Ρε καραγκιόζη,
Την ώρα που πουλάς καθρεφτάκια στους ιθαγενείς,
την ώρα που ξεστομίζεις βαρύγδουπες παρόλες,
την ώρα που κόπτεσαι τάχα για τα παιδιά…
… έχω πάρει σβάρνα τα δημόσια «ειδικά» σχολεία για το αυτιστικό παιδάκι μου. Και εισπράττω ένα πράγμα: εγκατάλειψη. Εξαίρετοι δάσκαλοι, μαχητές γονείς και γλυκύτατα παιδάκια, ένα πράγμα μού μεταφέρουν: εγκατάλειψη.
Σχολεία με διπλάσιους μαθητές απ’ όσους σηκώνουν, με αναπληρωτές κυρίως γιατί οι μόνιμοι δάσκαλοι είναι μουσειακό είδος, με ελλείψεις στα πάντα από πάντα και πάει λέγοντας.
Αν προσθέσεις τις παιδοψυχιατρικές δομές που για τη διάγνωση σού κλείνουν ραντεβού μετά από μήνες, τα ΚΕΔΔΥ που προσθέτουν κι άλλους μήνες αναμονής στην αγωνία σου, τις παράλληλες στηρίξεις που δεν έρχονται κι όταν έρχονται είναι κουτσουρεμένες, τις χιλιάδες αδιόριστων δασκάλων ειδικής αγωγής που φυτοζωούν σε ιδιωτικά κέντρα σαν κι αυτά στα οποία προτείνατε τις προάλλες συμβάσεις πείνας, τις ατελείωτες ουρές του ΕΟΠΥΥ που πληρώνει τις ειδικές θεραπείες μέσα από αφόρητη γραφειοκρατία και όποτε λάχει, τον νόμο που προσπαθεί αντιεπιστημονικά να μειώσει τα ποσοστά αναπηρίας των αυτιστικών για να γλυτώσει τα επιδόματα…
…κι άλλα πολλά που χρειάζομαι τόμους για να αναφέρω…
…το καραγκιοζιλίκι σου χτυπάει κόκκινο.
Και το δικό σου και του έτερου αχυρανθρώπου.
Όλα αυτά συμβαίνουν στο κράτος σου καραγκιόζη.
Επί των ημερών σου καραγκιόζη.
Επί πρωθυπουργίας σου καραγκιόζη.
Δεν σε ενδιαφέρουν τα παιδιά καραγκιόζη. Μόνο η προπαγάνδα.
Καραγκιόζη.
Υ.Γ Όποιος σκοπεύει να αναδημοσιεύσει, να προσέξει πολύ. Εξ όσων γνωρίζω, ο χαρακτηρισμός «καραγκιόζης» αποτελεί αξιολογική κρίση, και ως τέτοια δεν επιδέχεται απόδειξη, επί του προκειμένου δε, είναι απολύτως θεμιτή λόγω του ιδιαίτερου ρόλου του πρωθυπουργού στη δημόσια ζωή. Επίσης, οποιαδήποτε αξιολογική κρίση δεν είναι δυνατόν να αποσυνδέεται από τα πραγματικά γεγονότα για τα οποία γίνεται. Στην προκειμένη περίπτωση τα γεγονότα (ανεπάρκεια Ελληνικής Πολιτείας σε θέματα ειδικής αγωγής, επί πρωθυπουργίας Τσίπρα) είναι αληθή και αναμφισβήτητα. Ωστόσο οι καραγκιόζηδες που κυβερνούν δεν θα διστάσουν να κρυφτούν πίσω από τους δικαστές που κατά τα άλλα κατηγορούν, όπως δεν δίστασαν να κρυφτούν πίσω από τα ΜΑΤ που θα καταργούσαν. Προσωπικά δεν φοβάμαι και αυτό φαίνεται.
