ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΝ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ – ΤΑ «ΒΡΗΚΑΝ» ΟΙ ΔΥΟ ΥΠΕΡΔΥΝΑΜΕΙΣ;
του Θεόφραστου Ανδρεόπουλου
Για πρώτη φορά από την αρχή της συριακής σύγκρουσης το 2011 οι Αμερικανοί βομβάρδισαν θέσεις μαχητών του ISIS και της Αλ Νούσρα που πολεμούσαν εναντίον του συριακού Στρατού, των Ιρανών αλεξιπτωτιστών και της Χεζμπολάχ στο Χαλέπι κατόπιν υποδέιξεως των θεσεών τους από το ρωσικό Επιτελείο σύμφωνα με ισραηλινές πηγές!
Οι στόχοι των αμερικανικών επιδρομών ήταν κυρίως οχυρές θέσεις και οδοί μεταφοράς εφοδίων και πυρομαχικών οι οποίες κατά τους Αμερικανούς απειλούν τους μαχητές της λεγόμενης «μετριοπαθούς» αντιπολίτευσης (κάποτε οι Αμερικανοί θα πρέπει να ξεκαθαρίσουν ποιους εννοούν καθώς δεν χτυπούν και την ισλαμιστική Jays-Al-Islam που αποτελεί την μεγαλύτερη οργάνωση με ισχυρή υποστήριξη από την Άγκυρα).
Οι Ισραηλινοί μάλιστα κατηγορούν τις ΗΠΑ ότι αυτοί οι βομβαρδισμοί θα βοηθήσουν τον πρόεδρο Μ.Άσαντ όπως έκαναν και οι ρωσικοί πρότερα. Τα αμερικανικά F-16 πέταξαν από την βάση του Incirlik στην νότια Τουρκία και μπήκαν στον συριακό εναέριο χώρο στην επαρχία Idlib.
Οι επιδρομές σύμφωνα με τους Ισραηλινούς καθοδηγήθηκαν από την Διοίκηση της ρωσικής δύναμης στην αεροπορική βάση της Hmeymim στην Latakia και από κοινή συνεργασία Αμερικανών και Ρώσων αξιωματικών στην ιορδανική πρωτεύουσα του Αμάν.
Είναι η πρώτη σοβαρή ένδειξη ότι Ρωσία και ΗΠΑ αποφάσισαν να «καθαρίσουν» από κοινού την «μπουγάδα»
Πρόκειται για μια πολύ σοβαρή στροφή στην πολιτική του Αμερικανού προέδρου Barack Obama ο οποίος απέφευγε μια οποιαδήποτε εμπλοκή προς ώφελος της όποιας πλευράς.
Σημειώνεται ότι την προγούμενη εβδομάδα το Πεντάγωνο ενίσχυσε τις αμερικανικές Ειδικές Δυνάμεις στην βάση του Remalan στην Βόρεια Συρία δίπλα απο την κουρδική πόλη Hassakeh.
Πρόκειται για την αποστολή 250 troops ακόμα ανδρών προς ενίσχυση των ήδη 50 που βρίσκονταν εκεί.
Αυτό είναι το επίσημο νούμερο αλλά οι Ισραλινοί κάνουν λόγο για πολύ περισσότερους.
Θεωρείται βέβαιο ότι η USAF θα συνεχίσει τις επιδρομές με κατόπιν άδειας και συνεννοήσεως με την RuAF σε Aleppo και Idlib τις επομενες ημέρες. Θα έχει ενδιαφέρονεάν πραγματοποιηθούν και ταυτόχρονα από τις δύο Αεροπορίες.
Οι λανδρες των αμερικανικών Ειδικών Δυνάμεων θα συμμετάσχουν μαζί με τους λεγόμενους μαχητές των «δημοκρατικών δυνάμεων της Συρίας» (πρόκειται για Κούρδους κια για κοσμικούς Σύρους), οι οποίες χρηματοδοτούνται εξολοκλήρου από τις Ηνωμένες Πολιτείες κατόπιν αναδιάταξης των δυνάμεων τους στα βόρεια της επαρχίας της Raqqa, εν αναμονή της έναρξης μεγάλης κλίμακας επιθέσεως στην «πρωτεύουσα» των ισλαμιστών.
Ήδη έχει δημιουργηθεί μια μεγάλη φάλαγγα στρατιωτικών οχημάτων με κατεύθυνση προς την πόλη της Rakka. Η φάλαγγα αποτελείται από δεκάδες άρματα μάχης , ημιφορτηγά με πολυβόλα, φορτηγά με όπλα και εκατοντάδες μαχητές.
Ρώσοι αναλυτές τονίζουν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θέλουν πάση θυσία να καταλάβουν πρώτοι την «πρωτεύουσα» των ισλαμιστών.
Κοινή όμως επιχείρηση και των δύο στην επίθεση κατά των ισλαμιστών στο Χαλέπι δείχνει να υπάρχει ενός είδους συμφωνία μεταξύ τους για το ποιές περιοχές θα ελέγχει ο καθένας στην μετα-ISIS εποχή.
Σημειώνεται ότι συριακές δυνάμεις με Ιρακινούς Σιίτες παραστρατιωτικούς ήδη κινούνται προς Ράκκα από τα δυτικά.
Τα συριακά κυβερνητικά στρατεύματα αναγκάστηκαν να διασπάσουν τις δυνάμεις τους σε πολλαπλά μέτωπα στις διάφορες επαρχίες της χώρας και δεν επαρκεί η επάνδρωσή τους για να επιβληθεί κατά των ισλαμιστικών οργανώσεων αφού κατά 90% αποτελούνται από Ελληνορθόδοξους, Σιίτες και Αλαουϊτες στρατιώτες με ελάχιστη συμμετοχή από τον πλειοψηφούντα σουνιτικό πληθυσμό ο οποίος έχει επιλέξει τον δρόμο της προσφυγιάς και όχι να πολεμήσει εναντίον των ισλαμιστών οι οποίοι ανήκουν στο ίδιο μουσουλμανικό δόγμα.
Εν ολίγοις αυτό ποπυ αναμένεται την επόμενη μέρα είναι μια ομοσπονδιοποίηση της Συρίας με το κάθε κομμάτι να ελέγχεται από διαφορετική υπερδύναμη. Στην κυβερνητική Συρία τον πρώτο λόγο θα τον έχει η Ρωσία, στις άλλες περιοχές θέλουν τον έλεγχο οι Αμερικανοί.
Ενδιαφέρον έχει τι θα έχει πάρει ο καθένας μέχρι την λήξη της ένοπλης σύγκρουσης. Το Χαλέπι είναι μια ιδιάζουσα περίπτωση, ούτε οι Ρώσοι θα επιτρέψουν να χαθεί, ούτε οι Αμερικανοί θα το παραδόσουν σε ρωσική κυριαρχία, πιθανότατα θα καταστεί κάτι σαν «ουδέτερη ζώνη» ανάλογα με το πως θα εξελιχθούν οι ενδοαστικές συγκρούσεις που είναι πολύ πιο σημαντικές από τις περιμετρικές.
