Κατά την πρόσφατη ενημέρωση των πολιτικών συντακτών, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Στέλιος Πέτσας, έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στο “άλμα που συντελείται στην Ψηφιακή Διακυβέρνηση“, όπως είπε, καταλήγοντας:
Μέσα από τις σύγχρονες, σημερινές, εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες, η χώρα μας κάνει δυναμικό άλμα στην ψηφιακή εποχή. Όπως τόνισε ο πρωθυπουργός, κατά την εξ’αποστάσεως ξενάγησή του στο στρατηγείο της πολιτικής προστασίας, ο κορονοϊός έβαλε στον επιταχυντή την ήδη δρομολογημένη μετάβασή μας στην ψηφιακή διακυβέρνηση. Πράγματα τα οποία ενδεχομένως να κάναμε σε μήνες, γίνονται σήμερα σε εβδομάδες. Ενώ πράγματα τα οποία θα κάναμε σε εβδομάδες, γίνονται σε μέρες, ή ώρες, αφήνοντας μια σημαντική παρακαταθήκη για το μέλλον.
Εκ πρώτης όψεως, φαίνεται ότι έχουμε να κάνουμε με άλλη μια αυτο-προβολή της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Μια κυβέρνηση που έχει απέναντί της ένα μιντιακό τσίρκο το οποίο παίζει “πασούλες” με τους κυβερνητικούς, αντί να κάνει αυτό που θα έπρεπε να κάνει, ειδικά σε καιρό κρίσεων, μια πραγματική δημοσιογραφία: να ελέγχει και να “στριμώχνει” με δύσκολες ερωτήσεις την όποια εξουσία.
Θα μπορούσαμε όμως να υποθέσουμε ότι οι δηλώσεις Πέτσα προετοιμάζουν το έδαφος για ένα καινούργιο σύστημα ηλεκτρονικής ψήφου.
Καθώς τα σενάρια για εκλογές το φθινόπωρο δεν έχουν φύγει από το τραπέζι, ενδεχομένως η κυβέρνηση να προωθήσει ένα σύστημα ηλεκτρονικής ψηφοφορίας σε πιθανές εθνικές εκλογές. Θα το κάνει, προφανώς, με τη δικαιολογία ότι ένα δεύτερο κύμα πανδημίας το φθινόπωρο, μπορεί να ξεφύγει από τον έλεγχο, αν οι πολίτες προσέλθουν μαζικά στις κάλπες για να ψηφίσουν με τον παραδοσιακό τρόπο.
Όμως τα συστήματα ηλεκτρονικής ψηφοφορίας έχουν δεχθεί έντονη κριτική, καθώς θεωρούνται ιδιαίτερα διαβλητά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι Ηνωμένες Πολιτείες, όπου αυξάνονται συνεχώς οι καταγγελίες για εκλογική νοθεία και συζητείται έντονα η επιστροφή στον παραδοσιακό τρόπο ψηφοφορίας μέσω του χάρτινου ψηφοδελτίου.
Για μια κυβέρνηση, όπως η κυβέρνηση Μητσοτάκη – που προσομοιάζει τα χαρακτηριστικά ενός καθεστώτος, αφού βρίσκεται σε πλήρη σύμπλευση με το σύνολο του μιντιακού συστήματος και ελέγχει απόλυτα τους κρατικούς μηχανισμούς – ένα ηλεκτρονικό σύστημα ψηφοφορίας μπορεί να αποτελέσει ένα χρήσιμο εργαλείο νοθείας σε εθνικές εκλογές.
Καθώς η στρατηγική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ δεν φαίνεται ούτε στις “φουσκωμένες” δημοσκοπήσεις (τουλάχιστον στο βαθμό που επιθυμεί το σύστημα εξουσίας), μια σύγχρονη, “ηλεκτρονική” έκδοση εκλογών “βίας και νοθείας”, ίσως τελικά καταστεί απαραίτητη για τη νεοφιλελεύθερη δεξιά και για τα συμφέροντα της εγχώριας ολιγαρχίας που αυτή υπηρετεί πιστά.
Όπως έχουμε ήδη αναφέρει, με τις επιπτώσεις στην οικονομία λόγω της πανδημίας, η κυβέρνηση Μητσοτάκη θα έχει και την απαραίτητη δικαιολογία για νέο δάνειο από το ΔΝΤ και τον ESM, που θα συνοδεύεται φυσικά με ένα νέο γύρο σκληρής λιτότητας. Οι νεοφιλελεύθεροι του Μητσοτάκη δεν θα έχουν απολύτως κανένα πρόβλημα με κάτι τέτοιο.
Όμως τα νέα μέτρα θα είναι τόσο σκληρά, που η κυβέρνηση θα χρειαστεί κάτι παραπάνω από μια καθαρή αυτοδυναμία. Σ’αυτό το σημείο έρχεται να “κουμπώσει” η επιδίωξη που είχαν οι κυβερνώντες σε συνεργασία με την Τρόικα εσωτερικού, για μια στρατηγική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ και γενικά, για μια εξαιρετικά αποδυναμωμένη αντιπολίτευση, ώστε να μπορεί η κυβέρνηση να εφαρμόζει ανενόχλητη τα μέτρα. Σε συνδυασμό με την ενδυνάμωση του αστυνομικού κράτους σκληρής καταστολής, το οποίο ήδη βλέπουμε να ενισχύεται με πρόσχημα τα περιοριστικά μέτρα λόγω πανδημίας, η κυβέρνηση δεν θα έχει να αντιμετωπίσει κάποια ιδιαίτερη αντίσταση.
Έτσι, στο επόμενο διάστημα αναμένεται να δούμε νέες, αλλεπάλληλες “φουσκωμένες” δημοσκοπήσεις από την φιλοκυβερνητική μηχανή προπαγάνδας, ώστε να προετοιμαστεί ψυχολογικά το κοινό για το επικείμενο αποτέλεσμα των εθνικών εκλογών.
Στις δημοσκοπήσεις αυτές θα βλέπουμε ενδεχομένως την ψαλίδα μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ συνεχώς να μεγαλώνει, με μια ταυτόχρονη πτώση του ποσοστού του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, σε βαθμό που να δικαιολογεί την στρατηγική του ήττα.
Οι εκλογές αυτές πρέπει να γίνουν όσο το δυνατόν πιο γρήγορα, πριν αρχίσουν να φαίνονται οι ολέθριες επιπτώσεις στην οικονομία, που θα έχουν άμεσο αντίκτυπο στις ζωές των πολιτών. Ήδη κάνει το γύρο η είδηση ότι το ΔΝΤ προβλέπει οικονομικό Αρμαγεδώνα για τη χώρα με ύφεση της τάξης του 10% για το 2020 αλλά και αύξηση της ανεργίας στο 22,3%. Και αυτό για πολλούς, είναι το αισιόδοξο σενάριο.
Πώς θα συγκρατηθεί το κύμα της επακόλουθης λαϊκής οργής;
Ιδού, λοιπόν, μια πιθανή απάντηση: με σύγχρονες εκλογές “βίας και νοθείας” σε συνδυασμό με ένα κράτος σκληρής καταστολής. Η δεξιά, το έχει αποδείξει διαχρονικά, ξέρει απ’αυτά …
