Το 2008 ο πρόεδρος Μπους είχε δηλώσει ότι, η Ουκρανία και η Γεωργία πρέπει να ενταχθούν στο ΝΑΤΟ – με αποτέλεσμα λίγους μήνες αργότερα, ο Πούτιν να εισβάλει στη Γεωργία, να προσαρτήσει μέρος του εδάφους της και να πάψει να υπάρχει η πιθανότητα της ένταξης της στο ΝΑΤΟ.
Το 2014 οι ΗΠΑ υποστήριξαν το πραξικόπημα στην Ουκρανία, σε συνεργασία με τη Γερμανία – μέσω του οποίου ανετράπη ο εκλεγμένος πρόεδρος της. Μόλις 3 μήνες αργότερα, ο Πούτιν προσάρτησε την Κριμαία – την αφαίρεσε από την Ουκρανία και την έκανε μέρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας.
Το 2021, το ΝΑΤΟ ξεκίνησε επίσημες διαδικασίες για την αποδοχή της Ουκρανίας ως μέλος, με αποτέλεσμα το Φεβρουάριο του 2022 να εισβάλει η Ρωσία στην Ουκρανία – ξεκινώντας έναν πόλεμο που έχει κοστίσει έως σήμερα εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς, τεράστιες υλικές καταστροφές στην Ουκρανία, μία πρωτόγνωρη ενεργειακή κρίση στην Ευρώπη κοκ. Τέλος, λίγες ημέρες μετά την υπογραφή εκ μέρους του Biden του νόμου για την κατάσχεση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων στις ΗΠΑ, ένα ρωσικό δικαστήριο διέταξε την κατάσχεση 440 εκ. $ της J.P. Morgan.
.
R. Braun: Η ειρήνη στην Ευρώπη είναι δυνατή μόνο με τη μεγαλύτερη χώρα στον κόσμο. Μια ευρωπαϊκή ειρηνευτική πολιτική χωρίς τη Ρωσία, είναι αδιανόητη. Ο κίνδυνος ενός μεγάλου πολέμου κατά της Ρωσίας που θα μετέτρεπε την Ευρώπη σε ερείπια, είναι σίγουρα ένα σοβαρό κίνητρο για όλους μας.
Δημοσιογράφος: Οι επικριτές της Ρωσίας θα μπορούσαν να πουν τα εξής: «Όλα καλά, αλλά η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία»! Τι λέτε για αυτό;
R. Braun: Από πότε η αδικία έγινε λόγος να σταματήσουμε να μιλάμε και να συμβιώνουμε; Τότε η Δύση και ειδικά οι ΗΠΑ, θα έπρεπε να είχαν εξοβελισθεί από τον πλανήτη εδώ και πολύ καιρό – ή μήπως οι πάνω από 230 πόλεμοι με την παρέμβαση των ΗΠΑ από το 1945, δεν αποτελούν λόγο εξοβελισμού;
Τι είπε και τι έκανε ο Willy Brandt το 1968, μετά την εισβολή της Σοβιετικής Ένωσης στην Τσεχοσλοβακία; Διαπραγματεύθηκε, έχοντας συνειδητοποιήσει πως οι πολιτικές του Ψυχρού Πολέμου δεν είχαν οδηγήσει σε θετικά αποτελέσματα. Πρέπει να διαπραγματευτούμε λοιπόν και να βρούμε κοινές ειρηνευτικές λύσεις.
Υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις, από το να βασιζόμαστε απλώς στα όπλα, στις κυρώσεις και στην αντιπαράθεση. Κάτι τέτοιο δεν κάνει την επίθεση της Ρωσίας λιγότερο αντίθετη με το διεθνές δίκαιο, αλλά ας μην ξεχνάμε πως υπάρχει μια προηγούμενη ιστορία: η βίαιη επέκταση του ΝΑΤΟ προς την Ανατολή, ενάντια στα συμφέροντα ασφαλείας της Ρωσίας.
Για να το πούμε κάπως προκλητικά, χωρίς την ανατολική επέκταση του ΝΑΤΟ ενάντια στο γράμμα και το πνεύμα της Συνθήκης 2+4, του Χάρτη του Παρισιού και πολλών διεθνών συζητήσεων, δεν θα είχε γίνει πόλεμος στην Ουκρανία. Κάποιοι αναφέρονται σε έναν πόλεμο που μπορεί να αποφευχθεί με περισσότερο πόλεμο. Γι’ αυτό και η Δύση ευθύνεται εν μέρει για αυτόν τον πόλεμο.
Η ισότιμη εταιρική σχέση, όπως έχει ζητήσει επανειλημμένα η Ρωσία, συμπεριλαμβανομένης της ομιλίας του προέδρου Πούτιν στη γερμανική Βουλή το 2001, και μάλιστα μάταια επί 20 χρόνια, είναι ακριβώς το αντίθετο. Το ιστορικό τέλος 500 χρόνων αποικιοκρατίας, όπως ξεκίνησε από τον Παγκόσμιο Νότο, προκαλεί προφανώς την επιθυμία να συνεχιστεί η βαρβαρότητα και η ανισότητα μέσω των πολέμων του ΝΑΤΟ – αλλά δεν έχει κανένα άλλο μέλλον εκτός από την καταστροφή, συμπεριλαμβανομένης ιδιαίτερα της Ευρώπης.
Δημοσιογράφος: Τη Δευτέρα, η Ρωσία έδωσε την εντολή για πυρηνική άσκηση – στα σύνορα με την Ουκρανία. Η ΕΕ, μέσω του J. Borell, απάντησε με τα ακόλουθα λόγια: «Είναι μια συνέχεια της ανεύθυνης συμπεριφοράς της Ρωσίας και μία ακόμη απόδειξη ότι, το Κρεμλίνο ενδιαφέρεται μόνο για την περαιτέρω κλιμάκωση της κατάστασης». Πώς κρίνετε αυτήν την αντίδραση;
R. Braun: Όλοι οι ελιγμοί είναι ανεύθυνοι και ενέχουν πάντα τον κίνδυνο κλιμάκωσης. Οι κατηγορίες εναντίον της Ρωσίας εδώ είναι περισσότερο μια πολεμική ρητορική. Πρόκειται απλά για κροκοδείλια δάκρυα, όταν το ίδιο το ΝΑΤΟ πραγματοποιεί δύο ασκήσεις πυρηνικών όπλων, τοποθετεί νέα πυρηνικά όπλα στην Ευρώπη και οι ΗΠΑ μεταφέρουν μερικά πίσω στη Μεγάλη Βρετανία. Τα πυρηνικά όπλα και οι ελιγμοί αυτού του είδους, πρέπει να καταργηθούν και να σταματήσουν – αφού αποτελούν την ύστατη απειλή για την ανθρωπότητα.
.
Άποψη
Τα παραπάνω αποτελούν μέρος της συνέντευξης ενός Γερμανού που αγωνίζεται για την ειρήνη – σε μία χώρα που όλα τα ΜΜΕ της βάλλουν κατά της Ρωσίας, ενώ κυριολεκτικά μισούν τον πρόεδρο Putin. Το βασικότερο πρόβλημα τους όμως, όπως άλλωστε των ΗΠΑ, φαίνεται να είναι το ονομαζόμενο ως «Mirror Imaging» – ένα από τα πιο επίμονα προβλήματα, όσον αφορά την ανθρώπινη νοημοσύνη.
Πρόκειται για μία ορολογία που περιγράφει ένα αναλυτικό ελάττωμα – σύμφωνα με το οποίο ο αναλυτής υποθέτει ότι, έχει τις ίδιες πεποιθήσεις και προτιμήσεις με το υποκείμενο που αναλύει. Έτσι, αντί να εξετάζει το υποκείμενο που αναλύει όπως είναι στην πραγματικότητα, κοιτάζει στην ουσία τον εαυτό του στον καθρέφτη – υποθέτοντας πως κοιτάζει το υποκείμενο της ανάλυσης του (=κρίνει εξ ιδίων τα αλλότρια).
Το ελάττωμα αυτό είναι εξαιρετικά επικίνδυνο στις διεθνείς σχέσεις – όπου, για παράδειγμα, μπορεί ο αναλυτής να είναι λογικός, θεωρώντας ότι οι Houthis στην Υεμένη θέλουν να αποφύγουν τις επιθέσεις των ΗΠΑ, αλλά δεν ισχύει. Γιατί; Επειδή ζουν σε σπηλιές πάμπτωχοι και δεν τους ενδιαφέρει τι θα τους συμβεί – χειρότερα δεν γίνεται για τους ίδιους, οπότε αδιαφορούν για τους βομβαρδισμούς.
Πουθενά αλλού το ελάττωμα αυτό δεν είναι πιο εμφανές σήμερα, όσο στην ανάλυση των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών, σε σχέση με τον πρόεδρο Πούτιν. Εν προκειμένω, το 2008 ο πρόεδρος Μπους είχε δηλώσει ότι, η Ουκρανία και η Γεωργία πρέπει να ενταχθούν στο ΝΑΤΟ – με αποτέλεσμα λίγους μήνες αργότερα, ο Πούτιν να εισβάλει στη Γεωργία, να προσαρτήσει μέρος του εδάφους της και να πάψει να υπάρχει η πιθανότητα της ένταξης της στο ΝΑΤΟ. Κανένας αναλυτής δεν το είχε προβλέψει.
Το 2014 οι ΗΠΑ υποστήριξαν το πραξικόπημα στην Ουκρανία, σε συνεργασία με τη Γερμανία – μέσω του οποίου ανετράπη ο εκλεγμένος πρόεδρος της. Μόλις 3 μήνες αργότερα, ο Πούτιν προσάρτησε την Κριμαία – την αφαίρεσε από την Ουκρανία και την έκανε μέρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Ούτε αυτό είχε προβλεφθεί.
Το 2021, το ΝΑΤΟ ξεκίνησε επίσημες διαδικασίες για την αποδοχή της Ουκρανίας ως μέλος, με αποτέλεσμα το Φεβρουάριο του 2022 να εισβάλει η Ρωσία στην Ουκρανία – ξεκινώντας έναν πόλεμο που έχει κοστίσει έως σήμερα εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς, τεράστιες υλικές καταστροφές στην Ουκρανία, μία πρωτόγνωρη ενεργειακή κρίση στην Ευρώπη κοκ.
Λίγο μετά την εισβολή, αρκετές χιλιάδες Ρώσοι εγκατέλειψαν τη χώρα τους, για να διαμαρτυρηθούν για τον πόλεμο και να αποφύγουν τη στράτευση τους – σήμερα όμως έχει επιστρέψει ένας μεγάλος αριθμός στη Ρωσία, επειδή στις χώρες που πήγαν ήλθαν αντιμέτωποι με το μίσος εναντίον τους, σαν να ήταν οι ίδιοι υπεύθυνοι για την ηγεσία τους. Έτσι, αντί να χάσει τη στήριξη του λαού του ο Πούτιν, όπως υπολόγιζαν οι αναλυτές, απαγορεύοντας ακόμη και την ανάγνωση ρωσικής λογοτεχνίας ή/και τη συμμετοχή αθλητών σε διεθνείς αγώνες, την αύξησε – ενώ μετέτρεψε την οικονομία της χώρας του σε μιλιταριστική, με μεγάλη επιτυχία (ανάλυση).
Σε κάθε περίπτωση η αλήθεια είναι ότι, παρά την αντίθετη άποψη των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ που φαίνεται πως πάσχουν από το «Mirror Imaging», ο Πούτιν δεν μπλοφάρει – αφού ότι λέει το κάνει πράξη.
Εάν λοιπόν η Δύση κατάσχει τα ρωσικά συναλλαγματικά αποθέματα των 300 δις €, όπως φαίνεται ότι σχεδιάζει, ο Πούτιν θα ανταποδώσει – με την άμεση κατάσχεση των δυτικών περιουσιακών στοιχείων που ευρίσκονται στη Ρωσία, όπως των εταιριών Siemens, Total, BP κλπ. Άλλωστε, λίγες ημέρες μετά την υπογραφή εκ μέρους του Biden του νόμου για την κατάσχεση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων στις ΗΠΑ, ένα ρωσικό δικαστήριο διέταξε την κατάσχεση 440 εκ. $ της J.P. Morgan.
Στο πλαίσιο αυτό, δεν πρέπει να υποβαθμίζεται καθόλου η απειλή της χρήσης πυρηνικών όπλων, στην οποία έχει αναφερθεί πολλές φορές ο Πούτιν – κάτι που θα αποτελούσε το ξεκίνημα του 3ου Παγκοσμίου Πολέμου, ο οποίος θα ήταν ο τελευταίος για την ανθρωπότητα.
Η μόνη λογική λύση είναι λοιπόν αυτή που προτείνει ο Γερμανός στην εισαγωγή μας – οι διαπραγματεύσεις, με στόχο την ειρήνη, τις οποίες όμως δεν θέλει το βαθύ αμερικανικό κράτος, επειδή δεν το εξυπηρετεί. Ο μεγάλος κίνδυνος όμως δεν αφορά τις ΗΠΑ, αλλά την Ευρώπη – η οποία είναι άλλωστε ήδη το μεγάλο θύμα. Κάτι τέτοιο δεν κάνει βέβαια την επίθεση της Ρωσίας λιγότερο αντίθετη με το διεθνές δίκαιο, ούτε την εισβολή θεμιτή – τουλάχιστον όμως δεν οδηγεί σε παγκόσμιο πυρηνικό πόλεμο, ο οποίος δεν θα είχε καμία απολύτως σχέση με τοπικούς.
