Η43χρονη Cavanagh από το Βανκούβερ του Καναδά, υποστηρίζει ότι πήγε μέχρι τον άλλο κόσμο και γύρισε, και περιγράφει τη μεταθανάτια εμπειρία της.
Η 43χρονη, υπέστη δύο εγκεφαλικά τον Δεκέμβριο του 2021 και μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο νοσοκομείο για επείγουσα χειρουργική επέμβαση στον εγκέφαλο.
Ενώ ήταν σε ημισυνείδητη κατάσταση και δεν μπορούσε να επικοινωνήσει καθαρά, η οικογένειά της και οι γιατροί της πίστευαν ότι δεν μπορούσε να τους ακούσει καθώς αποχαιρετούσαν.
Όταν την μετέφεραν με ελικόπτερο σε άλλο νοσοκομείο, έκλεισε τα μάτια της και όταν τα άνοιξε ξανά, ήταν σε άλλη διάσταση.
Τώρα, αποκαλύπτει στο βιβλίο της πού πηγαίνουμε πριν περάσουμε στον παράδεισο και την εκπληκτική απόφαση που πρέπει να πάρουμε όταν φτάσουμε εκεί.
Ενώ βρισκόταν στο ελικόπτερο, θυμάται ότι έριξε μια τελευταία ματιά στον ήλιο πριν κλείσει τα μάτια της.
Η περιγραφή της από τον παράδεισο
Η Cavanagh περιγράφει: «Μπορούσα να δω το φυσικό μου σώμα καθώς αιωρούμουν, αλλά μπορούσα επίσης να δω τα παιδιά μου να οδηγούνται από τους παππούδες τους στο νοσοκομείο. Έβλεπα τον άντρα μου να κλαίει πάνω από το σώμα μου.
«Δεν υπήρχε κίνηση προς το φως, ούτε άνθρωποι που με καλούσαν – απλώς πρόσεχα τα πάντα και τους πάντες».
Και πρόσθεσε: «Μπήκα σε αυτό που μπορώ να περιγράψω μόνο ως το «σημείο συνάντησης» του ουρανού πριν περάσω επίσημα. Δεν υπήρχε φόβος, μόνο αγάπη.
«Έμοιαζα με την καλύτερη εκδοχή του εαυτού μου και είχα όλους όσους είχα αγαπήσει ποτέ που δεν ήταν πια μαζί μας γύρω μου – συμπεριλαμβανομένων των παιδικών μου σκυλιών.
«Δεν υπήρχε ποιος, τι, γιατί, πότε ή πού να απαντήσω πια, απλά ήξερα τα πάντα. Γύρω μου ήταν ένας απίστευτος κήπος, όπου ένιωθα πραγματικά το γρασίδι κάτω από τα πόδια μου.
«Τότε, είδα όλα τα αγαπημένα μου πρόσωπα στα δεξιά, κάθε εκδοχή μου, παρελθόν, παρόν και μέλλον στα αριστερά, και οι οδηγοί μου στάθηκαν ακριβώς μπροστά μου.
«Μίλησα τηλεπαθητικά σε όλους, συμπεριλαμβανομένης της γιαγιάς μου… υπήρχε μια τόσο βαθιά ριζωμένη αίσθηση καθαρής άνεσης».
Ωστόσο, οι «οδηγοί» της κυρίας Cavanagh της έδωσαν μια δύσκολη απόφαση: «Αν ήθελα να είμαι ξανά με τα παιδιά μου ή να μείνω σε αυτό το μέρος όπου ένιωθα γαλήνη όπως δεν είχα κάνει ποτέ πριν».
Αν έμενε, η οικογένειά της θα υπέφερε και θα έπρεπε να ξεπεράσει την έντονη θλίψη του θανάτου της.
Αλλά αν επέστρεφε στο φυσικό της σώμα, θα αντιμετώπιζε μια εξαντλητική ανάκαμψη – και θα μετάνιωνε για την απόφαση.
Ωστόσο, ήξερε ότι δεν ήταν ακόμα η ώρα της να πεθάνει. Έκλεισε τα μάτια της και ξαφνικά, ξαναγύρισε στο σώμα της.
Για τις επόμενες δύο εβδομάδες, παρέμεινε στο νοσοκομείο και οι γιατροί ήταν ανένδοτοι ότι θα έπρεπε να φροντίζει για το υπόλοιπο της ζωής της.
Ωστόσο, μιλούσε και κινούνταν μέσα σε λίγες ώρες με τους γιατρούς να μιλούν για θαύμαΕνώ μια εμπειρία όπως αυτή της κυρίας Cavanagh μπορεί να ακούγεται σαν κάτι βγαλμένο από ταινία επιστημονικής φαντασίας, οι εμπειρίες κοντά στο θάνατο και οι άνθρωποι που έχουν «περάσει» ή έχουν πάει στην «άλλη πλευρά» και έχουν επιστρέψει έχουν απασχολήσει γιατρούς και ερευνητές. για χρόνια.
Ο Δρ Τζέφρι Λονγκ – ένας ειδικός στον καρκίνο που εργάζεται στο Κεντάκι – έχει μελετήσει χιλιάδες περιπτώσεις σχεδόν θανάτου. Η έρευνά του αποκάλυψε ομοιότητες μεταξύ διαφορετικών αφηγήσεων των ανθρώπων με το θάνατο και ανέτρεψε αυτό που αρχικά πίστευε ότι συμβαίνει όταν κάποιος πεθαίνει.
Μέχρι στιγμής έχει συγκεντρώσει περισσότερους από 5.000 λογαριασμούς σε περισσότερες από 30 γλώσσες από άτομα διαφόρων θρησκειών και πολιτιστικών καταβολών.
Μέσα από τις δεκαετίες της έρευνάς του, ο Δρ Λονγκ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι περίπου το 45% των σχεδόν θανατηφόρων εμπειριών περιλαμβάνουν την αίσθηση ότι είναι εκτός σώματος, στην οποία η συνείδηση των ανθρώπων διαχωρίζεται από τη φυσική τους υπόσταση.
Περίπου τα τρία τέταρτα όσων το βιώνουν ανέφεραν ότι ήθελαν να μείνουν στη μετά θάνατον ζωή λόγω της απέραντης αγάπης και της χαράς που τους κυρίευσε. Περισσότεροι από τους μισούς αναφέρουν ότι βλέπουν ένα «ουράνιο» βασίλειο και περίπου το ένα τέταρτο από αυτά είναι τυλιγμένα σε φως ή ομίχλη.
Η κυρία Cavanagh ελπίζει ότι η ιστορία της θα βοηθήσει τους ανθρώπους να αισθάνονται λιγότερο φόβο για τον θάνατο και να μας βοηθήσει να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν είμαστε ποτέ πραγματικά μόνοι
