Η τοποθέτηση της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου για τον Προσωπικό Αριθμό άνοιξε μια συζήτηση που δεν αφορά μόνο μία διοικητική ρύθμιση. Αφορά τη συνείδηση των πιστών, τις ατομικές ελευθερίες, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο η ίδια η Εκκλησία της Ελλάδος λαμβάνει αποφάσεις σε τόσο κρίσιμα ζητήματα.
Γιατί ένα θέμα που προκαλεί έντονη αγωνία στην κοινωνία δεν τέθηκε, κατά τη γνώμη μας, στην Ιερά Σύνοδο της Ιεραρχίας; Γιατί να εκφραστούν 12 Μητροπολίτες και όχι το σύνολο της Ιεραρχίας; Ποια διαδικασία ακολουθήθηκε και γιατί ο λαός της Εκκλησίας δεν έχει πλήρη εικόνα;
Η Ιεραρχία είναι η ανώτατη εκκλησιαστική αρχή. Εκεί θα έπρεπε να ακουστούν όλες οι φωνές, να κατατεθούν διαφορετικές απόψεις και να αναληφθεί συλλογικά η ευθύνη. Όχι να κλείνει ένας τόσο σοβαρός διάλογος με μια διατύπωση και μια νομική γνωμοδότηση.
Η Εκκλησία δεν είναι μια απρόσωπη δημόσια υπηρεσία. Και όταν ο λαός της αγωνιά, χρειάζεται καθαρότητα, πνευματική ευθύνη και πλήρη συμμετοχή της Ιεραρχίας.
