Γράφει η Παρασκευή Σιδέρη
Θλίψη και οχετός, και πολλοί θα είναι αυτοί που θα επιχειρήσουν να βγάλουν από την μύγα ξυγκι…
Η κοινωνία δεν είναι κάτι νοητό ή μια θεωρεία ή μια αφηρημένη έννοια αλλά είναι κάτι το ζωντανό, κατι το υπαρκτό και είναι ένα να σύνολο που απαρτίζεται από ανθρώπους που αναλόγως τα κέφια μπορεί να την χαρακτηρίσει κανείς σαθρή ή εποικοδομητική..
Δυστυχώς οι κοινωνίες οι σύγχρονες μαστίζονται από τον υπερπληθυσμό των κορακων, και όπου κοράκι βάλε κύριε Γιώργο τον εαυτό σου μέσα, και συ κυρία Ελένη μου και εν ολίγοις λίγο- πολύ όλοι μπορούμε να μεταλαχθουμε σε κοράκια…
Γίνεται πόλεμος λοιπόν, 3ος παγκόσμιος παρακαλώ, και ενώ καθόμαστε και ξεροσταλιαζουμε μπροστά στην τηλεόραση για κανένα έκτακτο δελτίο παραδίπλα μας σκοτώνονται άνθρωποι και εύλογα θα μου πεις και τί να κάνω; Και δίκιο θα έχεις, γιατί τώρα πλέον είναι αργά..
Υπάρχουν όμως σημαντικές ενέργειες και πράξεις ανθρωπιάς από την μεριά σου που μπορείς να πράξεις αλλά πάλι θα κάνεις το χατίρι του εξαποδω και ας κοπτεσαι ότι μετανόησες και θες να επιστρέψεις στον Θεό σου..
Στις εννιά του μακαρίτη λέει ο θυμόσοφος λαός άλλον έβαλες στο σπίτι και δεν έχει ξεκινήσει καλά-καλά ο πόλεμος και ήδη ακόνισες τα κοφτερά σου νύχια και άνοιξες διάπλατα το μεγάλο ράμφος σου για να αρπάξεις ότι βρεις μπροστά σου, σαν αρπακτικό που μεταλλάχτηκες..
Βέβαια,θύτες και θύματα στις μέρες μας δεν έχουν μεγάλη διαφορά, και το ένα αρπακτικό χέρι νίβει το άλλο!
Η μία κατηγορία λοιπον των γλοιωδων ανθρώπων είναι οι δημοσιογράφοι που σαν μανιασμένοι σε βομβαρδίζουν με ειδήσεις του τύπου “ουρές στα πρατήρια καυσίμων” και ας είναι όλα υπό έλεγχο, “ανεβαίνουν οι τιμές των προϊόντων” και ας μην συντρέχει ακόμη λόγος για μια τέτοια καταστροφική τακτική, “νεκρή πόλη το Ντουμπάι” και ας συνεχίζεται η ζωή κανονικά ακόμη και η μίζερη ζωή των influencers..
Και έρχεται το άλλο γλοιώδες είδος ανθρώπων που δεν θα χάσει την ευκαιρία και δώστου η αδικαιολόγητη αισχροκέρδεια και το χειρότερο είναι ότι θα έχει την συνείδηση του καθαρή γιατί λέει έρχονται δύσκολες μέρες και πρέπει να κάνουμε τα κουμάντα μας…χμ!
Και πάμε τωρα στην πλειοψηφία των αμυαλων ανθρώπων που εδώ πάλι έρχεται και κολλάει το “έβαλα τα χεράκια μου και έβγαλα τα ματάκια μου” και τρέχει σαν να μην πω τι, και εφοδιάζεται ποικιλοτρόπως με υλικά αγαθά και όλοι ξέρουμε, ασχέτως αν δεν είμαστε οικονομολόγοι, ότι επικρατεί στην αγορά ο νόμος της προσφοράς και της ζήτησης και από ζήτηση να..!!!
Ο Κύριος μας προείπε ότι μέλημα μας είναι η σημερινή μέρα και έχει ο Θεός αύριο αλλά γιατί να τον ακούσουμε;
Η εκκωφαντικη φωνή του τελάλη- εχθρού, μας καλεί να πράξουμε τα αντίθετα και ας θέσω ένα ερώτημα …
Άντε και “μάζεψες” βενζίνη, άντε και μάζεψες φαγια, πόσο θα κρατήσουν νομίζεις; Εξασφαλισες το μέλλον σου; Όλα αυτά γνωρίζεις ότι είναι αναλώσιμα, έτσι δεν είναι;
Αφού λοιπόν επέλεξες ως προσωρινή σωτηρία την πρεμουρα, τις σπασμωδικές κινήσεις και κυριάρχησε το υλιστικό κομμάτι, μείνε τουλάχιστον πιστος ως το τέλος, και…”Κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει” για να μην αρχίσεις πάλι να κλαίς και να κατηγορείς..
Και γιατί γράφω ένα τέτοιο άρθρο…γιατί όλα αυτά είναι παγίδες του εχθρού, γιατί όλα αυτά που σου παρουσιάζουν στην τιβι έχουν στόχο εσένα! Οκ, ξέρουμε ότι γίνεται πόλεμος αλλά δεν είσαι και μπροστά να ξέρεις πως ακριβώς έχουν τα πράγματα και γιατί πάλι παίρνεις τον λάθος δρόμο για την σωτηρία σου…
Η τηλεόραση λοιπόν μπορεί και κάνει πολλά μαγικά και μην πιστεύεις στην μαγεία της.. αν όμως επενδύσεις και αφεθεις στον Θεό σου, εκεί, πίστεψε με, θα δεις θαύματα….
