Το τέλος της «παγκοσμιοποίησης» φαίνεται πως προανήγγειλε η Διεθνή διάσκεψη για την Ασφάλεια που πραγματοποιήθηκε στο Μόναχο στο κείμενο συμπερασμάτων του συνεδρίου.
Ακούγεται βέβαια πολύ καλό για να είναι ίσως αληθινό αλλά σύμφωνα με το έγγραφο τον πρόλογο του οποίου υπογράφει ο διευθυντής της Διάσκεψης, Βόλφγκανγκ Ίσινγκερ, επισημαίνεται ότι η παγκόσμια ασφάλεια είναι πιο εύθραυστη από οποιαδήποτε άλλη στιγμή μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Σύμφωνα με το βασικό συμπέρασμα της έκθεσης, ενδεχομένως ο κόσμος να βρίσκεται ένα βήμα πριν την «Νέα εποχή που δημιουργείται μετά το τέλος της κυριαρχία της Δύσης», όπως χαρακτηριστικά την ονομάζει, δηλαδή πριν το τέλος της «φιλελεύθερης παγκόσμιας τάξης πραγμάτων» όπου πρωταγωνιστικό ρόλο είχε η Δύση.
Οι λόγοι που οδηγούν τους συντάκτες σ’ αυτό το συμπέρασμα είναι η έλλειψη ενότητας της ΕΕ, η αναδιοργάνωση των πηγών πληροφόρησης αλλά και η εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ ως νέου προέδρου των ΗΠΑ.
Το τελευταίο μάλιστα αντικατοπτρίζει μια νέα τάση που θέλει τους πολίτες να χάνουν όλο και περισσότερο την πίστη τους στο «φιλελεύθερο κοινωνικό μοντέλο» και τις βασικές του αξίες.
Ένα άλλο… «μελανό» σημείο που εντοπίζουν οι ειδικοί είναι η εξάπλωση των λεγόμενων ψευδών ειδήσεων που αποτελούν μεγάλη πρόκληση για τον δημόσιο διάλογο, όπως αναφέρεται.
Αυτό φάνηκε στη διαμάχη Ρωσίας-Ουκρανίας αλλά και στις τελευταίες προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ, όπου φυσικά ως «ψευδείς ειδήσεις» βασικά εννοούν τα ρωσικά ΜΜΕ, θεωρώντας προπύργιο της «αξιοπιστίας» τα δυτικά ΜΜΕ.
Βέβαια δεν πρόκειται περί αυτού, σε καμία περίπτωση. Η Χίλαρι Κλιντον το 2011 είχε απευθύνει έκκληση στα δυτικά ΜΜΕ καθώς είχε αναφέρει πως «οι ΗΠΑ χάνουν τον πόλεμο της πληροφόρησης» από τα εναλλακτικά ΜΜΕ, εκφράζοντας την αγωνία της για αυτό.
Φυσικά αυτό που εννοούσε η Χ.Κλίντον είναι ότι χάνουμε τον πόλεμο της προπαγάνδας, απλά το είπε με άλλα λόγια.
Σύμφωνα πάντα με τα συμπεράσματα του συνεδρίου οι απειλές για την «ανοιχτή κοινωνία», την κοινωνία δηλαδή της παγκοσμιοποίησης, στην οποία ο Τραμπ έδωσε ένα γερό χαστούκι με την εκλογή του, χωρίς να έχει όμως κερδίσει ακόμη τον πόλεμο, δεν προέρχονται όλες από το εσωτερικό.
Πολύ σημαντικό πρόβλημα συνιστά, σύμφωνα με την έκθεση, και ο εμφύλιος στη Συρία.
Μάλιστα αναφέρει χαρακτηριστικά ότι ενώ πολλοί παράγοντες προσπαθούν να επηρεάσουν τον πόλεμο στη Συρία (σ.σ. ποιοι άραγε;) και άλλες διαμάχες στην περιοχή, η Δύση αρκείται στον ρόλο του παρατηρητή. Ίσως εδώ να έχει ξεκινήσει ήδη η «Μετά-Δύση-εποχή».
Προφανώς εννοούν σε σχέση με το αίσχος της Λιβύης όπου η Δύση με πρωταγωνιστές τις ΗΠΑ, τη Γαλλία και τη Βρετανία εκτέλεσαν, στην κυριολεξία, τον Μουαμάρ αλ Καντάφι στο όνομα της «αραβικής Άνοιξης».
Όπως ήταν φυσικό η έκθεση δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στον τρομοκρατικό κίνδυνο που προέρχεται, όπως επισημαίνει, κυρίως από την ISIS, χωρίς βέβαια να αναρωτηθούν ποιανού δημιούργημα είναι αυτή.
Τα ευρωπαϊκά κράτη αντιδρούν σ’ αυτή την πρόκληση με διαφορετικό τρόπο.
Έτσι η Γαλλία έθεσε τη χώρα σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης ενώ η Γερμανία αρκείται στην διεξαγωγή αστυνομικών ερευνών και εφόδων. Μακροπρόθεσμα όμως η Ευρώπη θα πρέπει να συμφωνήσει σε μια ενιαία αντίδραση, αναφέρεται στο έγγραφο.
Σε ένα κείμενο που εκτείνεται σε 90 σελίδες, η έκθεση της Διάσκεψης του Μονάχου για την Ασφάλεια αναφέρεται στα πιο φλέγοντα ζητήματα της παγκόσμιας πολιτικής.
Απαντήσεις ωστόσο δεν δίνονται στο έγγραφο, αλλά αναμένεται να δοθούν στη διάσκεψη. «Ελπίζω να τα πούμε έξω από τα δόντια και να μιλήσουμε ανοιχτά και με ειλικρίνεια για τις διαφορές μας αλλά και για τα κοινά μας συμφέροντα και τις κοινές μας αξίες», τονίζει ο κ. Ίσινγκερ.
Σίγουρα η «παγκοσμιοποίηση» δεν είναι μια απλή μονοδιάστατη έννοια.
Το παραπάνω συμπέρασμα αντιπροσωπεύει μόνο μια βραχυπρόθεσμη πρόβλεψη. Η «παγκοσμιοποίηση» ως τέτοια έχει πολλαπλές όψεις και η τεχνολογία είναι μια από τις πολλές εκφάνσεις της.
Το απλοϊκό συμπέρασμα ότι χάνεται η «παλιά παγκοσμιοποίηση» μπορεί να μη σημαίνει και τίποτα, καθώς θα επανεμφανιστεί κάτω από ένα νέο όνομα και μανδύα.
