Φαίνεται ότι δε μας έφτανε για τον Ρίχτερ ο θόρυβος και οι αντιδράσεις για την αχαρακτήριστη ενέργεια του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης να τον αναγορεύσει σε επίτιμο διδάκτορα, χωρίς καν να ξέρει τι έχει γράψει για τη “Μάχη της Κρήτης”, όπως τον αναγόρευσε.
Του Γιώργου Σαχίνη
Ούτε μια δίκη που τον αθώωσε γιατί έκρινε το νόμο αντισυνταγματικό για τη δίωξή του και όχι για όσα συνέβησαν, ούτε μια συνέντευξή του στη “Die Welt”, όπου μας είπε πως, με νέα «ιστορική έρευνα» στα αρχεία των ναζί, η Ελλάδα χρωστά και όχι η Γερμανία για τον όλεθρο της Κατοχής, και τέλος μια ομιλία του που αποκάλυψε το “Spiegel”, σε ανώτατα στελέχη του υπουργείου Οικονομικών της Γερμανίας (πάλαι ποτέ έδρα της Λουφτβάφε του Γκέρινγκ), όπου ο Ρίχτερ είπε πως η Ελλάδα χρωστάει 80 δισ. ευρώ στη Γερμανία επειδή μας έφεραν χρυσό (!) στην Ελλάδα το 1944 για να αντιμετωπίσουν τον πληθωρισμό (!).
Ο Ρίχτερ τώρα και σε νέα πρωταγωνιστική εκδοχή. Αυτή τη φορά, η ισχύς εν τη ενώσει με τον επίσης περιώνυμο στην Ελλάδα Γιοακίμ Φούχτελ. Με επίσημη πρόσκληση, που δημοσιεύεται και στην ιστοσελίδα της λεγόμενης Ελληνογερμανικής Συνέλευσης (το αγαπημένο πόνημα του κ. Φούχτελ), γίνεται γνωστό ότι σήμερα το απόγευμα πραγματοποιείται εκδήλωση σε κεντρική αίθουσα δημαρχείου στην περιοχή Rhein-Neckar (Ράιν Νέκαρ), που βρίσκεται στο νοτιοδυτικό τμήμα της Γερμανίας (αφορά στα κρατίδια Βάδης-Βυρτεμβέργης, Ρηνανίας-Παλατινάτου και Έσσης) και έχει πληθυσμό περ. 2,3 εκατ. κατοίκων. Μεγάλες πόλεις είναι το Μανχάιμ, το Ντάρμστατ και η Καρλσρούη, και οι τρεις μεγάλες και σημαντικές πανεπιστημιουπόλεις, η Καρλσρούη επίσης έδρα του Συνταγματικού Ανώτατου Δικαστηρίου της Γερμανίας. Ο Φούχτελ εκλέγεται από το κρατίδιο της Βάδης-Βυρτεμβέργης. Θέμα της εκδήλωσης “Προς τα πού πηγαίνει η Ελλάδα;” με κεντρικούς ομιλητές τον Hans-Joachim Fuchtel, βουλευτή Γερμανικού Κοινοβουλίου-υφυπουργό, Pat Klinis, και τους καθηγητές Πανεπιστημίου Prof. Dr. Hans Richter και Prof. Gert Weisskirchen. Αν ο Φούχτελ και ο Ρίχτερ είναι από τα γνωστά πρόσωπα στην Ελλάδα για τη “δράση” τους, η πρόσκληση, αναφερόμενη στο Pat Klinis, αποκαλύπτει ότι πρόκειται για έναν κορυφαίο συνδικαλιστή της Χαιδελβέργης, τον κ. Πάτροκλο Κλίνη.
Η επίσημη πρόσκληση
«”Προς τα πού πηγαίνει η Ελλάδα;”
Αξιότιμες κυρίες, αξιότιμοι κύριοι, αγαπητά μέλη,
Η εφημερίδα “Rhein-Neckar-Zeitung” και η Ομάδα Πρωτοβουλίας Πολιτών για την Ευρώπη, τομέας Rhein-Neckar, σας προσκαλούν σε συζήτηση μεταξύ ειδικών με τον εντεταλμένο της Γερμανικής Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης για την Ελλάδα Hans-Joachim Fuchtel, τον καθηγητή του Πανεπιστημίου του Μανχάιμ Dr. Heinz A. Richter, τον Ελληνογερμανό Pat Klinis και τον καθηγητή του Πανεπιστημίου του Erfurt Gert Weisskirchen, λέκτορα της Σχολής Κρατικής Πολιτικής Willy Brandt τη Δευτέρα 29 Φεβρουαρίου 2016, στις 6:30 μ.μ., στη Μεγάλη Αίθουσα του Δημαρχείου του Δήμου Wiesloch (Βίσλοχ).
Διεύθυνση: Marktstr. 13, 69168, Wiesloch.
Και οι τέσσερις συμμετέχοντες στη συζήτηση είναι εξαιρετικοί γνώστες της Ελλάδας και θα συνομιλήσουν για το μέλλον της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Την ενδιαφέρουσα αυτή συζήτηση θα συντονίσει ο Soren Sgries, ένας από τους αρχισυντάκτες της εφημερίδας “Rhein-Neckar-Zeitung”. Θα χαρούμε πολύ για την παρουσία σας και για τη συμμετοχή σας σε μια ζωηρή συζήτηση.
Με φιλικούς χαιρετισμούς,
Η Ομάδα Πρωτοβουλίας Πολιτών για την Ευρώπη, τομέας Rhein-Neckar».
Η αποκωδικοποίηση
Για να μπορέσει ο αναγνώστης της “Ν.Κ.” να κατανοήσει ακόμη καλύτερα το νόημα αυτής της εκδήλωσης, ενημερωτικά του παραθέτουμε τα εξής στοιχεία:
1) Η εφημερίδα “Rhein-Neckar-Zeitung” είναι μία από τις παλαιότερες τοπικές εφημερίδες της Γερμανίας, που ξεκίνησε να εκδίδεται στη Χαϊδελβέργη με φιλελεύθερο/σοσιαλδημοκρατικό προσανατολισμό ήδη από το 1945! Πάντοτε εθεωρείτο ότι ασκούσε κριτική στους Χριστιανοδημοκράτες και ο Κολ μέχρι σήμερα δεν έχει δεχτεί να δώσει ούτε μία συνέντευξη στο συγκεκριμένο φύλλο. Πουλάει καθημερινά περίπου 84 χιλιάδες αντίτυπα.
2) Η Ομάδα Πρωτοβουλίας Πολιτών για την Ευρώπη (Europa Union fur Deutschland) είναι η σημαντικότερη κίνηση πολιτών με ευρωπαϊκό προσανατολισμό στη Γερμανία με τομείς (πάνω από 350) σε ολόκληρη τη χώρα. Ασχολείται με τους προβληματισμούς και το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την Ευρωπαϊκή Ολοκλήρωση με ενημερωτικές εκδηλώσεις και ομιλίες. Το αντίστοιχό της στην Ελλάδα είναι η “Ελληνική Κίνηση Ευρωπαίων Φεντεραλιστών”.
3) Το Ελληνογερμανικό Δίκτυο “Δήμοι, Περιφέρειες, Άνθρωποι” είναι η λεγόμενη “Ελληνογερμανική Συνέλευση” που δημιουργήθηκε με τη στήριξη της Καγκελαρίας με εκπρόσωπο τον Φούχτελ πριν μερικά χρόνια (το 2010), αφού η Άγκελα Μέρκελ υποσχέθηκε στον τότε Έλληνα πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου ότι θα κάνει τα πάντα για να ενισχύσει την ελληνογερμανική συνεργασία σε επίπεδο περιφερειών στους τομείς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ιδιωτικής πρωτοβουλίας, εκπαίδευσης, οικονομικών και εμπορικών συναλλαγών, τουρισμού, περιβάλλοντος και ενέργειας.
Μέχρι στιγμής έχουν πραγματοποιηθεί πολλές κοινές συναντήσεις στη Γερμανία και στην Ελλάδα, και στην Κρήτη το 2012-2013 με πολλές αντιδράσεις από την τοπική κοινωνία. Ο άλλοτε δήμαρχος Ηρακλείου Γιάννης Κουράκης είχε αρνηθεί μάλιστα μια τέτοια συνάντηση με τον κ. Φούχτελ, όταν του ζητήθηκε το 2013.
Προς τα πού μπορεί να πάει η Ελλάδα όταν τις τύχες της προδιαγράφουν και ρυθμίζουν “φιλέλληνες” τύπου Ρίχτερ και Φούχτελ; Είναι προφανώς προς όφελος αυτών που αποφασίζουν για μας χωρίς εμάς… Για να δούμε τι θα μάθουμε μετά τις 29 του μήνα, σήμερα δηλαδή, για τα “συμπεράσματα” και τις “οδηγίες” που θα προκύψουν από τη “συζήτηση στρογγυλής τραπέζης”… Προφανώς και σε μια τέτοια συζήτηση δεν πρόκειται να ασχοληθούν με την περίπτωση γερμανικής εταιρείας, που εμφανίζεται να έχει στην “ιδιοκτησία” της σπάνιους θησαυρούς της πολιτιστικής κληρονομιάς της Κρήτης και όλης της Ελλάδας, και που συνεχίζει ανενόχλητη να βγάζει στο σφυρί αληθινούς θησαυρούς!
Η εταιρεία Gorny & Mosch, Giessener Münzhandlung βγάζει σε δημοπρασία χιλιάδες νομίσματα αρχαίων ελληνικών πόλεων, αλλά και άλλους θησαυρούς, από την αρχαιότητα μέχρι και τις αρχές του 20ού αιώνα. Η νέα δημοπρασία είναι προγραμματισμένη για τις 7 μέχρι και 9 Μαρτίου, στην έδρα της στο Μόναχο. Ανάμεσα στους θησαυρούς της πολιτιστικής κληρονομιάς – αναπάντητο ακόμα πώς ήρθαν στην κατοχής της… – είναι σπάνια νομίσματα της μινωικής Κρήτης, όπως ένας αργυρός στατήρας από τη Ραύκο με τη μορφή του Ποσειδώνα, νομίσματα από την Κνωσό, και ίσως το πιο εντυπωσιακό, ένα ασημένιο νόμισμα της Γόρτυνας με την αναπαράσταση της αρπαγής της Ευρώπης από τον Δία.
ΑΝΤΙ ΕΠΙΛΟΓΟΥ
Οι επισημάνσεις ενός ιστορικού ερευνητή
Τα όσα ανέφερε, μεταξύ άλλων, σε πρόσφατο άρθρο του ο Γιάννης Σκαλιδάκης, διδάκτωρ του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, για το ρόλο Ρίχτερ, θα πρέπει πρωτίστως να προβληματίσουν την ελληνική πανεπιστημιακή κοινότητα. Ο ίδιος κάνει μια μεγάλη ιστορική έρευνα για την περίοδο της Κατοχής στο νησί της Κρήτης στο ΑΠΘ:
«Κάποια στιγμή, ο Ρίχτερ, για λόγους που μόνο ο ίδιος γνωρίζει, προσέγγισε το γερμανικό στρατό και κατά τη συνήθειά του προσάρμοσε τα πορίσματά του προς όφελος των νέων του συμπαθειών. Το 2011 δημοσίευσε όχι ένα αλλά τρία άρθρα στα δύο πρώτα τεύχη του περιοδικού “Der Deutsche Fallschirmjager” (“Οι Γερμανοί αλεξιπτωτιστές”), όργανο του ομώνυμου συνδέσμου του σώματος (Der Bund Deutscher Fallschirmjager). Πρόκειται φυσικά για τις μονάδες που πήραν μέρος στη Μάχη της Κρήτης, ενώ δεύτερος πρόεδρος του συνδέσμου (1952-1954) υπήρξε ο τότε διοικητής τους Kurt Student, καταδικασμένος για εγκλήματα πολέμου στην Κρήτη και απελευθερωθείς το 1948 για λόγους υγείας…
Το τελευταίο επεισόδιο Ρίχτερ είναι η δημιουργική λογιστική του όσον αφορά στις γερμανικές αποζημιώσεις, με το πρωτοφανές συμπέρασμα πως η κατεχόμενη Ελλάδα χρωστάει και από πάνω στο γερμανικό κράτος… Το τελευταίο αυτό δημοσίευμα είναι χαρακτηριστικό των ρατσιστικών του απόψεων για τους Έλληνες και της αμετροέπειας του ίδιου.
Πραγματικά, όμως, εντυπωσιάζει το πώς, στην προσπάθειά του να αντιστρέψει την πραγματικότητα όσον αφορά sτις επανορθώσεις, δε διστάζει να τα βάλει και με τους Έλληνες Εβραίους που έπαιρναν αποζημιώσεις επειδή… ψήφιζαν ΕΡΕ. Προαναγγέλλει νέες αποκαλύψεις, για το κατοχικό δάνειο αυτή τη φορά…
Αφού λοιπόν δηλώσαμε σε όλους τους τόνους την αντίθεσή μας στην ποινικοποίηση της γνώμης, δε μένει παρά να μελαγχολήσουμε με τη σκέψη πόσο μεγαλύτερη απήχηση θα είχαν τα γραφόμενα του Ρίχτερ αν ο ίδιος παρουσιαζόταν ανενόχλητος ως έγκριτος ιστορικός, επίτιμος διδάκτορας του Πανεπιστημίου Κρήτης, συν τοις άλλοις. Κι αν όντως η ποινικοποίηση δεν είναι λύση, πού είναι η αντίδραση των ιστορικών; Πώς έγινε δεκτή η θλιβερή αυτή βράβευση από το Πανεπιστήμιο Κρήτης και πότε θα ανακληθεί επιτέλους;
Είναι άξιο παρατήρησης και προβληματισμού ότι, ενώ οι θέσεις Ρίχτερ με αφορμή τη Μάχη της Κρήτης και εσχάτως για τις γερμανικές αποζημιώσεις είναι ψευδείς, παρότι θρασύτατα ενδύονται το μανδύα της επιστημονικής αλήθειας, οι αντιδράσεις του επιστημονικού κόσμου είναι ήπιες μέχρι παρεξηγήσεως. Τα σχετικά ψηφίσματα και τα αρκετά άρθρα κατά της δίωξής του πολλές φορές υπεραμύνονταν της ελευθερίας της γνώμης και της έκφρασης, αδιαφορώντας επιδεικτικά για τα γραφόμενά του, ενώ ο ίδιος ρητά δήλωνε πως “ως ιστορικός είμαι υποχρεωμένος να λέω την αλήθεια”, όχι απλά τη γνώμη του… Για ποιο λόγο αυτή η ανοχή;».
