Χαίρεται.
Λουκ. 12,49 Πῦρ ἦλθον βαλεῖν ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ τί θέλω εἰ ἤδη ἀνήφθη.
Μπορεί ο Ιησούς της ΑΓΑΠΗΣ της ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ του ΕΛΕΟΥΣ να μιλά για φωτιά ;
Το “πυρ “ η φωτιά το “νερό “ και η πλημμύρα είναι πραγματικές καταστάσεις .
Αλλά είναι και ψυχικές καταστάσεις ,δοκιμασίες που μόνο αν πέσει ο άνθρωπος ,τότε και μόνο επιστρέφει στον ΘΕΟ.
Από φόβο ,απελπισία , τον εγκαταλείπει η πλάνη της αυτοπεποίθησης ,έρχεται αντιμέτωπος με την ΑΛΗΘΕΙΑ ,έτσι και αλλιώς θα δεί την ΑΛΗΘΕΙΑ στο τέλος ,την κατάλληλη ώρα ,όταν η απόφαση του τι θέλει είναι ειλημμένη
Ματθ. 17,15 Κύριε, ἐλέησόν μου τὸν υἱόν, ὅτι σεληνιάζεται καὶ κακῶς πάσχει· πολλάκις γὰρ πίπτει εἰς τὸ πῦρ καὶ πολλάκις εἰς τὸ ὕδωρ
Ο απελπισμένος πατέρας έβλεπε το παιδί του να πέφτει από την φωτιά στο νερό
Από την μία κατάσταση στην άλλη και μόνο τότε νοιάστηκε για το παιδί του .
Έπρεπε ο ΘΕΟΣ να επιτρέψει ώστε να βασανίζεται το ίδιο του το παιδί ,να απελπιστεί Για να ξυπνήσει ο γονιός ,ότι η αποστασία του ,η απιστία του “σκοτώνουν ” το παιδί του ,το οδηγούν στο σκότος της δικής του αποστασίας μακρυά από το ΦΩΣ του ΘΕΟΥ
Γονιέ το παιδί σου ,είναι η ευκαιρία σου ….
Κάποια παιδιά γεννήθηκαν μέσα στο ΦΩΣ ,γεννήθηκαν για το ΦΩΣ ,είναι οι ευκαιρίες ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ των γονιών τους .
Αυτά τα παιδιά βασανίζονται από το σκοτάδι των γονέων τους , τρελαίνονται δεν αντέχουν το “σκοτάδι ” γύρω τους ,
Είναι παιδιά του ΦΩΤΟΣ και έτσι επιστρέφουν πίσω στο ΦΩΣ στον ΘΕΟ και την αγκαλιά του .
Όταν ο γονιός δεν ξυπνά ,δεν επιστρέφει στον ΘΕΟ .
“πίπτει εἰς τὸ πῦρ καὶ πολλάκις εἰς τὸ ὕδωρ”
Όταν φεύγει ένας νέος ,ένα παιδί , γονιέ δεν εκτίμησες το “δώρο ” που σου έκανε ο ΘΕΟΣ ,όπως δεν το εκτιμούσε και ο πατέρας του “δαιμονισμένου ” παιδιού .
Όταν κατάλαβε ότι το παιδί του έπεφτε στην φωτιά και στο νερό επειδή εκείνος ήταν ‘άπιστος έκραξε
Μαρκ. 9,24 καὶ εὐθέως κράξας ὁ πατὴρ τοῦ παιδίου μετὰ δακρύων ἔλεγε· πιστεύω, κύριε· βοήθει μου τῇ ἀπιστίᾳ.
ὦ γενεὰ ἄπιστος, ἕως πότε πρὸς ὑμᾶς ἔσομαι; ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν;
Παιδιά επιστρέφουν στον ΘΕΟ μετά από τραγικά ατυχήματα ,ασθένειες κ.α
πυρκαγιές ,το καλοκαίρι ,πλημμύρες το χειμώνα .
Από το νερό στην φωτιά και από την φωτιά στο νερό πέφτουμε όλοι μαζί.
Όμως δεν επιστρέφουμε στον ΘΕΟ ,δεν καταλαβαίνουμε ότι όλα αυτά είναι τα αποτελέσματα της απιστίας μας .
Μαρκ. 9,23 ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ τὸ εἰ δύνασαι πιστεῦσαι, πάντα δυνατὰ τῷ πιστεύοντι.
Όσο επιμένω στην “απιστία “,επιμένω στο ΕΓΩ μου ,επιμένω στην αποστασία από τον ΘΕΟ .
Οι φωτιές , η πλημμύρες ,οι καταστροφές ,θα αυξάνουν σταδιακά θα με πνίγουν .
Τομ μόνο που μπορεί να με διαφυλάξει και έτσι να μην καταστραφώ εγώ ,αλλά και να τραβώ στην καταστροφή και τους δικούς μου .
Είναι η επιστροφή ,η μετάνοια και η ΠΙΣΤΗ που θα μου δώσει ο ΘΕΟΣ ,αν επιστρέψω έστω και με το μυαλό για αρχή ,γιατί έτσι επιστρέφω πρώτα ,“βιάζω” το πνεύμα που με κατέχει .
Ο ΘΕΟΣ θα κάνει την απαραίτητη υπομονή ,θα μου δίνει ευκαιρίες
Εως να έλθει η ώρα της κρίσεως ,της απόφασης
Τότε τους γλυτώνει από μένα ,θα τους παίρνει από μένα
Αλλά και με αφήνει να τα βγάλω πέρα με αυτόν που προσκυνούσα και πίστευα
Τότε θα δώ την ΑΛΗΘΕΙΑ ποιός με αγαπάει ,με φυλάει και ποιός με μισεί και μένα και τους δικούς μου ,όλο τον κόσμο …
Καλή φώτιση και αρχή μετανοίας .
Γ.Μ
