Αγαπητοί συνέλληνες,
Στους δυστοπικούς καιρούς που αναδύονται, μας έχουν απασχολήσει και μας απασχολούν συνεχώς δύο βασικά ερωτήματα:
Υπάρχει ζωτική ενέργεια και θέληση στην κοινωνία/στον λαό να αντισταθεί ;
Ποιος θα είναι ο κοινός δεσμός, το πρόταγμα, το κοινό σύνθημα αυτής της αντίστασης;
Όσον αφορά το πρώτο ερώτημα, υπάρχουν δύο πρόσφατα ιστορικά παραδείγματα που θεωρούμε ότι μας επιτρέπουν να αισιοδοξούμε λίγο αλλά πάντως βάσιμα. Το ένα είναι το συντριπτικό πσσοστό του ελληνικού λαού που δήλωσε ΟΧΙ στο δημοψήφισμα του 2015 παρά την ανηλεή τρομοκρατία που υπέστη εκείνο το διάστημα. Το δεύτερο είναι η πρωτόγνωρη για τα σύγχρονα ελληνικά δεδομένα ογκώδης συμμετοχή του λαού στα συλλαλητήρια κατά της ανιστόρητης και αντεθνικής αναγνώρισης δικαιώματος χρήσης του ονόματος Μακεδονία στο κρατίδιο των Σκοπιανών γνωστή και ως συμφωνία των Πρεσπών.
Αν σε αυτά προσθέσουμε και την απροθυμία σημαντικού ποσοστού των Ελλήνων να εμβολιαστούν μέχρι στιγμής (και) ως αντίδραση στην ασφυκτική πίεση, στις υπουργικές αποφάσεις εξαναγκασμού, στο υγειονομικό απαρτχάιντ και στην καθεστωτική προπαγάνδα, ίσως ανοίγει μια χαραμάδα ζεστού, καθαρού και λαμπερού αντιστασιακού φωτός (Σημαντική διευκρίνηση: δεν κρίνουμε ιατρικώς ως σωστή ή λάθος την επιλογή των πολιτών να μην εμβολιαστούν. Αυτό θα πρέπει να κρίνεται κατά περίπτωση σε συνεργασία με έντιμο ιατρό και με την πλήρη ενημέρωση και συναίνεση του πολίτη. Απλώς αναγνωρίζουμε μία λανθάνουσα μορφή αντίστασης, άρα και ζωτικής ενέργειας ενός κατά τα φαινόμενα ημιθανόντος λαού).
Όσον αφορά τώρα το δεύτερο ερώτημα, για το κοινό πρόταγμα της αντίστασης: Αν προσπαθήσουμε να το κάνουμε σύνθηματικά θα ήταν ΥΓΕΙΑ – ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ αντικατοπτρίζοντας τα βασικά ιδεώδη που έχει ανάγκη ο πολίτης για να ζήσει με αξιοπρέπεια και που πλήττονται στις μέρες μας. Αλλά το σύνθημα αυτό δεν ειναι ικανό από μόνο του να συνδέσει πολίτες με διαφορετικές ψυχοσυνθέσεις και προσλαμβάνουσες. Πως θα συνυπάρξουν σε μία αντίσταση, ένας δεξιός, ένας αριστερός, ένας κεντρώος, ένας φιλελεύθερος, ένας αναρχικός, ένας εθνικιστής, ένας τεχνοκράτης επιστήμονας, ένας άγνωστικιστής και ένας χριστιανός; (βάλτε εισαγωγικά όπου θέλετε).
Δεν καταλήγουμε πουθενά αλλού (μέχρι στιγμής) παρά μόνο στο ενωτικό πρόταγμα ΔΗΜΟΚΡΑΤΊΑ – ΘΑ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ Ο ΠΟΛΙΤΗΣ για όλα τα σημαντικά και εθνικής εμβέλειας ζητήματα. Αναφέρεται και από άλλους συμπολίτες ως πραγματική δημοκρατία σε αντιδιαστολή με την υπάρχουσα επίφαση δημοκρατίας. Για να ενωθούν λοιπόν οι πολίτες, και να κερδίσουν την Υγεία –Δικαιοσύνη – Ελευθερία θα συμφωνήσουν στο «ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ» (π.χ. με δημοψηφίσματα) και όχι κάποιοι επιλεγμένοι φωστήρες αντί για εμάς. Δεν προαποφασίζουμε τι είναι καλύτερο, πχ εκτός ΕΕ ή εντός ΕΕ, σοσιαλιστική οικονομία ή ελεύθερη αγορά, Μνημόνια ΝΑΙ ή ΟΧΙ, lockdown ή εμβόλια… Συμφωνούμε όμως ότι θα αποφασίζει η πλειοψηφία, εφόσον έχει προηγηθεί ανοικτός και δημόσιος διάλογος. Ο πολίτης θα κρίνει και θα αποφασίζει.
Και για να συμβεί αυτό, αν εξαιρέσουμε την ένοπλη εξέγερση ή μία πεφωτισμένη δεσποτεία, θα πρέπει οι πολίτες να αυτονομηθούν από το υπάρχον κομματικό κατεστημένο. Να κηρύξουν έκπτωτο και παράνομο το πολιτικό σύστημα ως έχει και να δηλώσουν προς πάσα κατεύθυνση ότι είναι αποφασισμένοι να επαναφέρουν την δημοκρατία στον λαό που τόλμησε να την φανταστεί και να τηνεφαρμόσει κατά παράβαση κάθε ζωικού ενστίκτου και ορμέμφυτου.
Προσπάθεια προς μία τέτοια κατεύθυνση που θεωρούμε ότι αξίζει της προσοχής σας, φαίνεται να είναι η «ΠΝΥΚΑ 21» – https://www.pnika21.gr/
Διαβάζουμε στην ενότητα «Αντί Διακήρυξης»: https://www.pnika21.gr/anti-diakiryxi/
«Η ΠΝΥΚΑ-21, δίδει στο λαό τη δυνατότητα να ψηφίσει τι θέλει, μέσα από τη διαδικασία ενός άτυπου μεν, αλλά ισχυρότατου πολιτικά “Δημοψηφίσματος”, που οργανώνει η ίδια, μέσα στα πλαίσια του άρθρου 52 του Συντάγματος, που αναφέρει ρητά:
“H ελεύθερη και ανόθευτη εκδήλωση της λαϊκής θέλησης, ως έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας, τελεί υπό την εγγύηση όλων των λειτουργών της Πολιτείας, που έχουν υποχρέωση να τη διασφαλίζουν σε κάθε περίπτωση. Nόμος ορίζει τις ποινικές κυρώσεις κατά των παραβατών της διάταξης αυτής”.
Στη δεύτερη φάση, ο λαός που ψήφισε, εξασφαλίζει (με τον όγκο της συμμετοχής του) την εκτέλεση της απόφασης που θα προκύψει από το “Δημοψήφισμα”.
……
Η εξασφάλιση αυτή, επιτυγχάνεται ως εξής:
Ως γνωστόν, για να είναι εκτελεστέα η απόφαση κάθε Δημοψηφίσματος, πρέπει να έχει ψηφιστεί από το 50%+1 των ψηφισάντων πολιτών. Στο ηρωϊκό Δημοψήφισμα του Ιουλίου του 2015, το ΟΧΙ ψηφίστηκε από 3.778.000 πολίτες.
Το ίδιο ακριβώς θα ισχύσει και για το οιονεί “Δημοψήφισμα” που θα οργανώσει η ΠΝΥΚΑ-21,
Με άλλα λόγια, οι πολίτες που ψήφισαν την απόφαση που επικράτησε, αποτελούν αυτομάτως την κυρίαρχη πολιτική δύναμη της Χώρας, η οποία είναι, πλέον, “κυβέρνηση εν αναμονή” .»
Οργανώνεται από τους ίδιους ανθρώπους που είχαν δώσει και το σύνθημα για τα συλλαλητήρια για την Μακεδονία. Δεν γνωρίζουμε αν προς το παρόν έχει αποκτήσει κάποια αξιόμαχη δυναμική – κάτι που προσδοκούμε – αλλά περιγράφει το τι εννοούμε αυτονόμηση και δημοψηφισματικού τύπου διακήρυξη. Μπορείτε να δείτε τις αξιόλογες προσωπικότητες που έχουν κατ’ αρχήν υπογράψει την διακήρυξη και να συνυπογράψετε και εσείς αν συμφωνείτε, ενισχύοντας την προσπάθεια απεξάρτησης του λαού μας από την κομματικό κατεστημένο που λειτουργεί με όρους μαφίας.
Το 21 στον τίτλο του, δεν το θεωρούμε καθόλου τυχαίο ή δευτερεύον αλλά αντιθέτως ότι αναδεικνύει τον πλεον αρμόζον τρόπο για να εορταστεί η επέτειος από την κήρυξη της επαναστάσεως του 1821 και της εθνικής παλιγγενεσίας μέσα από την σύνδεση μας με την προγονική μας ιστορία, την αυτογνωσία και την λήψη της ιστορικής ευθύνης μας να είμαστε εμείς αυτοί που θα διαμορφώσουν την Ελλάδα που θέλουμε. Αλλιώς μας περιμένει ζωή υποταγής και αναξιοπρέπειας έως την τελική λήθη.
Δεν είμαστε με την στενή έννοια των όρων, ούτε δεξιοί ούτε αριστεροί. Πολίτες θέλουμε να είμαστε, δηλαδή άνθρωποι που προσπαθούμε να τιθασσεύουμε τα πάθη μας, οραματιζόμενοι και αγωνιζόμενοι για μια αγαθή κοινωνία ή ακόμα και πλανήτη στον βαθμό που το επιθυμούν και τα άλλα έθνη.
Με εκτίμηση και ελικρινή αγωνία για όσα συντελούνται
Πάτρα 17/7/2021
Πρωτοβουλία Πολιτών Πάτρας
ελλήνων ευθύνη
