Η πρώτη μεγάλη προειδοποιητική στιγμή ήρθε στις 25 Ιανουαρίου 2026, όταν οι ιρανικές αρχές αποκάλυψαν στην Τεχεράνη γιγαντοαφίσα που έδειχνε κατεστραμμένο αμερικανικό αεροπλανοφόρο, με σαφές μήνυμα προς την Ουάσιγκτον να μην επιχειρήσει χτύπημα κατά του Ιράν. Το AP σημείωσε τότε ότι η κίνηση αυτή συνέπεσε με την πορεία του USS Abraham Lincoln και των συνοδευτικών του πλοίων προς την περιοχή, ενώ επίσημο υλικό της CENTCOM δείχνει ότι το πλοίο επιχειρούσε ήδη στην περιοχή ευθύνης της από τα τέλη Ιανουαρίου.
Η ένταση ανέβηκε ακόμη περισσότερο στις 3 Φεβρουαρίου 2026, όταν, σύμφωνα με το AP και την αμερικανική CENTCOM, ένα ιρανικό drone Shahed-139 πλησίασε το Lincoln στην Αραβική Θάλασσα και καταρρίφθηκε από αμερικανικό F-35C που απονηώθηκε από το ίδιο το αεροπλανοφόρο. Η αμερικανική πλευρά δήλωσε ότι το drone πλησίαζε «επιθετικά» με «αδιευκρίνιστη πρόθεση», παρά τις προσπάθειες αποκλιμάκωσης, και ότι το πλοίο βρισκόταν περίπου 500 μίλια (800 χλμ.) από τις νότιες ακτές του Ιράν.
Από εκεί και πέρα, η ιρανική ρητορική έγινε ακόμη πιο επιθετική. Ρεπορτάζ του The Week, επικαλούμενο IRNA και ιρανικές πηγές, ανέφερε ότι ο διοικητής του ιρανικού ναυτικού, ναύαρχος Shahram Irani, είπε πως οι κινήσεις του «εχθρικού» αεροπλανοφόρου παρακολουθούνται συνεχώς και ότι θα στοχοποιηθεί αν μπει στην εμβέλεια των ιρανικών πυραυλικών συστημάτων. Το ίδιο ρεπορτάζ σημείωνε όμως ρητά ότι το βίντεο που κυκλοφόρησε για υποτιθέμενη νέα στοχοποίηση δεν μπορούσε να επαληθευτεί ανεξάρτητα.
Εξίσου σημαντικό είναι ότι στις αρχές Μαρτίου το Ιράν ισχυρίστηκε πως έπληξε το Lincoln με βαλλιστικούς πυραύλους, όμως η CENTCOM απάντησε ότι ο ισχυρισμός ήταν ψευδής και ότι οι πύραυλοι «δεν πλησίασαν καν» το αεροπλανοφόρο. Αυτή η διάψευση καταγράφηκε σε μεταγενέστερες αναφορές που αναπαρήγαγαν τη θέση της αμερικανικής διοίκησης, σύμφωνα με την οποία το πλοίο συνέχισε κανονικά τις επιχειρήσεις του.
Άρα, η ουσία της είδησης δεν είναι ότι «βυθίζεται» ήδη το Lincoln, αλλά ότι η ναυτική αντιπαράθεση ΗΠΑ–Ιράν έχει περάσει σε εξαιρετικά επικίνδυνη φάση ψυχολογικής, στρατιωτικής και συμβολικής πίεσης. Το αεροπλανοφόρο λειτουργεί ως κινούμενο κέντρο ισχύος των ΗΠΑ στην περιοχή, ενώ το Ιράν προσπαθεί να δείξει ότι μπορεί να το παρακολουθεί, να το απειλεί και να το κρατά υπό διαρκή πίεση. Μέχρι στιγμής, αυτό που τεκμηριώνεται είναι η επιθετική ιρανική στάση, η πραγματική εγγύτητα των δύο πλευρών και η απουσία ανεξάρτητα επιβεβαιωμένου επιτυχημένου πλήγματος κατά του πλοίου.
