Πολλοί άνθρωποι, από ευσεβή πιστεύω κίνητρα, προσπαθούν να ταιριάξουν τα αταίριαστα, δηλαδή τις Βιβλικές περιγραφές με τις παραδοχές της καθεστηκυίας επιστημονικής άποψης της εποχής τους. Ματαιότης ματαιοτήτων, γιατί τελικά παραποιούν είτε την Αγία Γραφή, είτε την επιστήμη, είτε και τα δύο και φυσικά αυτή η απόπειρα σύγκλισης των διεστώτων πάντα έχει ατυχή κατάληξη.
Αυτό που έχω διαπιστώσει, είναι ότι τόσο οι θρησκευόμενοι, όσο και οι πλέον επιστημολάγνοι αντιμετωπίζουν τις επίσημες (κυρίαρχες) επιστημονικές παραδοχές της εποχής τους σχεδόν ως τελικές, παρότι και οι δύο παραδέχονται, ότι δεν είναι δυνατόν να είναι έτσι!!!!!!!!!!
Χαρακτηριστικά, σε όλες τις συνεντεύξεις μεγαλοκαθηγητάδων αστροφυσικών που έχω δεί, τελειώνουν το υποκριτικό λογίδριο ψευτοταπεινοφροσύνης πάντα με την ίδια επωδό «μόλις ανοίξαμε μία χαραμάδα στο δωμάτιο της επιστημονικής αλήθειας και ρίχνουμε κάποιες κλεφτές ματιές». Αυτό είναι απόλυτα αληθές, αλλά έρχεται σε απόλυτη αντίθεση με αυτά που λένε στην συνέχεια: «γνωρίζουμε με σιγουριά πως φτιάχτηκε ο κόσμος και πλέον ερευνούμε τι έγινε στα πρώτα εκατομμυριοστά του πρώτου δευτερολέπτου της Δημιουργίας»!!!!!!!!!!!!! Με κλεφτές ματιές γνωρίζουν σχεδόν όλη την αλήθεια… Εντάξει ρε παιδιά, τότε κλείστε την την ρημάδα την χαραμάδα να μην μπαίνει και ο αέρας που έχετε στα μυαλά σας.
Η εργασία του αγαπητού συναρθρογράφου στην Τρικλοποδιά Δημήτρη Α. έχει την αξία ενός καλού πνευματικού παιχνιδιού, όπως το σκάκι και δεν τον αποτρέπω φυσικά από το να κάνει τέτοιες αναρτήσεις, αν έχει τον χρόνο και την διάθεση για τέτοια. Είναι πράγματι έξυπνη η σύνδεση του τρόπου χρονολόγησης των πρώτων γενεών (που μάλλον είναι φιλολογική ιδιοτυπία) με το «μία μέρα ισούται με χίλια χρόνια», αλλά αυτό κατά την γνώμη μου σημαίνει «ο χρόνος είναι σχετικός», πράγμα που είναι και επιστημονικά αποδεκτό. Και τέλος πάντων θα μπορούσε να έβαζε στον τίτλο ένα «μπορεί», ένα «ίσως». Αυτή η βεβαιότητα τον καθιστά μοιραία υποκείμενο κριτικής. Σύμφωνα με αυτά που λέει, ο Αδάμ ήταν ανθρωποπίθηκος και μάλιστα αφού ήταν το πρώτο είδος homo, έμοιαζε αρκετά με πίθηκο. Και ο Θεός σύμφωνα με το «κατ εικόνα και ομοίωση» επίσης με πίθηκο μοιάζει; Η ίδια η «επιστήμη», όπως εκ του πονηρού ονομάζουν την κρατούσα άποψη, δεν δίνει περισσότερα από 250.000 χρόνια στον κανονικό άνθρωπο. Η δε τεκμηριωμένη ιστορία δεν ξεπερνά τα μερικές χιλιάδες χρόνια.
Η δική μου άποψη σχετικά με τις αντιφάσεις της Αγίας Γραφής σε σχέση με τις εκάστοτε κυρίαρχες επιστημονικές απόψεις, είναι ότι οφείλονται στην αδυναμία των απόψεων αυτών. Δηλαδή, παρά τα εξαιρετικά τεχνολογικά επιτεύγματα, που προκαλούν δέος σε εμάς τους κοινούς θνητούς, δεν είναι καθόλου βέβαιο, ότι η σημερινή φυσική είναι και η σωστή. Κι αυτό δεν είναι προσωπική μου (μόνο) άποψη, αλλά κοινή παραδοχή όλων των κορυφαίων επιστημόνων. [Να συμπληρώσω δε, ότι η Νευτώνεια φυσική, στην οποία οφείλονται ΟΛΑ τα τεχνολογικά επιτεύγματα, δεν έρχεται σε αντίθεση με την Αγία Γραφή.] Γιατί λοιπόν να έχουμε πρεμούρα να συνταιριάξουμε τις Βιβλικές περιγραφές με τις σημερινές κυρίαρχες επιστημονικές θεωρίες, όταν ακόμα και με την σημερινή φυσική είναι (τουλάχιστον) αμφισβητήσιμες; Επειδή μας φάνηκαν πολύ φυσικές αυτές οι περιγραφές πιστέψαμε στον Χριστιανισμό, ή για τα ηθικά του διδάγματα;
Εχω δει πάρα πολλές τέτοιες σίγουρα καλοπροαίρετες προσπάθειες, που όμως πάντα τραβάνε την Βιβλική περιγραφή απ τα μαλλιά, για να την προσαρμόσουν στην θεωρία τους. Το χειρότερο είναι, ότι από υπερβάλλοντα ζήλο και ενθουσιασμό τις παρουσιάζουν ως βεβαιότητες. Το θετικό σε όλες αυτές τις προσπάθειες είναι ότι επιχειρούν να αποδώσουν φυσική ερμηνεία στα «περίεργα» της Αγίας Γραφής, γιατί πράγματι όλα έχουν φυσική ερμηνεία, καθώς και οι φυσικοί νόμοι είναι του Θεού, γι αυτό και δεν τους υπερβαίνει, γιατί το μόνο που δεν μπορεί ο Θεός, είναι να παρακάμψει τους νόμους του. Άλλο όμως οι πραγματικοί φυσικοί νόμοι (που προφανώς επιτρέπουν και τα πιο απίθανα θαύματα, αρκεί να τους γνωρίζεις) κι άλλο αυτοί που νομίζει η εκάστοτε επιστημονική κοινότητα ως τέτοιους, πολλώ δε μάλλον η αρτιότητα σύνθετων και δευτερογενών επιστημονικών θεωριών. [Χωρίς αυτό βέβαια να σημαίνει, ότι δεν έχουν ψήγματα αλήθειας αυτές οι θεωρίες. Ετσι προχωράει η επιστήμη των ανθρώπων· απλά έχει πάαααρα πολύ πορεία μπροστά της.]
Αυτό θα συνέβαινε ακόμη κι αν η επιστημονική έρευνα ήταν εντελώς αμερόληπτη, λόγω της αντικειμενικής αδυναμίας του ανθρώπου. Πολύ περισσότερο όταν η κινητήριος δύναμη μίας έρευνας είναι η επιδίωξη της διάψευσης της Αγίας Γραφής. Θέλουν να την αποδομήσουν «επιστημονικά», για να μας πουν μετά, ότι και τα ηθικά διδάγματα της είναι αμφισβητήσιμα, αφού δεν πρόκειται για λόγο του Θεού, αλλά για έργο ανθρώπων. Ωστόσο η ίδια η «αποδόμηση» της πάσχει με βάση την κοινή λογική. Πάνω σε αυτό έχω κάνει κάποιες σκέψεις σε μία αδημοσίευτη μέχρι τώρα εργασία μου, γι αυτό προσεχώς θα αναρτήσω στην Τρικλοποδιά το πρώτο μέρος της. Για το υπόλοιπο θα δούμε στο μέλλον.
