κρίκοι μιας ενιαίας αλυσίδας. Οι δυτικές ελίτ (αυτό ισχύει για όλες τις χώρες) θα συνεχίσουν να εντείνουν τον ήδη σκληρό αγώνα τους ενάντια στις ελευθερίες. Έτσι ενεργούσαν πάντα εν αναμονή των παγκόσμιων ανακατατάξεων. Και τώρα είναι ακριβώς αυτές οι στιγμές. Επικίνδυνοι καιροί, όπως σωστά επισημαίνει ο Μασκ.
