Χαίρεται
Ο Χριστός τους “Άγιους ” του , όταν ενανθρώπισε και κατέβηκε στην γή ως άνθρωπος
Δεν τους βρήκε στο ναό του “Σολομώντα” ,εκεί που ίσως κάποιος θα περίμενε,
βέβαια εκεί πήγε πρώτα και εκεί πήγαινε συνέχεια αφού ήταν το “σπίτι του “ εκείνη την εποχή ,αλλά ….
Είναι “πανταχού παρών ” αλλά και ήλθε ,πως γίνεται ;
Ως Θεός βέβαια ήταν είναι και θα είναι πάντα εδώ γύρω μας ,δίπλα μας και θα προσπαθεί έως συντέλειας να μας προσεγγίσει ,
εντός και εκτός ναών και εκκλησιών παντού .
Για αυτό και στο ευαγγέλιο το κατα Ιωάννη λέει
Ιω. 1,10 ἐν τῷ κόσμῳ ἦν, καὶ ὁ κόσμος δι᾿ αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ ὁ κόσμος αὐτὸν οὐκ ἔγνω.
Λέει “ἐν τῷ κόσμῳ ἦν,” ως Θεός είναι πανταχού παρών και είναι ,για αυτό το “ἦν,” σημαίνει, την μόνιμη παρουσία του ,στον κόσμο Αλλά και αυτός που δημιούργησε τον κόσμο “καὶ ὁ κόσμος δι᾿ αὐτοῦ ἐγένετο”
Πως όμως παρακάτω λέει ,ότι ήλθε ; αφού είναι εδώ “πανταχού παρών ” μπέρδεμα ..
Ιω. 1,11 εἰς τὰ ἴδια ἦλθε, καὶ οἱ ἴδιοι αὐτὸν οὐ παρέλαβον.
Η Υπεραγία Θεοτόκος τον κατέβασε ,ως σκάλα στην γη .
Μέσω της Υπεραγίας Θεοτόκου ,πήρε ανθρώπινη μορφή “ήλθε ” , αφού ως Θεός είναι μόνιμα εδώ ,κατέβηκε και πήγε στον “ναό” του ,στα “ιδία ” και ως άνθρωπος ..
Εκεί που δίδασκαν συνεχώς ,μίλαγαν ,για αυτόν και ανέλυαν τις γραφές ,αναμένοντας τον ,αλλά τελικά ..
..”καὶ οἱ ἴδιοι αὐτὸν οὐ παρέλαβον.” σαν να μου φαίνεται έτσι θα την πατήσουμε και την πατάμε συνεχώς και σήμερα ….
Αλλού βρήκε τους Αγίους του και όχι στους πνευματικούς ” του …
Τελικά που βρήκε αυτό που έψαχνε ;
παντού ,εκτός του ναού ,ακόμα και στους “νομικούς ” του ,δεν βρήκε πιθανή “Αγιότητα ”
Δηλαδή που ; στους “πνευματικούς ” της εποχής και τι τους είπε ,αλλά και άλλα πολλά ..
Λουκ. 11,52 οὐαὶ ὑμῖν τοῖς νομικοῖς ὅτι ἤρατε τὴν κλεῖδα τῆς γνώσεως· αὐτοὶ οὐκ εἰσήλθετε, καὶ τοὺς εἰσερχομένους ἐκωλύσατε.
Παντού έξω ,εκτός από τον ναό ,εντόπιζε την “Αγιότητα “ την πιθανότητα “σωτηρίας “ της ψυχής ,την ταπείνωση ,την δυναμική της “αγιότητας”
και τι είπε στο τέλος στους “φαρισαίους ” ; τέσσερα “Οὐαὶ ὑμῖν γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί…”
Η Σαμαρείτιδα, η “ξετσίπωτη ”
Αντίθετα πήγε σε ένα πηγάδι ,στάθηκε και περίμενε την “Σαμαρείτιδα ” γνώριζε τα πάντα ,ως Θεός ,είχαν ραντεβού με την Αγία Φωτεινή ,αλλά η Αγία ,ότι θα γίνει Αγία δεν το ήξερε ,αλλά ο Θεός το ήξερε πριν γίνει
Μία γυναίκα που είχε αλλάξει πέντε άνδρες , σαν τα πουκάμισα …συζούσε με διάφορους ,που για τον κόσμο ήταν ,όχι και τόσο “αξιοπρεπής ” ..
όπως της φανέρωσε στην συνομιλία τους ,αλλά φανέρωσε και τα στοιχεία που την οδήγησαν στην αγιότητα και στο μαρτύριο αργότερα ενώπιον του αυτοκράτορα της Ρώμης ,ενώ εμείς φοβόμαστε τον “Χαρδαλιά ” ..
Δεν τον ενδιέφεραν οι γνώσεις του “γράμματος” που είχε , αν αυτή που κανείς δεν περίμενε μελετούσε τις “γραφές “
Η δυνατότητα και η “ταπείνωση “ να δεχθεί την φώτιση το “Άγιο πνεύμα ” να γίνει κατοικητήριο ” Αγίου Πνεύματος ” όπως και έγινε ,τα ήξερε μόνο αυτός .
Ο Χριστός διάβασε την “καρδιά ” της και όχι αυτά που έβλεπε ο “κόσμος ”
Ζακχαίος το “λαμόγιο” ..
Το ίδιο δεν έγινε και με τον κοντούλη Ζακχαίο ,που για να δει τον Χριστό, όταν πέρναγε ,ενώ ήταν πλούσιος ,αξιοπρεπής της εποχής εκείνης ,αλλά και “λαμόγιο” .κάτι σαν εφοριακός ,αλλά “διεφθαρμένος ”
ταπεινώθηκε και λαχτάρησε να δει τον Χριστό και ανέβηκε στην “συκομουριά ” σαν μικρό παιδί και ο Ιησούς του φώναξε
Ζακχαῖε, σπεύσας κατάβηθι· σήμερον γὰρ ἐν τῷ οἴκῳ σου δεῖ με μεῖναι.
Κατέβα Ζακχαίε θα έρθω στο σπίτι σου ,θα μπω στην “καρδιά “ σου σήμερα , αυτό δεν θέλουμε και εμείς ;
Αλλά δυστυχώς ,δεν έχουμε την “ταπείνωση ” του Ζακχαίου και της Σαμαρείτιδας
Ποιος τελικά είμαι ;
Σε όλους τους Αγίους του ο Χριστός δεν βλέπει ποιός είσαι ,αλλά ποιός μπορείς να γίνεις και ποιός θα γίνεις ,αν θα δεχτείς την ταπείνωση που ως “ευλογία “ θα σου στείλει.
θα σε κάνει “πνευματικό ” και μπορεί να μην το καταλάβεις και καθόλου .
Αντίθετα να ξημεροβραδιάζεσαι στην εκκλησία ,σε κηρύγματα ,σε συνάξεις και σε διάφορα “πνευματικά ” γυμνάσματα χωρίς όμως καμία ουσιαστική πρόοδο .
Αλλά όταν σου λένε ,για τον Χριστό ως παράδειγμα ,να λες
καλά “Χριστός ” δεν μπορούμε να γίνουμε ,άσε τον αυτόν …
έσεσθαι ουν υμείς τέλειοι, ώσπερ ο Πατήρ ο εν τοις ουρανοίς τέλειος εστίν
Άρα ,δεν ξέρει ο Χριστός ότι εγώ δεν μπορεί να γίνω “τέλειος” και ξέρω εγώ
,τότε γιατί πάω στην εκκλησία ,εξομολογουμαι ,για “φιγούρα ” μάλον ..
αλλά ή μήπως ξέρει ότι μπορώ να γίνω, αλλά δεν θέλω ..
Το ίδιο έγινε όταν συνάντησε τους μαθητές του , τους κατάλαβε και τον κατάλαβαν και τον ακολούθησαν και έγιναν “τέλειοι”
Πόσες “Σαμαρείτιδες ” πόσοι “Ζακχαίοι” κυκλοφορούν ανάμεσα μας ,αλλά και πόσοι “νομικοί ” δεν ξέρουμε .
Οι “νομικοί ” μήπως έρχεται η ώρα να “τελειώσουν” ,πήραν την ευκαιρία τους ..
Ο Χριστός έχει τους τρόπους του και το σχέδιο του ,να ανακαλύπτει και τους “Ζακχαίους “και της “Σαμαρείτιδες “,
Έχει τους “Χρηστούς “ του ,τους αληθινά “πνευματικούς ” αλιείς του ,ανάμεσα μας και τους προετοιμάζει ,
που θα “ανακαλύπτουν ” για αυτόν τις ψυχές “μαργαριτάρια ” ,που κρύβονται σε αυτόν τον πονηρό κόσμο ,θα τα καθαρίζουν θα ,τα γυαλίζουν και θα τα παραδίδουν στα χέρια του ,μετά την “εκκαθάριση “..
Αλλά ουσιαστικά δεν κάνουν τίποτα ,γιατί όλα αυτός τα κάνει ,μέ “όργανα “ του ,τους διαθέσιμους ,ταπεινωμένους “εργάτες ” του
,όπως είπε στους μαθητές ..
“Ο μεν θερισμός είναι πολύς. οι δε εργάτες λίγοι …”
Ζηλευτές ψυχές …
Διακρίνω ανάμεσα μας πλέον νομίζω ,παντού . ψυχές που τις ζηλεύω ,για την “καθαρότητα ” τους ,την άδολη καλοσύνη τους ,την ευθύτητα τους ,την ακεραιότητα τους ,αλλά δεν βλέπω “αλιείς” και “εργάτες ” ούτε μέσα ,ούτε εκτός εκκλησίας .
Αν και είναι εκτός “εκκλησίας “ κάτι τις “απωθεί” από τους ναούς ´η μήπως κάτι τις “φυλάει “ από τον φθόνο ,την ζήλια μας για αυτές …ας ελπίσουμε για “εργάτες ” να δώσει η πρόνοια του Θεού και μάλον θα δώσει στην ώρα του.
Ποιος είμαι λοιπόν ή ποιός νομίζω ότι είμαι ;
ο “νομικός” , η “Σαμαρείτιδα” , ο “Ζακχαίος” ή ο “Χρηστός ” Κυρίου ,ο εργάτης του ; μπορεί και αδιάφορος απλά..
Ας γίνουμε Νικόδημος ,μην μείνουμε Φαρισαίοι ..
Όποιος και να είμαι ,αν δεν ξέρω ,τουλάχιστον ας προσπαθήσω σαν τον “γραμματέα Νικόδημο “,που ως Φαρισαίος ,επισκεπτόταν κρυφά ,αυτόν που οι άλλοι Φαρισαίοι “κατεδίωκαν” και τον αποδοκίμαζαν ,
Ταπεινώθηκε μπροστά του ,τον δέχθηκε ως δάσκαλο
“τον γιο του μαραγκού “ έδειξε την αφοσίωση του ,παρά τον φόβο των Ιουδαίων βοήθησε στα της “ταφής ” του δασκάλου του .
Θα έρθει ο Χριστός ,πάντα έρχεται ..
Αν είμαι Νικόδημος ,Ζακχαίος ή Σαμαρείτιδα θα φανεί , να παρατηρούμε την ζωή μας ,μην έρθει ο “Χρηστός Κυρίου ,δίπλα μας ,να μας “μεταμορφώσει ” σε αυτό το όμορφο που κρύβουμε ,αν κρύβουμε… και εμείς τον “αγνοήσουμε ” ,δεν τον καταλάβουμε απλά θα μείνουμε ένας “νομικός ”
Θα τηρούμε το νομικό “γράμμα” αλλά το “πνεύμα” θα φυσάει δίπλα μας και εμείς θα περιμένουμε άδικα ..
Ιω. 3,8 τὸ πνεῦμα ὅπου θέλει πνεῖ, καὶ τὴν φωνὴν αὐτοῦ ἀκούεις, ἀλλ᾿ οὐκ οἶδας πόθεν ἔρχεται καὶ ποῦ ὑπάγει· οὕτως ἐστὶ πᾶς ὁ γεγεννημένος ἐκ τοῦ Πνεύματος.
Και σε ποιόν το είπε αυτό ; στον ΝΙΚΟΔΗΜΟ τον φαρισαίο …
Ας ευχόμαστε όταν έρθει ο “Χριστός “ στην ζωή μας ,να μην “καθευδούμε “ κοιμόμαστε …
Αλλά μακάρι να “γρηγορούμε ” για να τον καταλάβουμε ..“γρηγορώ “ δεν σημαίνει “βιάζομαι ” ,αλλά “είμαι “ξυπνητός”
Αν κάποτε δώσει ο Θεός βέβαια να ξυπνήσω ,να αφυπνιστώ ,ειδάλλως θα “καθεύδω “ τρισευτυχισμένος , βέβαια νομίζοντας ότι είμαι ξύπνιος ,γιατί όλα σχετικά είναι …
“Γρηγορείτε και προσεύχεσθε…”
Καλή φώτιση και αρχή μετάνοιας
Γ.Μ
