Σύμφωνα με την τελευταία δημοσκόπηση της MRB όπως και της Kapa Research, αλλά και διεθνών δημοσκοπήσεων όπως της Gallop, καθώς και αυτών από ιστοσελίδες, το ρεύμα της δραχμής είναι τώρα πια πλειοψηφικό στη χώρα μας. Με δεδομένο το ιστορικό των συστημικών εταιρειών δημοσκοπήσεων, είναι πλέον φανερό ότι το ρεύμα της δραχμής είναι, εκτός από πλειοψηφικό και σαρωτικά ανερχόμενο. Αυτό είναι αδύνατο να ανακοπεί πλέον από τα κατοχικά ΜΜΕ με το ανελέητο ψέκασμα των πολιτών υπέρ του ευρώ. Το ψέμα έχει κοντά ποδάρια.
Για το λόγο αυτό, η πιο πρόσφατη εντολή άνωθεν προς τα ελεγχόμενα από τις ξενοκρατούμενες Τράπεζες ηλεκτρονικά και έντυπα ΜΜΕ που είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε, είναι να σταματήσει εντελώς η συζήτηση για τη δραχμή, ώστε να συγκρατηθεί όσο γίνεται η σαρωτική άνοδος του ευρωσκεπτικισμού. Κάτι τέτοιο μπορεί να καθυστερήσει το ευρωσκεπτικιστικό ρεύμα αλλά είναι αδύνατο να το αλλοιώσει. Αυτό μπορεί να γίνει κατορθωτό, όσο μπορεί να συγκρατηθεί και η ροή ενός ορμητικού ποταμιού με τις παλάμες των χεριών.
Οι συστημικές εταιρείες δημοσκοπήσεων δεν αλλοιώνουν ολοκληρωτικά την πραγματικότητα. Απλώς την παραποιούν ως ένα βαθμό, έτσι ώστε να είναι κατά πρώτο λόγο αληθοφανείς και κατά δεύτερο, να εξυπηρετούν τα συμφέροντα των πελατών τους που δεν είναι άλλοι από τα συστημικά ΜΜΕ τα οποία κατ’ επέκταση, ελέγχονται από το ευρωκαθεστώς. Αναδεικνύοντας τον νικητή πριν την έκβαση του αγώνα, πριμοδοτούν εκείνον που έχει επιλέξει ο πελάτης και χρηματοδότης τους.
Οι εταιρείες δημοσκοπήσεων δεν θα υπήρχαν αν δεν είχαν πελάτες. Υποχρεώνονται να κάνουν προβλέψεις ανάλογα και με τις επιθυμίες των πελατών τους, αλλά χωρίς να υπερβάλλουν γιατί τότε θα είναι εντελώς αναξιόπιστες.
Πριν από δύο χρόνια περίπου, ο ακραία καθεστωτικός τηλεοπτικός Sky,διέκοψε τη σύμβαση σταθερής συνεργασίας που είχε με την εταιρεία Public Issue όταν η τελευταία στην τελευταία της δημοσκόπηση, έδειξε την άποψη υπέρ της δραχμής να βρίσκεται πολύ κοντά σε αυτήν υπέρ του ευρώ. Η περίπτωση αυτή έγινε μάθημα στην ίδια εταιρεία αλλά και σε όσες άλλες ήθελαν να βάλλουν την αντικειμενικότητά τους ποιο πάνω από τη βούληση των πελατών τους.
Με τα ως άνω δεδομένα, από τις εγχωριες και διεθνείς δημοσκοπήσεις αλλά και από εσωτερική πληροφόρηση γνωρίζουμε ότι, το ρεύμα υπέρ της δραχμής είνα σαρωτικά ανερχόμενο και υπερτερεί ισχυρά πλέον αυτού του ευρώ. Φυσικά το ρεύμα αυτό θα ήταν συντριπτικά μεγαλύτερο, αν τα καθεστωτικά κεντρικά ΜΜΕ παραχωρούσαν έστω και ελάχιστο χρόνο παρουσίας σε σοβαρούς αναλυτές και καλούς γνώστες της ανάγκης και της θετικής προοπτικής για συντεταγμένη μετάβαση στη δραχμή.
Στα κεντρικά ΜΜΕ ως υποστηρικτές της δραχμής εμφανίζονται είτε άτομα με ελάχιστη γνώση του θέματος, ή εναλλακτικά, εθνομηδενιστές ή υπερφίαλοι εγωκεντρικοί πατριδοκάπηλοι. Ελάχιστες φορές, εμφανίζονται σημαντικοί διεθνείς υποστηρικτές του Grexit όπως ο κορυφαίος Γερμανός οικονομολόγος Hans Werner Zinn, ενισχύοντας έτσι τη δήθεν αξιοπιστία και το κύρος των καθεστωτικών ΜΜΕ.
Πριν απο δύο χρόνια, ένας από τους περισσότερο επώνυμους κεντρικούς παρουσιαστές ειδήσεων, απολύθηκε από τον Sky μία εβδομάδα περίπου ύστερα από τη συζήτηση με σοβαρό εκπρόσωπο της δραχμής όπου «κάηκαν» και τα μηχανάκια από την αυξημένη τηλεθέαση.
Όπως και στην περίπτωση της Public Issue, αυτό ήταν ένα καλό μάθημα για όλους του συναδέλφους τους για να μην το κάνουν ξανά. Και δεν το έκαναν φυσικά.Έτσι η σοβαρή πρόταση για τη συντεταγμένη μετάβαση στη δραχμή απαγορεύεται να ακούγεται από τα καθεστωτικά κεντρικά ΜΜΕ. Τόσο απλά και απολύτως δημοκρατικά.
Είναι γνωστό ότι ο ψεύτης και ο κλέφτης τους πρώτους χρόνους χαίρονται. Οι ψεύτες του «πάση θυσία στο ευρώ» που φούσκωσαν με φρούδες ελπίδες τους πολίτες και έκλεψαν την ψήφο τους, αποκαλύπτονται τώρα ύστερα από τη συνεχόμενη απέραντη φτωχοποίηση που μας έχει επιβάλλει το μνημονιακό ευρωκαθεστώς.
Πολίτες και δημόσια πρόσωπα που υποστήριζαν με πάθος το ευρώ, έχουν αλλάξει στάση και τοποθετούνται ανοικτά πλέον εναντίον της ευρωκόλασης. Την οποία μόνο οι Πραιτοριανοί, οι καθεστωτικοί, οι αδιάβαστοι, οι παραπλανημένοι, οι ψεκασμένοι δε βλέπουν ότι, είναι συνυφασμένη με την «Καιαδοποίηση» της χώρας μας και τη νέα γερμανική κατοχή της, με όπλο το κοινό νόμισμα, την παγίδα χρέους, τον έλεγχο των τραπεζών και της οικονομίας.
Όμως όπως συνέβη με το Brexit, με την εκλογή Τράμπ στις ΗΠΑ, με το δημοψήφισμα στην Ιταλία και αλλού, κάποτε η πραγματικότητα ανατρέπει τους προγραμματισμούς του μέλλοντος που κάνουν οι σκοτεινοί σχεδιαστές του όπως θα έλεγε και ο Hegel. Τώρα πια, είνα περισσότερο απο σαφές πως το πλειοψηδφικό και δυναμικά ανερχόμενο ρεύμα υπέρ της δύσκολα ανατρέπεται. Και δεν μπορεί παρά να γίνει πράξη στα πλαίσια και της αντίστασης στην παγκοσμιοποίηση και στη Νέα Τάξη πραγμάτων που συντελείται αυτον τον καιρό διεθνώς.
Το θέμα έχει τεράστιες πολιτικές προεκτάσεις αφού συνδέεται με την αλλοίωση της πραγματικής βούλησης του ελληνικού λαού. Το μεγάλο ερώτημα που τίθεται είναι, πως είναι δυνατόν αν και ελλιπέστατα ενημερωμένοι,,η πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών να υποστηρίζουν τη δραχμή και να μην εκπροσωπούνται στο Κοινοβούλιο;
Αν αυτό δεν αποτελεί οξεία παραβίαση των κανόνων της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, τότε ας μη μιλάμε πια για δημοκρατία αλλά για δικτατορία των καθεστωτικών ΜΜΕ, των κατοχικών τραπεζών, την Νέας Τάξης και της Ευρώπης της Γερμανίας.
