“Εν τη γεννήσει την παρθενίαν εφύλαξας· εν τη κοιμήσει τον κόσμον ου κατέλειπες Θεοτόκε. Μετέστης προς την ζωήν, μήτηρ υπάρχουσα της ζωής· και ταις πρεσβείαις ταις σαίς λυτρουμένη εκ θανάτου τας ψυχάς ημών”
Η Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς!
Η Παναγία μας, να φωτίζει τα σκοτάδια των ψυχών μας. Να διώχνει τον εγωισμό, τη φιλαυτία και την αυτοδικαίωση που όλους τόσο μας ταλανίζουν, και ως ασφαλής οδηγός να μας δείχνει τρόπους ταπείνωσης και την άνευ όρων παράδοσή μας στον Θεό, και έτσι να μας οδηγεί όλους, προς την αληθινή Ζωή, όπου Μετέστη.
Χρόνια πολλά!
Η εμπειρία μου η προσωπική
αντιλήφθηκα ότι κάθε άγχος, κάθε φόβος, κάθε κακή εσωτερική σκέψη, είναι ένα σημάδι, από το Θεό, ότι εμπιστευόμαστε, έχουμε δώσει δηλαδή την καρδιά μας, σε κάτι ψεύτικο. Ο άνθρωπος πρέπει να ψάξει μέσα βαθιά στην καρδιά του, να δει τι ψεύτικο εμπιστεύτηκε και γιατί έχει αυτές τις αρνητικές σκέψεις, γιατί αυτό το άγχος, αυτός ο φόβος. Όσο εμβαθύνει μέσα στη συνείδηση του ο άνθρωπος, εμβαθύνει στο φως, στην αλήθεια και στην αγάπη, που ο Θεός σαν κριτήριο έχει βάλει μέσα του, και έτσι, βρίσκει την ειρήνη, την άνωθεν ειρήνη!
Πρέπει ο άνθρωπος να ησυχάζει, για να μπορέσει να ερευνήσει μέσα στην καρδιά του, να βρει την αιτία που προκαλεί το άγχος και το φόβο, πρέπει να μην έχει δηλαδή μέριμνες περιττές, και εκεί μέσα στην ησυχία, με πίστη, έστω και ως κόκκο σινάπεως, στο θεϊκό πρόσωπό Του, θα καταφέρει να μετακινήσει αυτά τα, μεστά ματαιοδοξίας Βουνά, από ψεύτικες και επιφανειακές επιθυμίες, που πλακώνουν την ψυχή, και έχοντας την άνωθεν ειρήνη θα αξιωθεί να αντικρίσει, το Σταυρό-Αναστάσιμο φως του Κυρίου μας, Ιησού Χριστού, γεμάτο από τη θεϊκή του Αγάπη, την οποία έχει φυλάξει προσεχτικά, και μέσα μας ως κριτήριο, για την Αλήθεια του προσώπου Του.
Βασίλης Βασιλειάδης
