(βασίζεται στο 13ο Ψαλμό)
Παντοδύναμε και πανάγαθε Κύριε, η άρνηση της ύπαρξής Σου και της υποταγής στο θέλημά Σου αποτελεί αληθινή αφροσύνη που οδηγεί τον άνθρωπο ατομικά και την ανθρωπότητα ολόκληρη σε τραγική και απελπιστική αδιέξοδο.
Μια τέτοια αποστασία με όλα της τα επακόλουθα ζούμε και σήμερα, Κύριε, γιατί δε θελήσαμε να ζούμε κατά το άγιο και κατά πάντα ωφέλιμο θέλημά Σου, αλλά «κατά τα θελήματα των καρδιών ημών» (Ψαλμ. Π’ 13).
Άλλη διέξοδο δε βλέπουμε Κύριε, παρά μόνο μια σωτήρια επέμβασή Σου.
Για να γίνουμε όμως άξιοι της σωτήριας επέμβασής Σου, φώτισέ μας και ενίσχυσέ μας, για να πιστέψουμε αληθινά σε Σένα, το μόνο αληθινό Θεό και να υποταγούμε αποφασιστικά και ολοκληρωτικά στο θέλημά Σου.
Δείξε, Κύριε, το έλεός Σου και στο έθνος μας και στην πατρίδα μας που ταλαιπωρείται εξ’ αιτίας της αφροσύνης μας.
Ανέδειξε ηγέτες πιστούς και ευσεβείς που θα οδηγήσουν τη χώρα στον ασφαλή δρόμο των εντολών Σου, που υπόσχεται και παρέχει την πραγματική γαλήνη κι ευτυχία, για να αναπέμπεται από τα στόματα όλων αίνος, ύμνος και δοξολογία στο πανάγιο όνομά Σου του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος και τώρα και πάντα και σ’ όλους τους αιώνες..
ΠΗΓΗ: Άνθη από τον κήπο των Ψαλμών
(Πρωτ. Κ. Παπαγιάννη †)
