Μετά τις αμβλώσεις, η δήλωση της Μαρίας Καρυστιανού η οποία ηθελημένα διαστρεβλώθηκε, προκειμένου να ακολουθήσει ό,τι θλιβερό ακολούθησε για το επίπεδό μας, ξέσπασε νέα θύελλα, αυτή στο χώρο των εθνικών μας προβλημάτων.
Η κυρία Καρυστιανού έκανε μία δήλωση, εν αναμονή της συνάντησης του κ Μητσοτάκη με τον κ. Ερντογάν, στην οποία, από τις εφημερίδες πληροφορήθηκα ότι θα ληφθούν οριστικές αποφάσεις για τη συν διαχείρισή στο Αιγαίο.
Στη δήλωσή της αυτή η Μαρία Καρυστιανού υποστηρίζει το αυτονόητο. Ότι δηλαδή ο λαός, στον οποίον εναποτίθενται οι συνέπειες των σχετικών αποφάσεων ανάλογων συναντήσεων, επιβάλλεται να λαμβάνει γνώση. Και εφόσον οι συζητήσεις καταλήγουν σε συμφωνίες απώλειας κυριαρχικών δικαιωμάτων, να ζητείται η γνώμη του.
Έχω τοποθετηθεί, πλειστάκις, στο ακανθώδες αυτό θέμα σε γραφόμενά μου, και υποστηρίζω, ανάμεσα και σε άλλα, ότι η γνώση και η γνώμη του λαού, για ακανθώδη θέματα είναι απολύτως απαραίτητη, προκειμένου να μην αναλαμβάνει ο εκάστοτε πρωθυπουργός και οι λοιποί κυβερνητικοί την ευθύνη, που συχνά ενδέχεται να περιέχει και εθνική προδοσία.
Υπενθυμίζω, εν προκειμένω ότι ο κ. Τσίπρας ομολόγησε ότι αντήλλαξε το όνομα της Μακεδονίας, με ότι ήδη προκύπτει και θα προκύψει, για να παραμείνουμε στο ευρώ. Για το αν, αυτή η συναλλαγή ήταν η καλύτερη για το λαό και το μέλλον του, θα όφειλε να τεθεί υπό την κρίση του, και όχι να ληφθεί ερήμην του. Διότι, είναι ξεκάθαρο, ότι την ευθύνη γι’ αυτό φέρει ολοκληρωτικά τώρα ο κ. Τσίπρας και οι πέριξ αυτού, και ουδόλως αποκλείεται μια μεταγενέστερη κυβέρνηση, πιο ευαίσθητη στο θέμα, να του ζητήσει ευθύνες.
Συνεχίζω με τα Μνημόνια, που έχουν ξεπουλήσει, όπως είναι γνωστό, το σύνολο της δημόσιας περιουσίας. Και τα οικτρά αποτελέσματα των οποίων, τα υφίσταται σε καθημερινή βάση και σε όλους τους τομείς, ο λαός. Καθώς, έχω πλειστάκις, τοποθετηθεί στο θέμα, με συντριπτικά στοιχεία που δεν επιδέχονται αμφισβήτηση, δεν θα επαναλάβω εδώ τις σχετικές αποδείξεις.
Στην περίπτωση των Μνημονίων, που άλλωστε έβαψαν με αίμα τα χέρια τους πολυάριθμοι διαχρονικοί πολιτικοί μας, δεν ανακοινώθηκε, τουλάχιστον επισήμως, το αντάλλαγμα τους. Παρότι, όλα δείχνουν ότι ήταν και εδώ η παραμονή της χώρας στο ευρώ, δεν θα το συζητήσω εδώ. Θα επαναλάβω, απλώς, ότι για ένα ζήτημα που αφορούσε την υπόσταση της πατρίδας μας και το χαντάκωμα της ζωής πολυάριθμων γενιών Ελλήνων, οι περί ων πολιτικοί όφειλαν να έχουν ζητήσει τη γνώμη του λαού. Αν όχι για άλλο λόγο, για να μη φέρουν οι ίδιοι αυτές τις βαρύτατες ευθύνες της υπογραφής των φονικών Μνημονίων, που δεν αποκλείεται κάποτε να τους ζητηθούν.
Παρότι, το Σύνταγμα εξ όσων γνωρίζω δεν απαιτεί τη γνώμη του λαού, ακόμη και για
συμφωνίες που τον καταδικάζουν, θα υποστήριζα ότι αυτό θεωρείται αυταπόδεικτο. Θα μου πείτε, και θα έχετε δίκιο, ότι ο κ. Τσίπρας, και μέχρις εδώ Εύγε του, έκανε δημοψήφισμα το 2015, και …..ποιο ήταν το αποτέλεσμα;
Το αποτέλεσμα ήταν, όντως, μηδενικό, πέρα από τη «σημαιοφόρηση» της πλήρους υποτέλειάς μας. Αλλά, και αυτή, και κυρίως αυτή, η υποτέλεια οφείλει να τεθεί ενώπιον του λαού. Αν, δηλαδή, επιθυμεί να πορευθεί ως κάτοικος χώρας που δεν έχει θέση στο διεθνή στίβο.
Κατά τη δική μου κρίση, και θα εκτιμούσα αντιδράσεις σε ανεκτό φυσικά και όχι πεζοδρομιακό επίπεδο, για το κατά πόσο η προσφυγή στη γνώμη του λαού (ο οποίος, οπωσδήποτε, θεωρείται ώριμος για να ψηφίσει αυτούς που τον κυβερνούν, αλλά όχι όταν τον πετούν από το σπίτι του!!!!!!!) είναι επιτακτική όταν κρίνονται κρίσιμα και επικίνδυνα θέματα, όπως αυτό που κινδυνεύει να είναι η προσεχής συνάντηση του κ. Μητσοτάκη με τον κ. Ερντογάν.
