Ομιλία του π.Δημήτρη, ιερέα των Αγίων Ισιδώρων Λυκαβηττού.
2003 προς 2004 πριν τους Ολυμπιακούς αγώνες, το λέω και το ξαναλέω συνέχεια. Ερχεται ένας γέροντας την ώρα που ήρθε εδώ στο Ναό κανει έτσι με τι χέρι του και του λέω;
Τι κοιτάζετε Γέροντα;
Πω πω κοσμος μου λεει. Και στο μπαλκονι το ιδιο μου λεει- Πω πω κοσμος.
Δεν υπήρχε κανείς και νόμιζα ότι εννοεί κάτω στην Αθήνα ότι υπάρχει κόσμος.
Κατεβηκε πιο κάτω όπου δεν υπηρχε τίποτα άλλο και συνεχιζε. Πω πω κόσμος, παπαδες δεσποτάδες. Έλεγα αυτός είναι θεότρελος.
Οταν κατεβήκαμε κάτω, σταματήσαμε στο εικονοστασι του Χριστού όπου σήκωσε τα χέρια του ψηλά , χωρίς ακόμη να έχω βγάλει τον Τιμιο Σταυρό.
Οταν κατεβηκαμε στην Πύλη μου είπε: Ακου παιδι μου να δεις. Μην λυπάσαι που σε έφερε ο Θεός εδώ. Για κάποιο λόγο σε έφερε.
Δεν θα γίνει κανενας πολεμος τώρα (2004), αυτά που έλεγαν από το Άγιο Όρος τοτε.
Κλεισε τα αυτιά σου.
Θα τρώτε κανονικά. Μετά από λίγα χρόνια θα πέσει η Ελλάδα μας στην πείνα, στον πόνο, θα αυτοκτονούν άνθρωποι, θα υπάρχουν πολλές ασθένειες και το ένα μικρόβιο, θα είναι μεγαλύτερο από το άλλο και δεν θα σταματάει γιατί η ανθρωπότητα θα ξεχάσει το Θεό αλλά αν έστω και ένας και αν προσεύχεται ο Θεός θα σώσει τον κόσμο.
