Παρασκευή Σιδέρη: Άρση Χάριτος: Όταν ο Θεός Σωπαίνει και η Ψυχή Παγώνει

 Παρασκευή Σιδέρη

Άρση χάριτος

Θα αναφέρω ένα θέμα από την προσωπική μου εμπειρία για να αναδειχθεί η παντοδυναμία Του,η αγάπη Του, η πρόνοια Του!

Πιστεύω, ότι ήμουν τουλάχιστον στο σωστό δρόμο όσον αφορά τον πνευματικό μου αγώνα ώσπου πάει… μου τελείωσε!

Με αφορμή μια παροδική ασθένεια μου, λόγω εξάντλησης, ξαφνικά σταμάτησα να προσεύχομαι, σταμάτησα να μελετάω τον θείο λόγο, σταμάτησα να τον ανακαλώ στην μνήμη μου, σταμάτησαν τα δάκρυα, σταμάτησε η ειρήνη μέσα μου, σταμάτησε η γλυκιά ευωδία που είχα στην ψυχή μου με την θύμηση του και τί απέμεινε;

Τίποτα… ετρωγα, κοιμόμουνα, καθάριζα, έγραφα, ασχολιομουν με τα παιδιά και αυτό!
Μεσα μου άρχισα να νιώθω εντελώς άδεια, ένοχη, ψυχρή και κάθε προσπάθεια για επικοινωνία με τον Θεό έπεφτε στο κενο…
Η απόλυτη καταδίκη για έναν άνθρωπο!

Από κει που έπαιρνες δύναμη από την δύναμη Του,από κει που έβρισκες παρηγοριά από το ελεος Του,από κει που ειρήνευες από την αγάπη Του,η απόλυτη μοναξιά και παγωμαρα…

Να συνειδητοποιείς ότι δεν πάει άλλο,και να κάνεις προσπάθειες έστω για προσευχή,και να φαντάζει πιο εύκολη η ανάβαση σε ένα βουνό αν και άρρωστη!

Εκεί πάνω άρχισα να απελπίζομαι..κακό σημάδι αυτό!

Αρση χάριτος…είχα ακούσει κάτι αλλά δεν με απασχόλησε και το προσπέρασα!

Πόσο ευλογημένη νιώθω… πόσο ευγνώμων είμαι στον δημιουργό μου που με αξίωσε να απολαύσω και αυτη την δωρεά Του, και που εύχομαι με την σειρά μου, να βιώσει κάτι ανάλογο όλη η ανθρωπότητα για να νιώσει ότι χωρίς τον θεό ο άνθρωπος είναι τίποτα….είναι ένα νερόβραστο ον χωρίς ουσία… για να καταλάβει ότι τα πάντα αρχίζουν και τελειώνουν σύμφωνα με το θέλημα Του… για να ταπεινωθούμε και να καταλάβουμε ότι δεν είμαστε από μόνοι μας άξιοι να αρθρώσουμε ούτε ένα Κύριε Ελέησον… ότι τίποτα δεν γίνεται τυχαία σ’αυτη την ζωή… ότι αληθινή ζωή χωρίς θεό απλά δεν νοείται… πώς να πορευτώ όταν μέσα μου λείπει η ψυχή;

Ωραία… και τα ζώα τρώνε, κοιμούνται, παίζουν, φροντίζουν τα παιδιά τους, πεινάνε, διψάνε, πονάνε, πεθαίνουν.. ποια η διαφορά με τον άνθρωπο;
Η θεία πνοή που δίνει νόημα στην αληθινή ζωή κάνει την διαφορά …

Πώς μπορεί ένας άνθρωπος να βιώσει ηρεμία, ειρήνη, γαλήνη μακρυά Του;

Από πού ένας ανθρώπος αντλεί τόση δύναμη και πιστεύει ότι είναι αυτάρκης από μόνος του;

Ειλικρινά έχω μεγαλη θλίψη μέσα μου,γιατί δυστυχώς είναι πολλοί αυτοί που δεν έχουμε αντιληφθεί ουτε την πρόνοια του Θεού, ούτε την αγάπη Του, ούτε τα σχέδια Του…

Εύχομαι από καρδιάς και πάλι, να ζητάτε στις προσευχές σας, όπως και γω, να μας καθοδηγει ο Θεός και εμείς απλά να εκτελούμε το θέλημα Του!

Όταν επιτέλους άρχισε να ζεσταίνεται η καρδιά μου, οταν κυλισαν τα πρώτα δάκρυα μου, όταν ψελισα τα πρώτα λόγια της προσευχής, όταν έκλεισα τα μάτια και Τον ένιωσα, τότε κατάλαβα ότι αυτό είναι…
Χωρίς Αυτόν είμαι ανάπηρη ψυχή τε και σώματι!

Υ.Γ1 Ένα πολύ ωραίο κακόγουστο και κοστοβορο ανέκδοτο….

Έτσι…πυγμή θέλουμε!

Γιατί να βγάζει κανένα φράγκο ο Έλληνας ιδιοκτήτης από τις μισθώσεις κατοικιών στους μετανάστες;

Σαν δε ντρέπονται να νοικιάζουν τα σπίτια τους στους μετανάστες!

Ουπς… έχουμε την λύση…

Ε..;Έτσι, ναι μάλιστα!

Αντί να βγάζουν κάποιοι Έλληνες κέρδος,θα ξηλωθείτε όλοι οι Έλληνες μαζί και θα τους νοικιάσετε εκεί ένα οίκημα με 13.500€ τον μήνα άρα 162.000€ τον χρόνο + όλα τα απαραίτητα,να μένουν σαν άνθρωποι…
Ελεύθερα,ας κλάψουμε,ας γελάσουμε,ας χτυπήσουμε το κεφάλι…

Υ Γ 2 Συνηθίζω εντελώς αυθόρμητα να αναφέρω και να σχολιάζω κάποια άρθρα,ακόμη και παλαιότερα δικά μου,και αυτό γίνεται 100% καλοπροαίρετα και όχι έκ του πονηρού π.χ για λόγους προβολής ή για οτιδήποτε άλλο τέλος πάντων….
Θα ξανααναφέρω λοιπόν τον αρθρογράφο Ελευθέριο Ανδρωνη,ο οποίος έχει εναν εύγλωττο λογο και πραγματικά απολαμβάνει κανεις να διαβάζει άρθρα του,αλλά δεν ισχύει για μεγάλη μερίδα των αναγνωστών..
Απλά αυθόρμητα εξέφρασα την απορία μου🥴

Υ Γ 3 Αλλη μια απορία…είναι ικανοποιημένοι κάποιοι με τις “αυθόρμητες” καταστροφές και την πρόκληση χάους τόσο στην Γαλλία όσο και στο Βέλγιο όσο και στην Αλβανία και που είμαστε ακόμη!

Όποιος κατάλαβε κατάλαβε…