Του Γιάννη Σιδέρη
Κάποτε θα γινόταν. Όχι ότι έχει προς το παρόν σημασία, μιας και προέχουν άλλα, αλλά μεγάλο μέρος της συρρικνούμενης βάσης του ΣΥΡΙΖΑ και του στελεχικού του δυναμικού, με δυσκολία κρύβει τη δυσφορία που νιώθει απέναντι στον συμμαχητή του Γοργοπόταμου, Πάνο Καμμένο.
Για όσο καιρό τα δύο κόμματα ζούσαν την αρχαϊκή αντιμνημονιακή τους εποποιία, που σκέπαζε σαν κρούστα τις επί μέρους διαφορές, η σύμπνοια ήταν συμπαγής. Αγαστή σύμπνοια είχαν και στην εκτοξευόμενη ρητορική του μίσους κατά των φαντασιακών εσωτερικών «εχθρών».
Με την υπογραφή του μνημονίου (ο κ. Καμμένος είπε στο συνέδριο των ΑΝΕΛ ότι δεν υπέγραψαν μνημόνιο!) τα δύο κόμματα έχασαν τον κεντρικό στόχο μάχης, με αποτέλεσμα, αχνά στην αρχή, να ραγίζουν και να αποκολλώνται τα συγκολλητικά στοιχεία που ενοποιούσαν και ενιοποιούσαν την πορεία τους, και να αναδύονται οι διαφορές – όπως ας πούμε εκ των υστέρων αρκετοί Συριζαίοι συνειδητοποίησαν την μη προσεγγίσιμη διαφορετικότητα στην κοινωνική τους φιλοσοφία, όπως με το Σύμφωνο Συμβίωσης.
Παρέμεινε φυσικά στερεή η μέγιστη και γοητευτική συγκολλητική ουσία, η εξουσία, η οποία τους κρατά σιαμαίους, αλλά ήδη οι διαφορές αρχίζουν να τροφοδοτούν την εσωτερική δυσαρέσκεια των Συριζαίων.
Η αποπομπή Φίλη εξελήφθη ως αποκαθήλωση των αρχών του ΣΥΡΙΖΑ
Η αποπομπή Φίλη από την κυβέρνηση, εξελήφθη ως η αποκαθήλωση του αγωνιζόμενου ΣΥΡΙΖΑ για ζητήματα τα οποία είχε πάντα προμετωπίδα, όπως ο χωρισμός εκκλησίας και κράτους. Πολύ περισσότερο που το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ τίμησε τον πρώην υπουργό, όχι μόνο με την ψήφο αλλά κυρίως με αποθεωτικές εκδηλώσεις συμπαράστασης κατά την ομιλία του, για την αντίθεσή του με την εκκλησία.
Ωστόσο, ακόμη και αυτό θα μπορούσε να ήταν ένα δύσπεπτο μεν, αναγκαστικό δε και ανεκτό συμβάν, στην αγωνιστική πορεία… προς τον σοσιαλισμό, αν δεν είχε υπάρξει η αποκάλυψη: Η παραθεσμική παρέμβαση της εκκλησίας και η δημόσια δήλωση Ιερώνυμου ότι ο Καμμένος του υποσχέθηκε πως είναι διατεθειμένος να ρίξει την κυβέρνηση αν ο ίδιος του το ζητήσει.
Ο Trump και η Νέα Τάξη Πραγμάτων
Ίσως ήταν αιχμιακή στιγμή που οι ΣΥΡΙΖΑιοι συνειδητοποίησαν τη διαφορετικότητά του συμμαχητή τους στα αντιμνημονιακά μετερίζια. Τα χτυπήματα ωστόσο είχαν και συνέχεια: Στο συνέδριο του κόμματός του ο αρχηγός των ΑΝΕΛ αποκάλυψε ότι τάχθηκε κατά της παγκοσμιοποίησης ακολουθώντας τον μακαριστό Χριστόδουλο, ενώ μέσω twitter έδωσε συγχαρητήρια στο νεοεκλεγέντα αμερικανό πρόεδρο D. Trump, πριν καν στείλει σχετική επιστολή ο θεσμικώς υποχρεωμένος Έλληνας πρωθυπουργός.
Ο ενθουσιασμός του κ. Καμμένου δεν σταμάτησε εκεί, αλλά σε συνέντευξή του δήλωσε ότι η εκλογή του Trump έχει να κάνει με το τέλος της πολιτικής της Νέας Τάξης Πραγμάτων, που δημιούργησε η ομάδα Clinton εδώ και πολλά χρόνια (μάλλον δε είχε χρόνο ο Πρόεδρος να εντρυφήσει διεξοδικά στα της Νέας Τάξης πραγμάτων), και επίσης, ότι οι χαρακτηρισμοί του ακροδεξιού και του λαϊκιστή, αποδίδονται στο νεοεκλεγέντα αμερικανό Πρόεδρο από το σύστημα στην Αμερική και την Ευρώπη, για να τον απαξιώσουν.
Σε ερώτηση δε για τις αντιδράσεις που προκαλεί στα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ η γεωπολιτική του θεώρηση, απάντησε ότι πρωθυπουργός της χώρας είναι ο Αλέξης Τσίπρας.
Στο τελευταίο έχει απόλυτα δίκιο επί της ουσίας ο κ. Καμμένος. Οι θέσεις και οι δηλώσεις του προκαλούν ταραχή στον «βαθύ ΣΥΡΙΖΑ», αλλά δεν δείχνουν να απασχολούν τον κ. Τσίπρα. Αυτός να κυβερνά θέλει και ο Καμμένος έχει αποδειχθεί ως τώρα ένας πολύ συνεπής εταίρος – έστω και αν τη διαχείριση της συνέπειάς του, για τα θρησκευτικά, την εναπόθεσε στον κ. Ιερώνυμο.
Φυσικά, όπως εισαγωγικά προείπαμε, δεν κινδυνεύει το ενιαίο της συγκυβέρνησης προς το παρόν. Προέχουν άλλα και σοβαρά, όπως το κλείσιμο της 2ης αξιολόγησης, τα βραχυπρόθεσμα μέτρα για το χρέος, η αξιολόγηση για τη βιωσιμότητά του, η είσοδος στην ποσοτική χαλάρωση. Μοιάζει αντιφατικό, αλλά όσο η κυβέρνηση βρίσκεται σε αυτή την ισορροπία τρόπου, η ενότητά της θεωρείται δεδομένη.
Εάν αυτά κυλήσουν ομαλά και η χώρα αρχίσει να επανέρχεται σε μια στοιχειώδη κανονικότητα, τότε είναι που θα εκδηλωθούν έντονες οι διαφορές μεταξύ των δύο εταίρων. Εκεί έρχονται και κολλάνε τα, πραγματικά ή όχι, σενάρια για αρραβώνες μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ, αλλά αυτά θα είναι το πολιτικό σίριαλ της επόμενης φάσης.
