File Photo: Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Νίκος Αναστασιάδης προεδρεύει Συνεδρίας του Εθνικού Συμβουλίου, στο Προεδρικό Μέγαρο στην παρουσία του πρώην Υπουργού Εξωτερικών της Ελλάδος κ.
Νίκου Κοτζιά. ΚΥΠΕ, ΚΑΤΙΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ
Του ΗΛΙΑ ΣΤΕΦΑΝΑΚΟΥ
Μια νέα διαδικασία ξεκίνησε την Παρασκευή στο Κυπριακό, που στόχο έχει μια ακόμα Διεθνή Διάσκεψη για την Κύπρο. Ο Προεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης και ο κατοχικός ηγέτης Μουσταφά Ακιντζί συναντήθηκαν για τρεις ώρες στην οικία της Ειδικής Αντιπροσώπου του Γ.Γ. του ΟΗΕ στην Κύπρο, Ελίζαμπεθ Σπέχαρ, στην προστατευμένη από τα Ηνωμένα Εθνη περιοχή του παλιού αεροδρομίου Λευκωσίας.
Όπως έγινε γνωστό, σε ότι αφορά διαδικασία και χρονοδιάγραμμα, συμφωνήθηκε ένας «καθαρός διάδρομος» μέχρι την άτυπη τριμερή στη Νέα Υόρκη, η οποία έχει αυξημένες πιθανότητες να οδηγήσει σε μια άτυπη πενταμερή μέχρι το τέλος του χρόνου. Η νέα διαδικασία θα εξελιχθεί στην σκιά της τουρκικής εισβολής στην ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας, η οποία απ’ ότι φαίνεται πολύ δύσκολα θα ανακοπεί προς χάριν των διαπραγματεύσεων.
Ο κατοχικός ηγέτης απαίτησε, προκειμένου να σταματήσει η τουρκική δραστηριότητα, να γίνουν αποδεκτές οι προτάσεις του για κοινή επιτροπή για συνδιαχείριση, κάτι που αυτονόητα απερρίφθη από την ελληνοκυπριακή πλευρά. Ωστόσο, θα ήταν δύσκολο να δεχθούμε ότι στέλνοντας την επιστολή ο Ακιντζί είχε βάσιμες προσδοκίες πως θα γινόταν αποδεκτή μια τέτοια πρόταση. Μάλλον επρόκειτο για έναν τακτικό ελιγμό της Τουρκίας για να δικαιολογηθεί η παράνομη ενέργεια, από τους πολλούς ελιγμούς που μας έχει συνηθίσει.
Για μια ακόμη φορά φαίνεται ότι η Τουρκία καταφέρνει να μετατρέψει ένα διαφαινόμενο μειονέκτημά της μέχρι και πριν από περίπου ένα χρόνο, σε πλεονέκτημα. Μετά το πέρας της συνάντησης ο Ακιντζί ήταν ξεκάθαρος, στα όρια του πολιτικού εκβιασμού: σημείωσε ότι εάν οι Ελληνοκύπριοι και οι Τουρκοκύπριοι μπορούν να ενεργήσουν στο θέμα του φυσικού αερίου από κοινού η ένταση θα μειωθεί. Όμως πρόσθεσε κάτι πολύ πιο ουσιαστικό, είπε πως όταν η μία πλευρά κάνει έρευνες, η άλλη δεν μπορεί να παρακολουθεί με δεμένα χέρια, σημειώνοντας πως ενώ η κατάσταση είναι έτσι, η τ/κ πλευρά μαζί με την Τουρκία είναι δήθεν υποχρεωμένες να συνεχίσουν τις εργασίες τους.
Με αυτές τις δηλώσεις ο Ακιντζί όχι μόνο παραδέχεται εμμέσως ότι εργαλειοποιεί διαπραγματευτικά τις εξελίξεις στην κυπριακή ΑΟΖ, αλλά ταυτόχρονα δέχεται ως δικαίωμα της Τουρκίας να προβαίνει σε παράνομες ενέργειες. Επιπλέον, ο Ακιντζί, μετά στις δηλώσεις του, προσπάθησε να προκαταλάβει τον Αναστασιάδη και τις αντιπροτάσεις του (για να μας λυθεί κάθε απορία για τη σκοπιμότητα της επιστολής του), οι οποίες όπως φαίνεται θα αποσταλούν γραπτώς:
«Ο κ. Αναστασιάδης μας υποσχέθηκε ότι θα μας δώσει γραπτώς τις σκέψεις τους σε αυτό το θέμα. Ωστόσο, μπορώ να πω από τις αδρές γραμμές ότι αυτή η πρόταση δεν συνιστά διέξοδο».
Κι αυτό την στιγμή που ο Ακιντζί δεν θεωρεί από την πλευρά του αιτία κατάρρευσης των συνομιλιών τη μη αποδοχή της πρότασής του για κοινή επιτροπή στα ενεργειακά, αλλά αντίθετα, φαίνεται ότι ακριβώς με αυτόν τον σκοπό θα προχωρήσει, ούτως ώστε να έχει άλλο ένα θέμα στο τραπέζι να πιέζει, το οποίο, μαζί με τόσα άλλα, κινείται στη σφαίρα αποκλειστικά και μόνο της ισχύος, κατά παράβαση κάθε έννοιας διεθνούς δικαίου και ευρωπαϊκού κεκτημένου. Παράλληλα είναι απορίας άξιον γιατί ο Αναστασιάδης δεν έθεσε ως προϋπόθεση της συνέχισης των άτυπων συνομιλιών την αποχώρηση της Τουρκίας από την κυπριακή ΑΟΖ.
Αντίθετα, φαίνεται ότι αποδέχθηκε ως βάση συζήτησης τη λύση της ομοσπονδίας με έντονα συνομοσπονδιακά χαρακτηριστικά, που κατά πολύ διαφέρουν από το πνεύμα της Συμφωνίας Υψηλού Επιπέδου του 1977 και αμέσως μετά της Συμφωνίας του 1979, παρ’ ότι αυτό αποφεύγει να το πει. Και δεν είναι μόνο αυτό. Με μια ιδιαίτερα προβληματική δήλωση κάνοντας φτηνή επικοινωνιακή διαχείριση στο θέμα της αποκέντρωσης, προσπάθησε να το περάσει ως… νίκη! Είπε χαρακτηριστικά:
«Θέλω να εκφράσω την ικανοποίηση μου γιατί η πρόταση για αποκέντρωση εξουσιών από την κεντρική κυβέρνηση προς τα συνιστώντα κρατίδια βρίσκει πρόσφορο έδαφος και θα είναι ένα εκ των αντικειμένων που θα συζητηθούν κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων».
Βέβαια την αλήθεια δυστυχώς την είπε ο Ακιντζί και όχι ο Πρόεδρος, καθώς σημείωσε ορθώς ότι η αποκέντρωση εξουσιών ήταν πάντοτε προσέγγιση της τ/κ πλευράς, και όχι της ε/κ. Εδώ και κάποιο διάστημα, υπογράμμισε ο Ακιντζί, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης αναφέρεται σε αυτή την ιδέα. Έτσι ο Κύπριος Πρόεδρος παρά το γεγονός ότι θέλησε να κάνει το άσπρο μαύρο, βγήκε από την πρώτη συνάντηση εμφανιζόμενος να υποκύπτει στις πιέσεις που αναπτύσσονται αυτόν τον καιρό: εισβολή Τουρκίας στην ΑΟΖ, Βαρώσια, πρόταση Ακιντζί. Σε γενικές γραμμές διαπιστώνουμε ότι γίνεται ξανά το ίδιο λάθος, όπως το 2016 – 2017: ο Κύπριος Πρόεδρος ανοίγει τη συζήτηση στα λεγόμενα θέματα εσωτερικής πτυχής, χωρίς να έχει ενημερώσει επαρκώς την ελληνική κυβέρνηση.
Θυμίζουμε ότι στο Δείπνο της 1ης Δεκεμβρίου 2016 ο Αναστασιάδης είχε σύρει τον Έλληνα πρωθυπουργό Τσίπρα σε μια Διεθνή Διάσκεψη στη Γενεύη για αμέσως μετά την πρωτοχρονιά του 2017 παίζοντας με τη φωτιά και με ελλιπέστατη προετοιμασία. Βέβαια τότε υπουργός Εξωτερικών στην Ελλάδα ήταν ο Νίκος Κοτζιάς, ο οποίος και καλή γνώση είχε του Κυπριακού και σφυρηλατημένη δέσμη ιδεών προκειμένου να προστατευτούν απολύτως τα συμφέροντα του ελληνοκυπριακού πληθυσμού και της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Ο Νίκος Κοτζιάς τόσο στη Γενεύη, όσο και, αργότερα, στο Κραν Μοντάνα είχε παρέμβει ουσιαστικά σε ότι αφορά στα θέματα των εγγυητριών δυνάμεων και των κατοχικών στρατευμάτων παρά την έντονη και μυωπική αντίδραση. Ποιος θα θέσει σήμερα τις νέες διαπραγματεύσεις στη σωστή τους βάση, αυτή του διεθνούς δικαίου, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του ευρωπαϊκού κεκτημένου, πέραν και πάνω από τους τουρκικούς εκβιασμούς;
