Ἐπειδή μεταξύ ἂλλων οἱ Σκοπιανοί θέλουν νά τούς ἀναγνωρισθεῖ σάν ἐπίσημη γλῶσσα καί ἡ λεγομένη <Σλαβομακεδονική γλῶσσα>, ἀς δοῦμε πῶς μιλοῦσαν οἱ ἀρχαῖοι Μακεδόνες καί οἱ σύγχρονοι Ψευδομακεδόνες.
Σέ ποιά γλῶσσα μίλησαν στήν Κόρινθο, ὃπου συντήθηκαν ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος καί ὁ ἐντός πύθου διατριβών Διογένης;
Ὁ Μ. Ἀλέξανδρος τόν ρώτησε: <Τίνος τυγχάνεις δεόμενος>; (ἒχεις ἀνάγκη ἀπό κάτι;) Καί ὁ κυνικός φιλόσοφος τοῦ ἀπάντησε: <μικρόν ἀπό τοῦ ἡλίου μετάστηθι> (κάνε λίγο πέρα μή μοῦ κρύβεις τόν ἣλιο).
Αὐτή ἦταν ἡ πανελλήνια γλῶσσα πού μιλοῦσαν ὃλοι οἱ Ἓλληνες, καί οἱ Δωριεῖς Μακεδόνες, ὃπως μᾶς πληροφορεῖ ὁ Πλούταρχος. Γιά ποιά <μακεδονική γλῶσσα> κόπτονται οἱ Σκοπιανοί, καί θέλουν μάλιστα νά τούς τήν ἀναγνωρίσουν οἱ σημερινοί ὀλετῆρες μας (ντόπιοι καί ξένοι); Καί Φίλιππος τί σημαίνει; Δέν σημαίνει ὁ ἂνθρωπος πού ἀγαπᾶ τούς ἳππους; Φίλος+ἳππος. Λέξεις πού χρησιμοποιοῦμε καθημερινά. Καί τί σημαίνει Ἀλέξανδρος; Δέν προέρχεται τό ὂνομα ἀπό τό ὁμηρικό ρῆμα <ἀλέξω>=ἀποκρούω (ἂνδρες στήν μάχη);
Ἀλήθεια, πῶς λένε στήν <Σλαβομακεδονική> οἱ Σκοπιανοί τίς λέξεις ἀλεξικέραυνο, ἀλεξίσφαιρο, ἀλεξήλιο, ἀλεξιβρόχιο;
Στήν μάχη τοῦ Γρανικοῦ ποταμοῦ ὁ Μ. Ἀλέξανδρος τούς μέν Πέρσες ἒσφαξε, τούς δέ μισθοφόρους Ἓλληνες κατέσφαξε, ἐπειδή πρόδωσαν γιά χρήματα τήν Ἑλλάδα, καί εἶπε: <Ἓλληνες ὂντες, ἐναντία τῆ Ἑλλάδι ὑπέρ βαρβάρων ἐμάχοντο.> Αὐτή τήν γλῶσσα μιλοῦσε ὁ Ἀλέξανδρος, ὃπως εἶχε διαμορφωθεῖ στήν Ἑλληνιστική ἐποχή, πού πῆρε τό ὂνομά της ἐπειδή ὁ μέγας στρατηλάτης πρόβαλε τήν Ἑλλάδα καί ὂχι τήν Μακεδονία. Εἶναι ἡ παναρχαία γλῶσσα τῶν Ἑλλήνων. Πῶς τήν λένε τήν Ἑλληνιστική περίοδο οἱ Σκοπιανοί στά…σλαβομακεδονικά; Κι ἀκόμη ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος, ὁ ὁποῖος προβαλλόταν ὡς Ἓλληνας, εἶπε τά ἑξῆς, κατά Πλούταρχον, πού ὃλοι οἱ Ἓλληνες καταλαβαίνουμε χωρίς ἀνάγκη μεταφράσεως: <Οἱ ὑμέτεροι πρόγονοι ἐλθόντες εἰς τήν Μακεδονίαν καί τήν ἂλλην Ἑλλάδα, κακόν ἐποίησαν ἡμᾶς οὐδέν προηδικημένοι. Ἐγώ δέ τῶν Ἑλλήνων ἡγεμών κατασταθείς καί τιμωρήσασθαι βουλόμενος Πέρσας, διέβην εἰς τήν Ἀσίαν, ὑπαρξάντων ὑμῶν.>
Καταλαβαίνουν ἂραγε οἱ Σκοπιανοί αὐτή τήν ἑλληνική γλῶσσα, τήν ἲδια πού μιλοῦσαν στήν Μεκεδονία τοῦ Ἓλληνος Μεγάλου Ἀλεξάνδρου, πού τόν δίδαξε ὁ μέγας Ἀριστοτέλης; Σέ ποιά γλῶσσα τοῦ μιλοῦσε ὁ μέγιστος αὐτός πανεπιστήμων; Καί πῶς ἐτέρπετο καί ἐμπνεόταν ὁ Ἀλεξανδρος διαβάζοντας τήν Ἰλιάδα, πού εἶχε πάντα κάτω ἀπό τό προσκέφαλό του; Μποροῦν νά διαβάσουν Ὃμηρο οἱ…<ἀπόγονοί> του Σκοπιανοί;
Μέ τήν γνώση τῆς <Σλαβομακεδονικῆς> πού μιλοῦν σήμερα στά Σκόπια, πού δέν εἶναι κάν διάλεκτος, ἀλλά παραφθορά τῆς Βουλγαρικῆς μέ κάποιες προσμίξεις ἀπό ἂλλες γλῶσσες; Ἀκόμη καί ὁ καθηγητής Γεωρ. Μπαμπινιώτης ἒχει χαρακτηρίσει τήν <Σλαβομακεδονική> ὡς ψευδώνυμη γλῶσσα σέ ἂρθρο του στό <Βῆμα> τοῦ Λαμπράκη.
Νά ἡ γλῶσσα πού μιλοῦν οἱ Σκοπιανοί σέ μερικές τυχαῖες καθημερινές τους ἐκφράσεις: ντόμπρο ούτρο=καλημέρα ντομπροβέτσερ=καλησπέρα ντόμπρα νόκ=καληνύχτα στό πράβις;=τί κάνεις; ντόμπρο σούμ= εἶμαι καλά πόζντραβ=εὐχαριστῶ μόλαμ=παρακαλῶ.
Ἂχ, Μέγ᾽ Ἀλέξανδρε, ποῦ εἶσαι νά δῆς τούς <συμπατριῶτες> σου Μακεδόνες. Γνήσιοι, ὃπως ἡ γλῶσσα τους.
