Ένα εξαιρετικά ανησυχητικό σενάριο, το οποίο θα προκαλέσει σοβαρούς τριγμούς στην ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης και αναμένεται να οδηγήσει σε νέα εκτίναξη στις τιμές του πετρελαίου και του φυσικού αερίου, βλέπει το φως της δημοσιότητας.
Σύμφωνα με πληροφορίες του cursorinfo.co.il, η ηγεσία του Ιράν φέρεται να έχει καταρτίσει κατάλογο ενεργειακών υποδομών που συνδέονται άμεσα ή έμμεσα με την τροφοδοσία της Ευρώπης, και οι οποίες θα μπορούσαν να αποτελέσουν πιθανούς στόχους αντιποίνων, μετά την φερόμενη επίθεση της Ουκρανίας σε ιρανικό πλοίο στην Κασπία Θάλασσα.
Οι ίδιες πηγές υποστηρίζουν ότι στην Τεχεράνη επικρατεί η εκτίμηση πως οι ενέργειες του Ουκρανού προέδρου Volodymyr Zelensky εξυπηρετούν τα συμφέροντα ευρωπαϊκών κρατών.
Ως εκ τούτου, ένα πιθανό ιρανικό αντίποινο θα μπορούσε, σύμφωνα πάντα με αυτές τις αναφορές, να στραφεί εναντίον ενεργειακών έργων στρατηγικής σημασίας για την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Οι αγωγοί που φέρεται να βρίσκονται στη λίστα
Οι ανεπίσημες πληροφορίες κάνουν λόγο για έναν εκτενή κατάλογο κρίσιμων ενεργειακών υποδομών, στον οποίο περιλαμβάνονται μεγάλοι αγωγοί πετρελαίου και φυσικού αερίου, όπως: Baku – Tbilisi – Ceyhan (BTC), Baku – Supsa, Saudi East–West Pipeline, Southern Gas Corridor, Trans-Caspian Gas Pipeline, EastMed, Arab Gas Pipeline, El Arish – Ashkelon Pipeline
Πρόκειται για έργα κομβικής σημασίας, τα οποία διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη διαφοροποίηση των ενεργειακών προμηθειών της Ευρώπης, ιδιαίτερα μετά την ενεργειακή κρίση των τελευταίων ετών.
Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι στον κατάλογο περιλαμβάνονται επίσης ορισμένα από τα σημαντικότερα κοιτάσματα υδρογονανθράκων της ευρύτερης περιοχής, μεταξύ των οποίων: Azeri–Chirag–Guneshli (ACG), Shah Deniz, Absheron, Leviathan, Zohr, Cronos, GGIP στο Ιράκ
Εφόσον επαληθευτούν οι συγκεκριμένες αναφορές, πρόκειται για εξέλιξη που θα μπορούσε να προκαλέσει έντονες αναταράξεις στις αγορές ενέργειας.
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί το γεγονός ότι στις ίδιες ανεπίσημες πληροφορίες γίνεται αναφορά και σε ελληνικές ενεργειακές υποδομές.
Συγκεκριμένα, ως πιθανοί στόχοι αναφέρονται ο τερματικός σταθμός LNG της Ρεβυθούσας, καθώς και ο πλωτός τερματικός σταθμός LNG της Αλεξανδρούπολης, εγκαταστάσεις που αποτελούν πλέον βασικούς κόμβους εισαγωγής φυσικού αερίου για τη Νοτιοανατολική Ευρώπη.
Παράλληλα, γίνεται αναφορά στα εργοστάσια υγροποιημένου φυσικού αερίου Idku και SEGAS στην Αίγυπτο, αλλά και σε έργα παραγωγής «πράσινου» υδρογόνου στο Ομάν, στα οποία συμμετέχουν ευρωπαϊκά επενδυτικά κεφάλαια.
Την ίδια στιγμή, ο υπουργός Εξωτερικών της Ουκρανίας Andrii Sybiha απέρριψε κατηγορηματικά τις ιρανικές αιτιάσεις, χαρακτηρίζοντας τις απειλές που αποδίδονται στην Τεχεράνη αβάσιμες και χωρίς οποιαδήποτε τεκμηρίωση.
Ωστόσο, μέχρι στιγμής δεν υπάρχει επίσημη επιβεβαίωση από τις ιρανικές αρχές για την ύπαρξη του συγκεκριμένου καταλόγου στόχων, ενώ οι σχετικές πληροφορίες προέρχονται από ανεπίσημες πηγές και δεν έχουν επαληθευτεί από ανεξάρτητους φορείς.
Είναι ισχυρότερο το Ιράν ή η Ουκρανία;
Στις χερσαίες δυνάμεις, η Ουκρανία διαθέτει μεγαλύτερο αριθμό στρατιωτικού προσωπικού.
Υπολογίζεται ότι οι ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις αριθμούν περίπου 1,25 εκατομμύριο στρατιώτες, ενώ το Ιράν διαθέτει περίπου 600.000 εν ενεργεία στρατιωτικούς.
Ωστόσο, εάν συνυπολογιστούν οι δυνάμεις της Basij, το συνολικό ανθρώπινο δυναμικό του Ιράν αυξάνεται σημαντικά.
Στον τομέα των αρμάτων μάχης, το Ιράν εμφανίζεται να διαθέτει αριθμητικό πλεονέκτημα.
Η Ουκρανία διαθέτει περίπου 1.462 άρματα μάχης, ενώ το Ιράν περίπου 2.198.
Αντίθετα, στα τεθωρακισμένα οχήματα μάχης η Ουκρανία υπερτερεί, με περίπου 5.739 οχήματα έναντι 2.875 του Ιράν.
Στο πυροβολικό, η Ουκρανία διαθέτει περίπου 3.636 πυροβόλα, ενώ το Ιράν περίπου 4.582.
Από αυτά, το Ιράν διαθέτει 742 αυτοκινούμενα πυροβόλα και η Ουκρανία 899. Στους πολλαπλούς εκτοξευτές πυραύλων, το Ιράν διαθέτει περίπου 1.752 συστήματα, έναντι 693 της Ουκρανίας.
Στον τομέα της αεροπορικής ισχύος, το Ιράν θεωρείται ότι διαθέτει μεγαλύτερο αριθμό αεροσκαφών.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρατίθενται, το Ιράν διαθέτει περίπου 1.052 αεροσκάφη, ενώ η Ουκρανία περίπου 297.
Και οι δύο χώρες έχουν επενδύσει σημαντικά στην ανάπτυξη μη επανδρωμένων αεροσκαφών.
Το Ιράν συγκαταλέγεται μεταξύ των κορυφαίων χωρών στον συγκεκριμένο τομέα, έχοντας αναπτύξει επιθετικά, αναγνωριστικά και περιφερόμενα πυρομαχικά, όπως οι σειρές Shahed και Arash.
Από την άλλη πλευρά, η Ουκρανία, σε συνεργασία με διεθνείς εταίρους, μεταξύ των οποίων και η Τουρκία, έχει ενισχύσει σημαντικά τις δυνατότητές της στα drones τα τελευταία χρόνια.
Όσον αφορά το Πολεμικό Ναυτικό, το Ιράν διαθέτει σαφώς μεγαλύτερο στόλο. Συνολικά διαθέτει περίπου 279 πλοία, έναντι 53 της Ουκρανίας.
Επιπλέον, το Ιράν διαθέτει επτά φρεγάτες και αρκετές δεκάδες υποβρύχια, ενώ η Ουκρανία διαθέτει μία φρεγάτα και δεν διαθέτει υποβρύχια.
Η πυραυλική ισχύς του Ιράν έναντι της πυραυλικής ισχύος της Ουκρανίας
Οι πυραυλικές δυνατότητες του Ιράν θεωρούνται σημαντικά ανώτερες σε μέγεθος, ποικιλία και στρατηγική αξία από εκείνες της Ουκρανίας.
Το Ιράν έχει επενδύσει επί δεκαετίες στην ανάπτυξη ενός εκτεταμένου πυραυλικού προγράμματος, ενώ η Ουκρανία εξακολουθεί να βρίσκεται σε φάση ανάπτυξης νέων εγχώριων συστημάτων.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις που παρατίθενται, το Ιράν διαθέτει αρκετές χιλιάδες βαλλιστικούς πυραύλους και πυραύλους cruise.
Πριν από τον πόλεμο, οι εκτιμήσεις έκαναν λόγο για 2.500 έως 3.000 βαλλιστικούς πυραύλους και, παρά τη χρήση τους στις πρόσφατες συγκρούσεις, εκτιμάται ότι εξακολουθεί να διαθέτει περισσότερους από 2.000 στρατηγικούς βαλλιστικούς πυραύλους.
Το ιρανικό οπλοστάσιο περιλαμβάνει πυραύλους μικρού, μεσαίου και μεγάλου βεληνεκούς.
Συστήματα όπως οι Khorramshahr, Sejjil, Ghadr και Emad αναφέρονται ως ικανά να πλήξουν στόχους σε μεγάλες αποστάσεις.
Αντίθετα, οι εγχώριοι πύραυλοι της Ουκρανίας είναι κυρίως μικρότερου βεληνεκούς. Ο FP-7, με εμβέλεια περίπου 200 χιλιομέτρων, και ο FP-9, με εμβέλεια περίπου 850 χιλιομέτρων, δεν θεωρείται ότι έχουν ακόμη ολοκληρώσει την επιχειρησιακή τους ωρίμανση.
Ο πύραυλος cruise Neptune έχει εμβέλεια περίπου 400 χιλιομέτρων, ενώ για τον νεότερο Trident αναφέρεται ότι ενδέχεται να ξεπερνά τα 3.000 χιλιόμετρα, χωρίς όμως να έχει ακόμη ενταχθεί σε επιχειρησιακή υπηρεσία.
Το Ιράν έχει επίσης επενδύσει σε προηγμένες τεχνολογίες, όπως πυραύλους στερεού καυσίμου, υπερηχητικά συστήματα, όπως ο Fattah-1, καθώς και σε εξελιγμένες κεφαλές ελιγμών, όπως του Emad, με στόχο την αύξηση της αποτελεσματικότητας έναντι συστημάτων αεράμυνας.
Αντίθετα, οι ουκρανικοί πύραυλοι βασίζονται σε σημαντικό βαθμό σε τεχνολογίες σοβιετικής προέλευσης, ενώ τα νεότερα προγράμματα βρίσκονται ακόμη σε στάδιο εξέλιξης.
Τέλος, σύμφωνα με το κείμενο, το Ιράν έχει επιδείξει την ικανότητα να εκτοξεύει μεγάλους αριθμούς πυραύλων σε σύντομο χρονικό διάστημα, όπως αναφέρεται κατά την επιχείρηση «True Promise».
Από την άλλη πλευρά, η επιχειρησιακή εμπειρία της Ουκρανίας στη χρήση εγχώριων βαλλιστικών πυραύλων παραμένει περιορισμένη, καθώς τα περισσότερα νέα συστήματά της δεν έχουν ακόμη χρησιμοποιηθεί εκτεταμένα σε πραγματικές πολεμικές επιχειρήσεις.
www.bankingnews.gr
