Βλέπουμε όλοι μας καθημερινά τις απανωτές πτώσεις της πολιτικής και θρησκευτικής ηγεσίας, που μας οδηγούν στην απώλεια, σωματική και πνευματική αν τους ακολουθήσουμε στις προτροπές τους.
Όλο αυτό προκαλεί σίγουρα αγανάκτηση και θυμό και σε αυτό θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή μας.
Για έναν κοσμικό άνθρωπο το να κακοχαρακτηρίσει και να υβρίσει κάποιον που τον αδικεί, μπορεί να έχει γίνει δεύτερη φύση και να θεωρείται φυσιολογική αντίδραση, αλλά για έναν Χριστιανό, μια τέτοια συμπεριφορά όσο δικαιολογημένη κι αν φαίνεται, δεν είναι χριστιανική.
Σε καμία περίπτωση δεν θα αποδεχτούμε τα λόγια και τις πράξεις αυτών που ξεστρατίζουν και προκαλούν όλα αυτά που μας βλάπτουν σαν σύνολο.
Αλλά πάντα να προσέχουμε να καταδικάζουμε τις πράξεις και όχι τα πρόσωπα.
Τα πρόσωπα είναι εικόνες Θεού, ακόμα και μουτζουρωμένες εν προκειμένω.
Δεν πρέπει να τους βρίζουμε ούτε να τους δίνουμε κατάρες.
Ο λόγος;
Όταν βρίζουμε και δίνουμε κατάρα σε κάποιον, τον έχουμε καταδικάσει παίρνοντας το ρόλο κριτή και του ευχόμαστε το χειρότερο. Ήδη αυτό που κάνει είναι κακό και στην ουσία του λέμε να γίνει χειρότερος.
Ξεχνάμε ότι ένας άνθρωπος που κάνει οτιδήποτε κακό είναι θύμα της επιλογής του βέβαια, αλλά θύμα της απάτης του διαβόλου τελικά.
Και εμείς δεν πέφτουμε θύματα αφού έχουμε πάθη και κάνουμε αμαρτίες;
Ίσως σε μικρότερο βαθμό θα μου πείτε, αλλά συμβαίνει και σε μας.
Αφήνουμε τα δαιμόνια να μας παίζουν.
Αν βλέπαμε κάποιον αγαπημένο μας να τον έχουν εξαπατήσει κάποιοι επιτήδειοι και να τον έχουν υποδουλώσει βάζοντάς τον να κάνει ότι κακό του προστάξουν, σέρνοντάς τον με αλυσίδες, δε θα προσπαθούσαμε να τον βοηθήσουμε; Θα πέφταμε κι εμείς πάνω του να τον αποτελειώσουμε;
Θα λέγαμε κοίτα τον καημένο, δεν πρόσεξε, τους έδωσε δικαίωμα νομίζοντας ότι θα βγει κερδισμένος και τώρα τον οδηγούν στην καταστροφή.
Κι αν εμείς οι ίδιοι είχαμε βρεθεί σε αυτή τη θέση;
Θα θέλαμε να μας καταραστούν να πάμε από το κακό στο χειρότερο;
Δε θα μας βοηθούσε περισσότερο μια ευχή να μας ελεήσει ο Θεός;
Σκοπός δεν είναι να τιμωρηθεί κάποιος αλλά να έρθει σε συναίσθηση και να μετανοήσει.
Το ίδιο λοιπόν πρέπει να ευχόμαστε και για τους αυτούς.
Να τους φωτίσει ο Θεός να δουν πόσο έχουν παρεκτραπεί, τι ζημία κάνουν στους εαυτούς τους και στο κοινωνικό σύνολο και να μετανοήσουν, ώστε να μας λυπηθεί όλους ο Θεός και να μην αυτοκαταστραφούμε σαν ανθρώπινο γένος αφού όλοι συνδεόμαστε και αλληλοεπιδρούμε μεταξύ μας.
Ούτε ύβρεις ούτε κατάρες συνεπώς.
Μην ξεχνάμε ο Χριστός ο ίδιος που δεν έφταιγε σε τίποτα και είναι Θεός, ενώ τον σταυρώσαμε και τον σταυρώνουμε καθημερινά, μας ανέχεται, μας υπομένει, μας περιμένει να μετανοήσουμε, γιατί όπως είπε “οὐ θελήσει θέλω τὸν θάνατον τοῦ ἁμαρτωλοῦ ὡς τὸ ἐπιστρέψαι καὶ ζῆν αὐτὸν”.
Και αντί να μας δώσει μια να μας αποτελειώσει επιτόπου, ακόμα και πάνω στο σταυρό είπε “Πάτερ ἄφες αὐτοῖς· οὐ γάρ οἴδασι τί ποιοῦσι”.
Και για μεταξύ μας, ζήτησε να προσέχουμε τι λέμε “ος δ’ αν είπη τω αδελφω αυτού ρακά, ένοχος έσται τω συνεδρίω”.
Και “αγαπάτε τους εχθρούς υμών, ευλογείτε τους καταρωμένους υμάς, καλώς ποιείτε τοις μισούσιν υμάς και προσεύχεσθε υπέρ των επηρεαζόντων υμάς και διωκόντων υμάς”.
Καταδικάζουμε λοιπόν τις πράξεις, αρνούμαστε τη συμμετοχή και δεν ακολουθούμε τις υποδείξεις τους, αντιστεκόμαστε, αντιδρούμε και προσπαθούμε να τους φέρουμε σε συναίσθηση.
Μπορούμε να διαμαρτυρηθούμε ευγενικά πάντα καυτηριάζοντας με επιχειρήματα τις παρεκτροπές, ενημερώνουμε και τους συμπολίτες μας να μην παρασυρθούν, αλλά ποτέ δεν μιλάμε κατά των προσώπων υβριστικά.
Αν θέλουμε μπορούμε απλά να ευχηθούμε σε περίπτωση που δεν μετανοούν, να τους φέρει ο Θεός εμπόδια στα σχέδιά τους κατά το “πρόσθες αὐτοῖς κακά, Κύριε, τούς ἐνδόξοις τῆς γῆς” που εδώ θα δείτε πώς ερμηνεύεται γιατί κι αυτό παρεξηγημένο το έχουμε από άγνοια.
https://www.ekklisiaonline.gr/agiornea/a%E1%BD%90to-pou-psaloume-tin-megali-sarakosti-prosthes-a%E1%BD%90to%E1%BF%96s-kaka-kyrie-tous-%E1%BC%90ndoxis-t%E1%BF%86s-g%E1%BF%86s-giati-leme-%E1%BC%80fo%E1%BF%A6-e/
Από κει και πέρα ο Θεός όταν δει και τη δική μας μετάνοια, (γιατί πρώτα εμείς προσωπικά έχουμε παρεκτραπεί και επέτρεψε να έχουμε τους συγκεκριμένους άρχοντες) τότε θα φέρει έτσι τα πράγματα ώστε να καθαρίσει το τοπίο και όποιος παρά τις νουθεσίες και αντιδράσεις του λαού, παραμείνει στην πλάνη του, μόνος του θα οδηγηθεί στην απώλεια, γιατί και με το ζόρι σωτηρία δεν γίνεται.
Είθε να έρθουμε όλοι σε συναίσθηση με τη Χάρη του Θεού μας και να μετανοήσουμε και κανείς να μην χαθεί, γιατί οι ψυχές μας είναι που μετράνε. Εδώ δεν είμαστε παρά προσωρινοί, δεν ξέρουμε αν θα ξημερώσουμε την επόμενη μέρα και όλα αυτά της επικαιρότητας που τώρα μας “καίνε” δεν θα έχουν καμία σημασία. Δεν αξίζει λοιπόν να έχουμε διχόνοια για τίποτα υλικό, αφού τίποτα δε θα πάρουμε μαζί μας και θα κριθούμε με κριτήριο την αγάπη – την κατά Θεώ https://www.monastiria.gr/ymnos-agapis-2/
