Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Η τελευταία συμπεριφορά των ΗΠΑ στην κρίση της Συρίας όπου έσπευσε ασθμαίνοντας δια του James Jeffrey να καλύψει το πιθανό κενό στις σχέσεις Τουρκίας Ρωσίας, λησμονώντας όλες τις απειλές που είχαν αναγγείλει για μεγάλες κυρώσεις εξ αιτίας της τουρκικής στάσης στο θέμα των ρωσικών πυραύλων, είναι άλλη μια ένδειξη ότι έχουν πάντα σαν πρώτη προτεραιότητα τους Τούρκους από εμάς, που μας συμβουλεύουν «συμπαθητικά» να τα βρούμε με την Τουρκία στην αυξανόμενη τουρκική προκλητικότητα. Και όλα αυτά ενώ τους παραχωρούμε όλο και περισσότερες στρατηγικές και όχι μόνο διευκολύνσεις και στη συνέχεια σκύβουμε το κεφάλι να εισπράττουμε τις αμερικανικές σφαλιάρες στα εθνικά μας θέματα.
Η στάση της Γερμανίδας Καγκελαρίου Μέρκελ εναντι της χώρας μας και στο θέμα της Λιβύης, που απαξίωσε να μας καλέσει στις διεθνείς συναντήσεις που γίνονται στο Βερολίνο, αλλά και στο μεταναστευτικό, που αδιαφορεί για την πλημμυρίδα των ισλαμιστών λαθρό στην Ελλάδα, είναι επίσης πολύ χαρακτηριστική. Όσον αφορά δε τις ελληνοτουρκικές διαφορές, το ίδιο μοτίβο να τα βρείτε με την Τουρκία, δηλαδή να διαπραγματευτούμε με την Τουρκία την εθνική μας κυριαρχία. Από την άλλη πηγαίνει τακτικά στην Πόλη για να εξυμνήσει τον Ερντογάν και να του πλέξει το εγκώμιο για την στάση του στο μεταναστευτικό, που η Τουρκία κερδίζει εκατομμύρια και τελικά τους σπρώχνει όλους στη Ελλάδα,
Η σύγχρονη ελληνική ιστορία διδάσκει για όσους είναι τυφλοί και δεν το κατανοούν, πως και οι ΗΠΑ και η Γερμανία ποτέ δεν μας βοήθησαν στα εθνικά μας θέματα. Αντίθετα συχνά μας έχουν θάψει για τα δικά τους συμφέροντα. Να θυμηθούμε την τουρκική εισβολή στην Κύπρο όταν οι Αμερικανοί κυριολεκτικά είχαν αποκλείσει την νήσο από την Ελλάδα για να διευκολύνουν την τουρκική απόβαση ; Να θυμηθούμε τις αλλεπάλληλες ελληνοτουρκικές κρίσεις, με αποκορύφωμα τα Ίμια, όπου οι ΗΠΑ όχι μόνο δεν ένιπταν τα χέρια τους αλλά αντιμετώπιζαν θετικά την Τουρκία στην άσκηση των «δικαιωμάτων» της στο Αιγαίο ; Άσε που το ΝΑΤΟ παίζει πάντα τον ρόλο του Πιλάτου και παράλληλα συχνά πλέκει το εγκώμιο της Τουρκίας σαν την καλύτερη σύμμαχο, αδιαφορώντας για τις παραβιάσεις όλων των αρχών της συμμαχίας.
Για την Γερμανία δεν χρειάζεται να πούμε πολλά και μόνο η ιστορία της επιβολής της μνημονιακής κατοχής με όλα τα δεινά που επισώρευσε στην χώρα μας, φτάνει για να βγάλουμε τα ανάλογα συμπεράσματα.
Αλλά το τελικό συμπέρασμα ακόμα δεν το έχουμε συνειδητοποιήσει και αυτό είναι ότι όσο σκύβουμε συνέχεια το κεφάλι χάριν συμμαχικής αλληλεγγύης, θα εισπράττουμε τα χαστούκια αυτής της αλληλεγγύης, μέχρι κάποτε να δούμε τα τουρκικά φλάμπουρα να κυματίζουν έξω από την Αθήνα και την ίδια ώρα πάλι όλοι να μας συμβουλεύουν να τα βρούμε με την Τουρκία.
Μήπως κάποτε πρέπει να εξετάσουμε και άλλους προσανατολισμούς, καθώς υπάρχουν και…αλλού «πορτοκαλιές που κάνουν πορτοκάλια ;»
ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
www.nikosxeiladakis.gr
