Σε κάνει πραγματικά να χαμογελάς η μακιαβελική απάντηση που έδωσε η ρωσική διπλωματία στην υπεύθυνη για την εξωτερική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Φεντερίκα Μονγκερίνι, η οποία είναι πραγματικά για σεμινάριο σε πανεπιστημιακά αμφιθέατρα σε μεταπτυχιακά που αφορούν στη διεθνή διπλωματία!
Η Ευρωπαία «υπουργός Εξωτερικών» είχε καλέσει ουσιαστικά τη Ρωσία να βρει κοινό έδαφος με την Ένωση σε θέματα τα οποία δεν είναι απαραίτητο οι απόψεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες του Ντόναλντ Τραμπ να ταυτίζονται, για να λάβει «πληρωμένη απάντηση», σπάζοντας κυριολεκτικά «τα μούτρα της»!
Διά του διπλωματικού της εκπροσώπου στις Βρυξέλλες, Βλαντιμίρ Τσιζόφ, η ρωσική διπλωματία απάντησε στην Μονγκερίνι κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου, ότι οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι δεν θα μπορέσουν να προσελκύσουν τη Ρωσία σε μια ένωση εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών, καθώς η Ρωσία δεν είναι ποτέ «φίλος με οποιονδήποτε, εναντίον του οποιουδήποτε»!
Θα απορεί ίσως κανείς για ποιον λόγο η δήλωση αυτή μας έκανε τόσο μεγάλη εντύπωση. Καταρχάς, διότι με έξυπνο τρόπο, επιχειρεί να εκθέσει την Ευρωπαϊκή Ένωση στη νέα αμερικανική κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ, καθώς αποτελεί κοινό μυστικό ότι στόχος της ρωσικής διπλωματίας είναι να διαιρέσει όπως και όπου μπορεί το «δυτικό μπλοκ», κάτι απόλυτα φυσιολογικό, αφού αυτό επιτάσσει το εθνικό της συμφέρον.
Περαιτέρω, η δήλωση αυτή καταλογίζει εμμέσως πρόθεση στην Ευρωπαϊκή Ένωση να διαφοροποιηθεί από τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και στέλνει ένα μήνυμα στις Βρυξέλλες, ότι η Μόσχα κατανοεί πολύ καλά την «ιεραρχία» στο σύγχρονο διεθνές σύστημα, όπου στο «πρώτο επίπεδο» δεν έχει θέση η ΕΕ, παρά μόνον οι ΗΠΑ, η Ρωσία και το Πεκίνο!
Ταυτόχρονα, στέλνει το ίδιο μήνυμα και στην αμερικανική πρωτεύουσα, σε απόλυτη συνέπεια με τις διακηρύξεις της ρωσικής διπλωματίας, έμμεσες και άμεσες, ότι η Ρωσία ενδιαφέρεται για «συνδιαχείριση» των υποθέσεων της υφηλίου με την Ουάσιγκτον, στη βάση της ισότητας.
Αφήνει δε να εννοηθεί, ότι οι όποιες πρωτοβουλίες της που ενοχλούν τις ΗΠΑ, λαμβάνονται διότι θεωρεί πως δεν γίνονται σεβαστά τα συμφέροντά της από τη Δύση, ενώ ερμηνευτικά, αποτελούν ενέργειες με στόχο να πειθαναγκαστεί η Ουάσιγκτον να κάνει βήματα πίσω ώστε να «συναντήσει» τη Μόσχα στο μέσον της διαδρομής.
Στα ανωτέρω συμπεράσματα θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι συμφωνούν οι δηλώσεις του Ντμίτρι Πεσκόφ, εκπροσώπου του Κρεμλίνου, στενότατου συνεργάτη του Βλαντιμίρ Πούτιν, ο οποίος κλήθηκε να σχολιάσει συνέντευξη που έδωσε ο γηραιός πρώην υπουργός Εξωτερικών και Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ, Χένρι Κίσιντζερ, στο αμερικανικό δίκτυο CBC.
Ο Κίσιντζερ χαρακτήρισε τον Βλαντιμίρ Πούτιν ως «χαρακτήρα βγαλμένο μέσα από τον Ντοστογιέφσκι» και ως έναν «ψυχρό υπολογιστή του ρωσικού εθνικού συμφέροντος, όπως αυτός το αντιλαμβάνεται»!
«Ο Κίσιντζερ όντως γνωρίζει τη χώρα μας καλά… Αυτό δε σημαίνει ότι συμφωνεί με τη Ρωσία σε όλα και κανείς δεν θα περίμενε κάτι τέτοιο από αυτόν, αλλά τουλάχιστον έχει πασιφανή γνώση, όχι ρηχή», ήταν τα αποθεωτικά εάν αναλυθούν, λόγια του Πεσκόφ, τα οποία αποτυπώνουν επακριβώς τις απόψεις του Πούτιν για τον εν λόγω…
Ο Πεσκόφ συμπλήρωσε, ότι οι Πούτιν και Κίσιντζερ γνωρίζονται επί μακρόν και όποτε είναι δυνατό ανταλλάσσουν απόψεις για την κατάσταση στον κόσμο και τις σχέσεις ανάμεσα στη Ρωσία και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Υπενθυμίζεται, ότι σε μια από τις τελευταίες παρουσίες του Βλαντιμίρ Πούτιν στη Νέα Υόρκη, ξέκλεψε χρόνο για να επισκεφτεί τον Κίσιντζερ και έφαγε μαζί του, ενώ είναι γνωστό ότι έχουν συναντηθεί περί τις 8-10 φορές τα τελευταία χρόνια.
Οι αναφορές αυτές του εκπροσώπου του Κρεμλίνου πρέπει να προσεχθούν πολύ και όχι μόνο διότι τα περί ιεραρχίας στις διεθνείς σχέσεις τα έχει αναφέρει στα γραπτά του ο Κίσιντζερ. Κι αυτό διότι οργιάζει η φημολογία ότι η τελευταία ενδεχομένως μυστική διπλωματική αποστολή του Χένρι Κίσιντζερ, την οποία έχει αναλάβει μετά από συνεννόηση με τον νέο πρόεδρο των ΗΠΑ και το επιτελείο των στενότερων συνεργατών του στον τομέα εξωτερικής πολιτικής και ασφάλειας…
Σε κάθε περίπτωση, όσα ο Κίσιντζερ αναφέρει για τη διεθνή πολιτική και τους ισχυρούς της υφηλίου, αποτελούν «ευαγγέλιο» στο Κρεμλίνο και ποτέ δεν έκρυψαν στη Μόσχα ότι αν απέναντί τους είχαν έναν πρόεδρο που θα μιλούσε μόνο για εθνικά συμφέροντα και θα απέφευγε να κάνει «κηρύγματα» για τα ανθρώπινα δικαιώματα (τομέας στον οποίο έχουν όλοι, λιγότερο ή περισσότερο «λερωμένη τη φωλιά τους») και άλλα τινά, οι τύχες του κόσμου μας θα μπορούσαν να αλλάξουν θεαματικά.
