Η Τουρκία ετοιμάζεται να προβάλλει νέα αξίωση απέναντι στην Ελλάδα κι ενώ η συζήτηση στη χώρα μας αφορά την ΑΟΖ, την επαναφέρει στα χωρικά ύδατα, αμφισβητώντας και τα ήδη υπάρχοντα, σύμφωνα με δημοσίευμα των Greek City Times! Είτε είμαστε συλλογικά εξαιρετικά αφελείς στην Ελλάδα στη στάση μας απέναντι στην Τουρκία, είτε οι φίλοι και σύμμαχοι (…) Τούρκοι έχουν εγγεγραμμένη στο DNA τους την στρατηγική του “φυγή προς τα εμπρός”, πάντα στην προσπάθεια να ξεφύγουν από τα αδιέξοδα που τους έχει οδηγήσει η αμετροεπής στρατηγική του προέδρου τους. Αν και το τελευταίο διάστημα, όλα δείχνουν ότι ο προσδιορισμός “αμετροεπής στρατηγική”, αρχίζει να δείχνει τα ερμηνευτικά όριά του αναφορικά με τις τουρκικές ενέργειες…
Ο γνωστός και μη εξαιρετέος Τούρκος ναύαρχος -εν αποστρατεία, σχετικά προσφάτως- Τζιχάτ Γιαϊτζί “ξαναχτύπησε”! Ο θεωρούμενος από πολλούς ως ο “πατέρας” των θεωριών της Τουρκίας αναφορικά με τη μεσογειακή “γαλάζια πατρίδα”, οι οποίες στην ουσία επιχειρούν να ανασυστήσουν τον ρόλο της Μεσογείου για τον τουρκικό χώρο από την εποχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ρίχνει στο τραπέζι μια ακόμα “ζαριά”, η οποία κάνει την απόπειρα αποστέρησης θαλασσίων ζωνών από τις ελληνικές νήσους, απλό πταίσμα!
Το πόνημα του ναυάρχου είναι τα… “προβλήματα στο Αιγαίο” με ερωτήσεις και απαντήσεις… τις δικές του. Ο Τούρκος ναύαρχος εισαγάγει την έννοια των “γεωγραφικών – γεωπολιτικών ανισορροπιών” (geographical – geopolitical imbalances) στο Αιγαίο, οι οποίες μπορούν να διορθωθούν μόνο εάν η Τουρκία διεκδικήσει ελληνικές νήσους και νησίδες! Καταλογίζει στην Ελλάδα… μεγαλοϊδεατική πολιτική, τη συνέχεια δηλαδή της “Μεγάλης Ιδέας”!
Η Ελλάδα θέλει να αποσπάσει από την Τουρκία την Ανατολική Θράκη και εδάφη στις ανατολικές ακτές του Αιγαίου! Δε διστάζει να “επιχειρηματολογήσει”, ότι τα χωρικά ύδατα της Ελλάδας στο Αιγαίο δεν μπορούν να υπερβαίνουν τα 3 ναυτικά μίλια…
Προφανής στόχος είναι, μέσω της απόδοσης στην Ελλάδα επεκτατικών βλέψεων, το οποίο είναι εξ ορισμού γελοίο, να δημιουργήσει τη δικαιολογητική βάση για την τουρκική πολιτική “τα διεκδικώ όλα” και της επίθεσης στα ελληνικά νόμιμα δικαιώματα που πηγάζουν και εκπορεύονται από το ισχύον διεθνές δίκαιο! Αυτό τον “σκόπελο” οι Τούρκοι επιχειρούν να τον ξεπεράσουν, επικαλούμενοι “ειδικές – μοναδικές περιστάσεις” που ισχύουν στο Αιγαίο, άρα το υπάρχον διεθνές δίκαιο δεν ισχύει!
Στο τέλος, αφού έχει φορτώσει τη “ζυγαριά” των διμερών σχέσεων με κάθε λογής διεκδικήσεις, καλεί την Ελλάδα για… καλόπιστη διαπραγμάτευση, δηλαδή πάρε-δώσε, ενώ “στο πιάτο” θα βρίσκονται αποκλειστικά ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα! Εκεί λόγω μεγέθους γεωστρατηγικής σημασίας και ισχύος -έτσι θεωρεί- θα αποσπάσει τα περισσότερα με τη χρήση των κανόνων της ζούγκλας, όπου επικρατεί ο ισχυρότερος…
Τη “Μεγάλη Ιδέα” την ορίζει ως την προσπάθεια της Ελλάδας να αποσπάσει οθωμανικά εδάφη μετά την ολοκλήρωση του Πολέμου της Ανεξαρτησίας της (1821-1828), αν και με τον τρόπο αυτό επιχειρεί να συγκαλύψει την τουρκική πολιτική που κάνει ακριβώς το αντίθετο! Επιχειρεί να αποσπάσει από την ανεξάρτητη Ελλάδα όσα μπορεί περισσότερα, ανακτώντας όσα ήλεγχε η οθωμανική αυτοκρατορία…
Αξίζει να αναλογιστεί κανείς, εάν η στάση αυτή της Τουρκίας -που μπορεί να μην είναι επίσημη όμως συνήθως μετεξελίσσεται σε τέτοια πολύ σύντομα- μεταφερόταν σε άλλες γεωστρατηγικές περιφέρειες του πλανήτη, ποιο θα ήταν το αποτέλεσμα στο επίπεδο της σταθερότητας… Αυτό είναι όμως μια συνήθης ανέξοδη κριτική, αφού όσο δεν γίνεται επίσημη πολιτική του ελληνικού κράτους η χρήση του επιχειρήματος, σε μια προσπάθεια απόκρουσης αυτής της πέραν κάθε ορίου επίθεσης που δέχεται, δεν έχει ίσως και νόημα.
Μπορεί ακόμα να μην πρόκειται για επίσημη πολιτική του τουρκικού κράτους, ο εφησυχασμός των Ελλήνων αρμοδίων όμως θα ήταν καταστροφικός. Ο κύριος αυτός έχει και στο παρελθόν γράψει πολλά τα οποία σήμερα εκφέρονται από τα πλέον επίσημα τουρκικά χείλη, όπως του προέδρου Ερντογάν και των υπουργών Εξωτερικών και Άμυνας, Τσαβούσογλου και Ακάρ.
Η Ελλάδα πρέπει να κινηθεί δραστικά καταγγέλλοντας τις τουρκικές μεθοδεύσεις παγκοσμίως, διότι είναι θέμα χρόνου προτού βρούμε τις νέες αυτές απαιτήσεις μπροστά μας. Όσο φιλικά να διάκεινται απέναντι στα νόμιμα ελληνικά δικαιώματα π.χ. οι Ηνωμένες Πολιτείες, η προσπάθειά τους θα είναι πάντα η αποκλιμάκωση και η εξεύρεση μιας νέας ισορροπίας στην περιοχή.
Κι αυτό πάντα θα γίνεται σε βάρος των ελληνικών νόμιμων -για όλους τους υπόλοιπους πλην Ελλάδος- συμφερόντων. Ίσως αυτός είναι ο λόγος που οικοδομείται μεθοδικά από την Τουρκία η μαξιμαλιστική στάση, προβάλλοντας ως λογικό κάθε παρανοϊκό μαξιμαλισμό. Εν όψει διαπραγματεύσεων…
Διότι δεν υπάρχει τίποτε άλλο διαθέσιμο και η απροθυμία οριοθέτησης της τουρκικής συμπεριφοράς απέναντι σε ένα “σύμμαχο”, την Ελλάδα, είναι χαρακτηριστική ακόμα και σήμερα. Η χώρα μας θα καλείται να προβαίνει σε υποχωρήσεις επί κυριαρχικών δικαιωμάτων της, “για χάρη της ειρήνης και της σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή”, ενώ θα ακούει διθυράμβους για τον ρόλο της στο ΝΑΤΟ.
Ούτε καν αυτή η ειρήνη δεν θα κερδηθεί όμως… Μετά από μικρή περίοδο χαλάρωσης, οι τουρκικές διεκδικήσεις θα επανακάμψουν. Με τη γνωστή τουρκική επιμονή και επιμονή-κλιμάκωση, θα έρθει ξανά η ώρα α συζητηθούν ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα.
Οι όροι υπό τους οποίους θα βρεθεί η Ελλάδα να διαπραγματεύεται, μπορεί να είναι πιο ευνοϊκοί, όπως σήμερα, μπορεί όμως να επαναληφθεί και το πρότυπο των Ιμίων. Αυτό δεν πρέπει ποτέ να το ξεχνάμε. Άρα, το να κρύψουμε το πρόβλημα κάτω από το στρώμα προσποιούμενοι ότι δεν υφίσταται, θα είναι αυτοκτονικό
