[Επίκαιρο πάλι δυστυχώς, άρθρο μου του 2012 στον τοπικό τύπο]
Φαίνεται πως στη σύγχρονη Ελλάδα οι λέξεις έχουν χάσει την πραγματική τους σημασία και χρησιμοποιούνται για να δηλώσουν το… αντίθετο από αυτό που λένε, όπως συμβαίνει με τις λέξεις
που χρησιμοποιούνται «κατ’ ευφημισμόν», για να εξωραΐσουν το άσχημο ή το κακό. Π.χ. ο λαός είπε το ξίδι «γλυκάδι», τον Άξεινο Πόντο «Εύξεινο» κ.α.
Όταν όμως ο ευφημισμός χρησιμοποιείται για έννοιες σοβαρές, όπως είναι η τιμή, η αξιοπρέπεια, η υπερηφάνεια, η δημοκρατία, ο σεβασμός, η ισότητα και άλλες, οι οποίες χρησιμοποιούνται σήμερα κατά κόρον για να δηλώσουν τα… αντίθετά τους, τότε υπάρχει ζήτημα διαστρέβλωσης της αλήθειας, δηλαδή παραπλάνησης και εξαπάτησης.
Ακούς π.χ. να βαφτίζουν την ασυδοσία «δημοκρατία», την εγκληματική ατιμωρησία «επιείκεια» και «σεβασμό των δικαιωμάτων του άλλου», τη δικαιολογημένη επιφύλαξη «ρατσισμό», την ατιμία «τιμή», και άλλα παρόμοια, ων ουκ έστιν αριθμός. Ακούς, ας πούμε, πολιτικό πρόσωπο που λεηλάτησε το δημόσιο χρήμα να δηλώνει «υπερήφανος» για ό,τι έκανε στην πατρίδα… Χρησιμοποιεί τη λέξη «υπερηφάνεια» αντί για την ακριβώς αντίθετη λέξη, τη «ντροπή»!
Αυτό ακριβώς σκέφτηκα όταν είδα τη θλιβερή πορεία των gay, λεσβιών, «μπάι», «τρανσέξουαλ» – όπως έγραφαν τα πανώ τους – και λοιπών «προσανατολισμών» και ορολογίας, οι οποίοι πραγματοποίησαν πορεία στην πρωτεύουσα της Μακεδονίας, υπό την ονομασία «Παρέλαση Υπερηφάνειας». Όχι «Ντροπής», αλλά «Υπερηφάνειας». Ακριβώς γιατί οι διοργανωτές γνωρίζουν καλά τον νέο κώδικα επικοινωνίας, που βασίζεται στη διαστροφή των εννοιών και των λέξεων.
Μαντεύω τις ενστάσεις ορισμένων: Και γιατί «Ντροπής»; Γιατί να ντρέπονται; Ερωτώ κι εγώ: Και γιατί «Υπερηφάνειας»; Γιατί να είναι «υπερήφανοι»; Για τους «διαφορετικούς» και ποικιλώνυμους «προσανατολισμούς» τους; Είναι αυτός λόγος να απασχολεί κανείς το πανελλήνιο, διατρανώνοντας την «υπερηφάνεια» του;
Αυτή η (δια)δήλωση «υπερηφάνειας» μου θύμισε το μύθο του Αισώπου με την αλεπού με την κομμένη ουρά. Που παρίστανε την ωραία στις άλλες αλεπούδες, λέγοντάς τους ότι η «διαφορετική» (κομμένη) ουρά της είναι πιο ωραία από τις δικές τους. Βεβαίως δεν τις έπεισε αλλά εισέπραξε τα ειρωνικά τους σχόλια.
Είμαι σίγουρη ότι οι άλλες αλεπούδες δεν είχαν πρόθεση να την κοροϊδέψουν για την κομμένη της ουρά. Θα τη συμπονούσαν. Θα σκέφτονταν ότι μπορεί κι εκείνες, από απροσεξία, να πιαστούν σε κανένα δόκανο… Όταν όμως την είδαν να περιφέρεται καμαρώνοντας, τάχα, και να δηλώνει «υπερήφανη», σαν να τους έλεγε ότι εκείνες είναι που πρέπει να ντρέπονται γιατί δεν της μοιάζουν, ε, τότε, δεν άντεξαν το θράσος και την πονηριά της και την αποπήραν με ειρωνικά σχόλια.
Εκεί λοιπόν, στη Θεσσαλονίκη, οι διάφοροι «διαφορετικοί», διαδήλωσαν, περιφερόμενοι στους δρόμους, την «υπερηφάνεια» τους που είναι ομοφυλόφιλοι, (…«μπάι», «τρανσέξουαλ» κ.τ.λ. ), υποβάλλοντας στους υπόλοιπους – μη «διαφορετικούς» – την ιδέα ότι, αφού δεν ανήκουν στην ομάδα των «υπερήφανων» gay, θα πρέπει να ντρέπονται. Δεν είναι σοφιστεία αυτό που σκέπτομαι: Αφού οι gay (κ.λπ.) είναι «οι υπερήφανοι», οι άλλοι τι είναι; Τίποτα, προφανώς, αν μη τι άλλο. Πάντως όχι υπερήφανοι. Το υψηλό συναίσθημα της υπερηφάνειας το κατοχύρωσαν οι gay (… «μπάι» κ.λπ.). Για τους άλλους, που δεν ανήκουν στην «υπερήφανη» αυτή ομάδα που έχει το θάρρος να κάνει και παρελάσεις, έχει περισσέψει μόνο η… ντροπή.
Η ντροπή αξίζει βέβαια μόνο στη νέα μας κυβέρνηση, που επέτρεψε να γίνει αυτή η «παρέλαση», συνεχίζοντας τα «καλά» της προηγούμενης κυβέρνησης, που με τις «ευλογίες» της έγινε η ίδια… «Παρέλαση Υπερηφάνειας» στην Αθήνα, υπό την αιγίδα μάλιστα του Υπουργείου Πολιτισμού (!!) και του Δημάρχου Καμίνη. (Χωρίς θαυμαστικό. Ήταν αναμενόμενη η συγκατάθεσή του). Και όποιος είδε σκηνές στο ίντερνετ από εκείνη την «παρέλαση» δεν μπορεί παρά να σκέφτηκε «δότε μοι λεκάνην, ίνα εμέσω…».
Είναι λοιπόν «πολιτιστικό γεγονός» στη δύσμοιρη Ελλάδα η κακόγουστη «παρέλαση» των ομοφυλοφίλων (κ.λπ.), οι οποίοι διεκδικούν – λέει – με αυτόν τον τρόπο τα «δικαιώματά τους». Αλλά ποια δικαιώματα; Τους εμποδίζει κανείς να κάνουν ό, τι θέλουν στην προσωπική τους ζωή; Αλλά, όχι. Δεν τους αρκεί αυτό. Θέλουν και την… επιβράβευση. Θέλουν να γίνουν και «πρότυπα» στην ελληνική κοινωνία, η οποία ήδη αποδομείται και διαλύεται, αφού υπονομεύεται με κάθε τρόπο ο ιερός θεσμός της οικογένειας (ακόμα και με νόμους!)
Να σημειώσουμε εδώ ότι ο «προοδευτικός» Δήμαρχος Θεσσαλονίκης κ. Μπουτάρης, που …τίμησε με την παρουσία του την πορεία των «υπερήφανων», και τους παραχώρησε τον πεζόδρομο της Αγίας Σοφίας για συναυλία, αρνήθηκε, λίγες ημέρες πριν, να παραχωρήσει την ίδια πλατεία στα Ποντιακά Σωματεία, για τις εκδηλώσεις Μνήμης της Ποντιακής Γενοκτονίας… Στους «υπερήφανους» όμως, που «παρελαύνουν» ασχημονώντας και προσβάλλοντας τη δημόσια αιδώ, (άγνωστη λέξη σ’ αυτούς, αλλά και στις κυβερνήσεις μας) οι δρόμοι και οι πλατείες παραχωρούνται ευχαρίστως. Αλίμονο… «Πολιτιστικό γεγονός»… Που περιποιεί «τιμή» στους συμμετέχοντες, και συνιστά «πρόοδο» για το κράτος. (Να, πάλι, η διαστροφή της σημασίας των λέξεων…).
Μπέτη Μπιζά
