Η κατάσταση στην Συρία. Φωτογραφία αρχείου
Irina Alksnis
Ο Γερμανικός Τύπος είναι γεμάτος από δηλητηριώδη σχόλια σχετικά με τις Ρωσικές πρωτοβουλίες για την ανασυγκρότηση της Συρίας, η οποία έγινε ένα από τα σημεία των πρόσφατων συνομιλιών μεταξύ του Βλαντιμίρ Πούτιν και της Άνγκελα Μέρκελ. Η κυβέρνηση της Γερμανίας έχει δηλώσει επισήμως ότι θεωρεί πρόωρο να συζητήσει το θέμα της βοήθειας σε αυτό το θέμα, πιστεύοντας ότι πρέπει να επιτευχθεί πρώτα μια “πολιτική ανακωχή στην Αραβική Δημοκρατία της Συρίας”.
Με τη σειρά του, το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ έχει δηλώσει ότι δεν θα υπάρξει παγκόσμια χρηματοδότηση για την ανασυγκρότηση της Συρίας μέχρι μια “αξιόπιστη και αμετάκλητη” πολιτική διαδικασία να ξεκινήσει στη χώρα, υπό την ηγεσία των Ηνωμένων Εθνών.
Πριν από μερικές εβδομάδες μια εμπιστευτική επιστολή που εστάλη από τον επικεφαλής του Ρωσικού Γενικού Επιτελείου Valery Gerasimov στον Αμερικανό συνάδελφό του Joseph Danfordu με μια πρόταση για κοινή συμμετοχή στη διαδικασία της ανασυγκρότησης της Αραβικής Δημοκρατίας της Συρίας ήταν “σε εξέλιξη” από το Αμερικανικό Υπουργείο Άμυνας. Σύμφωνα με εμπιστευτικές πληροφορίες , αυτό το μήνυμα έλαβε μια “παγωμένη υποδοχή” στην Ουάσινγκτον.
Επιπλέον, πριν από δύο ημέρες, ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών είπε (μετά από διαπραγματεύσεις με έναν Λιβανέζο συνάδελφο, ο οποίος, μεταξύ άλλων, συζήτησε αυτό το θέμα) για την ύπαρξη στον ΟΗΕ μιας μυστικής απαγόρευσης για τη βοήθεια της Συρίας μέχρι την αποκαλούμενη πολιτική μετάβαση. Το έγγραφο αυτό έχει πλέον αποτελέσει αντικείμενο εσωτερικών διαδικασιών στα Ηνωμένα Έθνη.
Αυτό είναι μόνο ένα μέρος της ροής ειδήσεων στο θέμα των προσπαθειών της Ρωσίας να εμπλέξει διάφορες χώρες στην αποκατάσταση της Αραβικής Δημοκρατίας της Συρίας.
Αυτές οι ειδήσεις προκαλούν ένα ευρύ φάσμα αντιδράσεων. Από τη μία πλευρά, υπάρχουν αρκετά ειλικρινά κακόβουλα σχόλια, τα οποία πιστεύουν ότι η Ρωσία στη Συρία έχει τελικά κολλήσει στα άλυτα-λόγω της έλλειψης των απαραίτητων πόρων-προβλήματα, τα οποία θα οδηγήσουν σε ένα μοιραίο αποτέλεσμα. Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν συχνά εκπληκτικές και ακόμη και θυμωμένες απόψεις από την πλευρά των ανθρώπων που στηρίζουν την πολιτική της Μόσχας στη Μέση Ανατολή, που δεν καταλαβαίνουν την έννοια των διαβόητα απελπιστικών βημάτων για τη συμμετοχή των Δυτικών χωρών στη διαδικασία.
Γιατί να προσπαθήσουμε να στραφούμε προς τη Δύση με προτάσεις, όταν είναι σαφές ότι θα απορριφθούν;
Σχεδόν πριν από τρία χρόνια, η Ρωσία ξεκίνησε μια στρατιωτική επιχείρηση στη Συρία, η οποία σχεδόν όλοι γύρω (και πολλοί άνθρωποι στο εσωτερικό της χώρας) την θεώρησαν μια περιπέτεια αυτοκτονίας εκείνη την εποχή. Το αποτέλεσμα είναι γνωστό-η Μόσχα έχει αποδείξει σε ολόκληρο τον κόσμο ένα ριζικά νέο επίπεδο αποτελεσματικότητας στην επίλυση σύνθετων στρατιωτικών-γεωπολιτικών προβλημάτων χρησιμοποιώντας πολύ περιορισμένους πόρους. Από τη Συριακή επιχείρηση, η Ρωσία έχει εγκριθεί ως η βασική στρατιωτική δύναμη του κόσμου.
 |
| © RIA Novosti / Mikhail Voskresensky |
Μαχητικές θέσεις στο απελευθερωμένο παλαιστινιακό στρατόπεδο προσφύγων “Yarmouk” στα νότια της Δαμασκού
Τώρα η ρωσική ηγεσία αντιμετωπίζει τα ακόλουθα, με τον δικό της τρόπο ακόμη πιο δύσκολο έργο: η Ρωσία πρέπει να αποδείξει στον πλανήτη ότι είναι σε θέση να είναι όχι μόνο τιμωρητικό σπαθί και όχι μόνο υπερασπιστής για τους συμμάχους, αλλά και η κύρια δημιουργική δύναμη μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων του κόσμου.
Η κατάσταση επιδεινώνεται από το γεγονός ότι η Μόσχα δεν έχει μια πολύ θετική ιστορική εμπειρία από αυτή την άποψη.
Για να κατανοήσουμε την ουσία των εσωτερικών προβλημάτων στον τομέα αυτό, είναι αρκετό για να θυμηθούμε πόσα πολυάριθμα και ποικίλα προγράμματα μεγάλης κλίμακας οικονομικής βοήθειας υποδομής παρείχε η Σοβιετική Ένωση στους Συμμάχους και τους εταίρους της σε όλο τον κόσμο για δεκαετίες- από την Αγκόλα στην Κούβα, από το Αφγανιστάν στο Βιετνάμ.
 |
| © RIA Novosti / Valery Melnikov |
Τα κατεστραμμένα σπίτια στην επαρχία El-Jasaque στα βορειοανατολικά της Συρίας
Δεν θα είναι δυνατόν να τα θυμηθούμε, διότι ακόμη και αν αυτά τα προγράμματα υπήρχαν , είναι άγνωστα στο ευρύ κοινό. Ήταν απλά ήσυχη και χαμηλού προφίλ εργασία, παρά το κολοσσιαίο πεδίο εφαρμογής της. Και όσο πιο μακριά είναι αυτά τα γεγονότα, τόσο περισσότερη μνήμη τους διαγράφεται. Και η Ρωσική Ομοσπονδία δεν έχει λάβει ιδιαίτερες ευχαριστίες για τις πολλαπλές δισεκατομμυρίων δολαρίων εγχύσεις σε ξένες υποδομές και την οικονομία. Ωστόσο οι καταγγελίες για την τότε παρέμβαση στις υποθέσεις των κυρίαρχων κρατών μπορούν να ακουστούν πολύ συχνότερα.
Σε αυτό το πλαίσιο, υπάρχει ένα “σχέδιο Marshall” για την ανασυγκρότηση της οικονομίας της Ευρώπης, η οποία, και 70 χρόνια αργότερα παραμένει ένα αναγνωρίσιμο και εξαιρετικά θετικό σημάδι των Ηνωμένων Πολιτειών.
Δεδομένων των συνθηκών, η Ρωσία, στην ανασυγκρότηση της Συρίας, πρέπει να επιλύσει ταυτόχρονα τρία καθήκοντα:
1. Πραγματικά να επιτύχει έναν αποτελεσματικό στόχο και να βοηθήσει την Αραβική Δημοκρατία της Συρίας να επιστρέψει στην κανονική ειρηνική ζωή.
2. Να παρέχει το μέγιστο θετικό αποτέλεσμα εικόνας για τον εαυτό της σε παγκόσμιο επίπεδο, έχοντας δημιουργήσει την ίδια φήμη της δύναμης ότι είναι σε θέση να εφαρμόσει με επιτυχία παρόμοια έργα.
3. Να μάθει να κερδίζει σε τέτοια έργα, μιλώντας για αυτά όχι ως χορηγός, αλλά, πρώτα απ ‘ όλα, ως διευθυντής και εργολάβος.
Υπό το πρίσμα όλων αυτών, η τρέχουσα δραστηριότητα της Ρωσίας σε διεθνές επίπεδο σχετικά με την αναζήτηση και την ενοποίηση των δυνάμεων που είναι έτοιμες να συμμετάσχουν στο έργο καθίσταται πολύ σαφέστερη.
Πρώτον, η Ρωσία έχει πράγματι αναλάβει τον κύριο ρόλο του διοργανωτή και συντονιστή του έργου. Σε αυτή την κατεύθυνση γίνονται σοβαρές εργασίες και προσπάθειες. Και τα αποτελέσματα είναι εκεί. Εκτός από τη χώρα μας και την ίδια τη Συρία, υπάρχουν πολλά κράτη που είναι επίσης έτοιμα να συμμετάσχουν στη μεταπολεμική αναγέννηση της Δημοκρατίας: Κίνα, Ιράν, Σύριοι γείτονες στην περιοχή της Μέσης Ανατολής.
Δεύτερον, με το θέμα της Συριακής ανάκαμψης συνδέεται όλο και περισσότερο η παγκόσμια κοινή γνώμη με τη Ρωσία. Όταν ο στόχος επιτυγχάνεται-και παρά τα ειρωνικά σχόλια, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία γι ‘ αυτό-Μόσχα θα γίνει ο κύριος αποδέκτης των μπόνους φήμης.
και τρίτον, οι προσφυγές της Ρωσίας προς τη Δύση με σχετικές προτάσεις, από τις οποίες τώρα η τελευταία αρνείται πεισματικά , θα οδηγήσουν σε δύο αξιοσημείωτες συνέπειες. Αυτά (α) δεν θα επιτρέψουν στη Δύση να αποδώσει στην ίδια τα επιτεύγματα σε αυτόν τον τομέα και β) θα δημιουργήσει ένα άλλο, πολύ ζωηρό παράδειγμα του γεγονότος ότι η Μόσχα επιτυγχάνει τους καθορισμένους στόχους, παρά όλη την εξουδετέρωση.
Λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των περιστάσεων, δηλώσεις ότι το Κρεμλίνο δεν καταλαβαίνει τι κάνει όταν επανειλημμένα αναφέρεται στις δυτικές χώρες με πρωτοβουλίες για το θέμα αυτό.
Λοιπόν, οι ελπίδες για μια οδυνηρή αναμονή ισχυρής αποτυχίας της Μόσχας για πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια φαίνονται υπερβολικά ανεξάρτητες από την πραγματικότητα.
Η Εξέλιξη της κατάστασης-στο ειδικό κεφάλαιο του RIA Novosti “πόλεμος στη Συρία”[1]
Αναφορές
