Εγιναν ξαφνικά τόσο προοδευτικοί οι αναγνώστες της Τρικλοποδιάς, που δεν ανέχονται τις φυλακές και τις βαριές ποινές, ή μήπως βαριόνται να διαβάσουν; Ο τίτλος του τελευταίου άρθρου μου ήταν όντως κάπως ουδέτερος και η επιλογή της φωτογραφίας κάπως ατυχής για προπέτες αναγνώστες, γιατί δημιουργεί οίκτο για τους φυλακισμένους, άρα δυνητικά αρνητική θέση για τις φυλακές. Άλλο όμως τι θα μπορούσε δυνητικά να λέει ένα κείμενο κι άλλο τι λέει· αν δεν το διαβάσεις, δεν μαθαίνεις. Σημειώνω, ότι δεν έχω κανένα παράπονο από τον μπλόγκερ, ούτε από τις φωτογραφίες που βάζει, ούτε και δίνω σημασία σε αυτό και γενικότερα στην διακόσμηση. Ούτε για την συγκεκριμένη φωτογραφία έχω παράπονο, γιατί οίκτος όντως υπάρχει στο κείμενο και πρέπει να υπάρχει ακόμα και για τους κακούργους, όχι γιατί φυλακίστηκαν, ούτε για το ύψος της ποινής, που εξακολουθεί να είναι χαμηλό στα ειδεχθή εγκλήματα, αλλά για τις συνθήκες φυλάκισης και κυρίως γιατί πολλοί δεν μεταμελούνται και χάνεται η ψυχή τους. Και μάλιστα ακόμα χειρότερα από το να χαθεί· πηγαίνει στην κόλαση.
Ακόμα λοιπόν κι αν παρανόησαν από τον τίτλο και την φωτογραφία, ακόμα κι αν έλεγα αυτό που νόμισαν χωρίς να διαβάσουν, δεν έπρεπε να το διαβάσουν ως καλοί Χριστιανοί, που γνωρίζουν την έννοια της συγχώρεσης; Μήπως έπρεπε να βάλω τίτλο «Σκοτώστε τα σκυλιά» και φωτογραφία μια γκιλοτίνα, για να κεντρίσω την ευγενή ψυχή τους να το διαβάσει; Ή μήπως δίπλα στην γκιλοτίνα να έβαζα και μερικούς Πακιστανούς; Θα ήτανε πολύ πιασάρικο ε; Συνέλθετε αδέλφια, ο καιρός γαρ εγγύς.
Πολύ πριν στείλω το πρώτο κείμενο στην Τρικλοποδιά, σκεφτόμουν, ότι πρέπει να σταματήσω να γράφω, γιατί ένοιωθα σαν τους ρήτορες στην ταινία των Μόντυ Πάιθον (που αγορεύανε, χωρίς να τους ακούει κανείς). Επίσης ήταν εξοργιστική η στάση των μπλόγκερς, που κάνουν επιλογή, δηλαδή λογοκρισία. Φυσικά αυτό δεν το ανέχτηκα ούτε μία φορά, για αυτό συνεχίζω μόνο σε δύο μπλογκς. Όμως και σε αυτά η αναγνωσιμότητα μου είναι πολύ μικρή. Κατανοώ, ότι με διάβασαν μία δύο φορές, δεν τους άρεσα, δεν συνέχισαν. Δεν τρέχει τίποτε για τους πολλούς· και σε όλα τα άλλα μπλογκς ίδιοι είναι. Όμως είδα (γιατί το αν συνεχίσω, παίζεται από άρθρο σε άρθρο) ότι τα τελευταία άρθρα (εκτός από το προηγούμενο) τα διάβασαν στην Τρικλοποδιά κάτι περισσότερο από 500 άτομα. Δεν έχω την ψευδαίσθηση ότι συμφωνούν, αλλά αφού μου κάνουν την τιμή να ακούσουν τουλάχιστον τις απόψεις μου, θεωρώ υποχρέωση μου να συνεχίσω να συμμετέχω στον δημόσιο διάλογο με τα άρθρα μου. Ούτε θεωρώ ακόλουθους, οπαδούς και κουραφέξαλα τους 10-12 που τα κοινοποίησαν· απλά συμφώνησαν με τα συγκεκριμένα. Κι αν υποθέσω, ότι για τους 500 από αυτούς που διάβασαν το προτελευταίο μου άρθρο, ήμουν η πλήρης απογοήτευση και αποφάσισαν να μην με ξαναδιαβάσουν, οι 9 από τους 12 που το κοινοποίησαν, σε τι απογοητεύτηκαν από το τελευταίο; Ας μου το πουν με λόγια σε σχόλιο. Ή θεώρησαν ασήμαντο να εναντιωθούμε στον νομικό ψευτοπολιτισμό; Ακόμα κι αν περάσει ο γάμος των ομόφυλων, που μονοπωλεί την αρθρογραφία της Τρικλοποδιάς αυτές τις μέρες, είναι μεγαλύτερο κακό, από το να βγουν οι λύκοι από τις φυλακές; Κι όμως αυτό έλεγε, πασπαλισμένο με παχιά λόγια «μεγάλων ανδρών», άρθρο που αναρτήθηκε προ ημερών στην Τρικλοποδιά και πήγε πολύ καλύτερα από το δικό μου ακόμα και στις κοινοποιήσεις!!! Το δικό μου ήταν απάντηση, όχι συμπλήρωμα σε αυτό. Δεν το ανήρτησα στα καλά καθούμενα. Αυτή την απάντηση έπρεπε να πάρει από όλους τους αρθρογράφους και όλους τους αναγνώστες της Τρικλοποδιάς (η οποία όμως πάρα πολύ σωστά και δημοκρατικά τα αναρτά όλα κι έτσι πρέπει να συνεχίσει –άλλωστε και ο αρθογράφος είναι ιδιαίτερα αξιόλογος, αλλά όχι αλάθητος, όπως όλοι μας). Όχι να φάω τέτοιο κλάσιμο σε αυτό ειδικά το θέμα. Αυτός είναι ο συντηρητισμός σας; Η αγάπη για τον νόμο και την τάξη;
Το άλλο μπλογκ δυστυχώς υπολειτουργεί πλέον και κάνω μόνος μου επιλογή άρθρων (δηλαδή δεν τα στέλνω όλα) για να μην καταλήξει να έχει σχεδόν μόνο δικά μου. Ετσι η συμμετοχή μου στον δημόσιο διάλογο εξαρτάται κυρίως από τους αναγνώστες της Τρικλοποδιάς. Δεν νοιώθω τόσο μεγάλη εσωτερική ανάγκη να γράφω για την τρέχουσα πολιτική. Το αντιλαμβάνομαι για υποχρέωση μου ως πολίτης, ελπίζοντας ότι έστω με τις συχνά «αιρετικές»* απόψεις μου συμβάλλω στον κοινωνικό προβληματισμό. Αυτός που δεν λέει δημόσια και επώνυμα την γνώμη του, τι σκατά πολίτης είναι; [Όπως βέβαια και αυτός που αρνείται ακόμα και να ακούσει μία διαφορετική γνώμη, ακόμα κι αν δεν προέρχεται από αντίπαλο στρατόπεδο. Την γνώμη κάποιου που δεν ανήκει σε κανένα στρατόπεδο. Και αυτό συμβαίνει σε όλα τα στρατόπεδα κι όμως όλοι αυτοί έχουν πλήρη πολιτικά δικαιώματα…]
[* Η «αιρετική» άποψη σε αυτό το άρθρο ήταν να μην επανέρχονται οι ειδεχθείς εγκληματίες μετά την ειρκτή στην Ελληνική τουλάχιστον κοινωνία και διαφωνούν σε αυτό οι αναγνώστες της Τρικλοποδιάς; !!!!!!!!!!!!!!!! Κι εγώ που νόμιζα, ότι αυτοί ειδικά θα το έκαναν σημαία…]
Από την άλλη και η υποχρέωση μου ως πολίτη να συμμετέχω στον δημόσιο διάλογο, έχει και τα όρια της. Δεν θα παρακαλέσω κιόλας να με ακούσουν ασβεστωμένοι τοίχοι, που βγάζουν συμπεράσματα από τον τίτλο. Ως τίτλο βάζουμε συχνά το θέμα, όχι την θέση μας, η οποία εκφράζεται στο κείμενο. Εγώ δεν είμαι ούτε Βελόπουλος, ούτε Λιακόπουλος να φωνάζω «ξυπνήστε ρεεεεε». [Καλά, αυτό δεν τους προσβάλει;] Ο Χριστός είπε να προσπαθούμε μία δύο φορές και μετά να τινάζουμε τα ιμάτια μας. Εγώ επειδή νοιώθω ανάξιος, το έκανα πολύ περισσότερες, αλλά δεν θα τον παροργίσω κιόλας επιμένοντας.
Προσωπικώς μελετώ τις πάντοτε ενδιαφέρουσες απόψεις σας. Ζητήστε από την Τρικλοποδιά στοιχεία επαφής, αν θέλετε.