Βρεθήκαμε εντελώς αναπάντεχα στον Πειραιά, στο Πασαλιμάνι, με τον παλίο μου φίλο Λάμπρο Πάσχο που πολλά χρόνια πριν με φιλοξενούσε στο ραδιοτηλεοπτικό κανάλι όπου τότε εργσζόταν. Μού ζήτησε να τα πούμε «στον φακό» και συμφώνησα.
Σίγουρα όταν δείτε την ολιγόλεπτη συνέντευξη μου θα διαπιστώσετε ότι εξαπέλυσα, εσκεμμένα ομολογώ με ειλικρίνεια, βροντές και αστραπές για την ψυχοκοινωνικό-πολιτική μας υποβάθμιση, για να μην πω κατάντια, με στόχο να ξυπνήσω την «ωραία κοιμωμένη ελληνική κοινωνία» που αφέθηκε στα χέρια εκείνων που μεθοδικά μας χαϊδεύουν τα αυτιά και μας κοιμίζουν ως εμίρηδες μολονότι, ουσιαστικά και σκοπίμως όχι τυπικά, οικονομικά με την επιβολή των ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ είμαστε…Κακομοίρηδες.
Ο θεμελιακός θεσμός της οικογένειας έχει τρωθεί σημαντικά και οι μονογονεϊκές οικογένειες αυξήθηκαν δραματικά ενώ ο άλλος θεμελιακός κοινωνικός θεσμός η Παιδεία μοιάζει να έχει χάσει τις βασικές της Αρχές και η Χριστιανοσύνη που στην Ευρώπη αποδυναμώνεται ενώ πήρε ανοδική πορεία το Ισλάμ με ωθεί να καλέσω τους Ιεράρχες μας να ενεργοποιηθούν άμεσα…
Η εγκληματικότητα, ιδιαίτερα η παιδική βία, οι δολοφονίες, πατροκτονίες, μητροκτονίες, παιδοκτονίες και γυναικοκτονίες όπως η ανεργεία και η μετανάστευση μεγάλου μέρους του παραγωγικού μας πληθυσμού κατατάσσουν πλέον την Ελλάδα σε χώρα σοβαρά προβλήματα αντικοινωνικής συμπεριφοράς και με κατοίκους κυρίαρχα πρώτης και τρίτης ηλικίας…
Χτύπησα στη συνέντευξη καμπάνα αφύνισης όσο έχουμε ακόμη τον χρόνο πριν να ξεκινήσουμε ταξίδι στο άγνωστο, χωρίς βάρκα και χωρίς ελπίδα…
