Άκουσα όλη την «Διακήυξη» της Μαρίας Καρυστιανού. Η οποία αν δεν άνω λάθος, ήταν καρπός ομαδικής συνεργασίας. Και ομολογώ ότι δεν θα μπορούσα να διαφωνήσει κάποιος και στην παραμικρότερη έστω λεπτομέρεια, Πράγμα που νιμίζω ότι ισχύει για τη συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων.
Και μπαίνει το ερώτημα: Γιατί κυβερνούν, εδώ και 10ετίες αυτό τον τόπο, άνθρωποι οι οποίοι μπορεί να διατείνονται ότι είναι «στη σωστή πλευρά της ιστορίας», αλλά βρίσκονται στην ακριβώς αντίπερα όχθη απ’ την συντριπτική πλειονότητα του ελληνικού λαού.
Και θυμήθηκα ένα περιστατικό: Σε ιερατικό συνέδριο Μητρόπολης, ο Μητροπολίτης εξέφρασε την απορία: Γιατί στην Κύπρο γίνονται εισακουστά τα αιτήματα της Εκκλησίας προς την Πολιτεία, ενώ στην Ελλάδα δεν ισχύει το ίδιο;
Ένας παπάς εξέφρασε τη γνώμη ότι αυτό συμβαίνει, επειδή η Ιεραχία της Κύπρου εκλέγεται απ’ το λαό και άρα είναι υπολογίσιμη, αφού έχει λαϊκό έρεισμα. Ενώ στην Ελλάδα ο λαός βρίσκεται εγκάθειρκτος στον «γύψο» της δεσποτοκρατίας, οπότε η Πολιτεία δεν έχει κανένα σοβαρό λόγο να κάμει σεβαστά τα αιτήματα της Ιεραρχίας.
Άλλος παπάς, αντέτεινε ότι «στην Ελλάδα, που εκλέγονται οι εθνοπατέρες απ’ το λαό, γιατί ο λαός δεν βλέπει καλό και προκοπή»; Και ο προηγούμενος παπάς απάντησε πως ατην Ελλάδα ούτε οι εθνοπατέρες εκλέγονται απ’ το λαό, αλλά απ’ τον Ρότσιλδ και την SINGULAR LOGIC!!!
Και νομίζω ότι κάπου εδώ βρίσκεται η διαχρονική κακοδαιμονία της Πολιτείας αλλά και της Εκκλησίας στην Ελλάδα. Όπου έχουμε ουσιαστικά δικτατορικά καθεστώτα. Των οποίων μάλιστα οι δικτάτορες επιλέγονται και επιβάλλονται, έξωθεν και άνωθεν, από αλλοεθνείς παράγοντες. Και που, όπως δείχνει η πραγματικότητα, μπορεί και οι ίδιοι να είναι αλλοεθνείς.
Και βέβαια ο λαός και στη μια και στην άλλη περίπτωση παίζει τον ρόλο τρισάθλιων κομπάρσων, που χρησιμοποιούνται προκειμένου να δημιουργείται η εντύπωση ότι έχουμε δημοκρατία. Και βέβαια δεν του δίνεται η ευκαιρία να παίξει κανένα ουσιαστικό ρόλο.
Στην Εκκλησία το συνοδικό πολίτευμα λέγεται παραπλανητικά δημοκρατικό. Όμως στην πραγματικότητα είναι ολιγαρχικό. Και στις, κατά τόπους, μητροπόλεις δικτατορικό. Αφού ο μητροπολίτης είναι, όπως θα έλεγε και ο Νίτσε «νομοθέτης του εαυτού του κσι εκτελεστής του νόμου του». «Αποφασίζει και διατάσσει» για όλα. Και σχετικά με την απονομή της Δικαιοσύνης, είναι κατήγορος, εισαγγελέας και δικαστής. Και βέβαια σε διαμετρική αντίθεση προς την παράδοση της εκκλησίας και τη διδασκαλία του Χριστού.
Και το άκρως δυσάρεστο και αποκαρδιωτικό, στην προκειμένη περι=ίπτωση, είναι αυτό, που τελευταία συμβαίνει στην Κύπρο. Όπου η πλειοψηφία της Ιεραχίας κήρυξε, άδικα των αδίκων, έκπτωτο τον Μητροπολίτη Πάφου κ. Τυχικό. Και θέλει να εκλέξει άλλον στη θέση του. Ενώ ο λαός, που τον εξέλεξε, κάθετα αντιτίθεται. Και προκειμένου να επιβάλλουν την αδικία τους, θέλουν να αλλάξουν το Καταστατικό Χάρτη της Εκκλησίας και ν’ αφαιρέσουν του λοιπού απ’ το λαό το δικαίωμα συμμετοχής στην εκλογή των ιεραρχών. Δηλαδή ο λαός στον κάλαθο των αχρήστων!
Αλλά ας περάσουμε τώρα απ’ την Εκκλησία στην Πολιτεία. Όπου στα χρόνια της ΡΡΕ «ψήφιζαν και τα δέντρα». Για ν΄ ανατρέψει το καθεστώς αυτό ο «Γέρος της Δημοκρατίας». Και αυτόν ο «αποστάτης» Μητσοτάκης. Για να καταλήξουμε στη Δικτατορία. Την οποία ανέτρεψε, σύμφωνα με τα λεγόμενα δημοσιογράφου της «Απογευματινής», ο Μοσέ Νταγιάν. Για να πάρει την εξουσία ο Ιωαννίδης, που οδήγησε στην προδοσία της Κύπρου.
Και να μας προκύψει η, λεγόμενη Μεταπολίτευση. Η οποία, έναντι της νοικοκυροσύνης, στα οικονομικά, τουλάχιστο, των δικτατόρων, βούλιαξε τη χώρα και το λαό στη χρεοκοπία. Για να κληθούμε με τα μνημόνια να πληρώνουμε για πολλά χρόνια τα χρέη των γαλλικών και γερμανικών τραπεζών, επί των γρμανοτσολιάδων ΓΑΠ, Σαμαρά και Τσίπρα.
Και να επακολουθήσει η τερατοκρατία της Νέας Δημοκρατίας. Με τους κορονοϊούς και τα εμβόλια, το γάμο των ομοφυλοφίλων και την τεκνοθεσία και τώρα την Βαστίλη του Προσωπικού αριθμού και των ηλεκτρονικών ταυτοτήτων. Που έφθασαν σε τέτοιο βαθμό αχρειότητας και ασυδοσίας, ώστε να μην υπολογίζουν τίποτε…
Και καυχιούνται, μολαταύτα, ότι θα έχουν και πάλι μια καινούργια 4ετία. Επειδή, λέει, έχουν τον ακαταμάχητο αρχηγό, ενώ οι άλλοι είναι κατώτεροι και δεν υπάρχει κανείς ικανός να τους αντιπαλέψει.
Το πώς εκλέχτηκε ο κ. Μητσοτάκης, ως αρχηγός της Ν. Δημοκρατίας, είναι γνωστό. Κι ακόμη πώς πετάχθηκε στον τενεκέ των σκουπιδιών η Χρυσή Αυγή και επί Τσίπρα, η «Λαϊκή Ενότητα» είναι νομίζω ευνόητα. Δεδομένου ότι για την Ελλάδα το καλπονοθευτικό καθεστώς των μνημονίων, όπως όλα δείχνουν, θριάμβευσε.
Για να καλύψουν όμως την απάτη αιτιολόγησαν τα πετσωμένα κανάλια τον θρίαμβο της Νέας τρομοκρατίας με τον ισχυρισμό ότι χαρη στις ενέργειες του ακαταμάχητου Μητσοτάκη, είχαμε μικρό αριθμό απωλειών απ’ την πανδημία. Ωσάν οι σαράντα, περίπου χιλιάδες θύματα και τα τις οίδε πόσα άλλα αποδημούν απ’ τις ξαφνικίτηδες να είναι αμελητέα.
Και τώρα, όπως φαίνεται, έρχεται να προστεθεί μια άλλη παράμετρος, Ο φίλος μας ο Ερντογάν. Τον οποίο ο ακαταμάχητος πρωθυπουργός μας διευκόλυνε, σχετικά με την διχοτόμηση του Αιγαίου. Αφού αφόπλισε τα νησιά μας, προκειμένου να εξοπλίσει τον Ζελένσκι, στην προσπάθειά του να κατατροπώσει την «εχθρική» μας Ρωσία.
Με λίγα λόγια: Αν η αντιπολίτευση δεν λάβει τα μέτρα της είναι, δυστυχώς, ενδεχόμενο να βρεθούμε, για πολλοστή φορά, στο περιθώριο των μαιτρ της σατανικής μνημονιακής καλπονοθείας!..
Οπότε η «Ελπίδα για τη Δημοκρατίας» θα μαραθεί και ο λαός μας θα βρεθεί εγκάθειρκτος για πάντα στη μεσαιωνική Βαστίλη του Προσωπικού Αριθμού και της ηλεκτρονικής ταυτότητας του Μιζοτακιστάν.
