Η κόρη μου. 19 ετών. Υγιής. Εργαζόμενη πρώτης γραμμής σε μια τεράστια αλυσίδα παντοπωλείων. Άρχισε να αισθάνεται αδιάθετη πριν από περίπου 2 εβδομάδες. Πόνος στα πλευρά και στην πλάτη. Ναυτία.
Ο γιατρός για τον πόνο στο στήθος την έστειλε για ακτινογραφία θώρακα. Κάτι “ανάβει” στη δεξιά πλευρά. Στάλθηκε για μαγνητική τομογραφία. Αξονική τομογραφία. Υπερηχογράφημα των περιοχών της πλάτης και της κοιλιάς. ΤΙΠΟΤΑ. Ενώ στη δουλειά δεν ήταν σε θέση να αναπνεύσει με πόνο στο στήθος.
Έσπευσε στα Επείγοντα σε καραντίνα. Εξετάστηκε για covid. Νέα. Πήγε από μόνη της, επειδή κανείς δεν μπορεί να είναι μαζί της. Αποδεικνύεται πως είναι πλευρίτιδα.
Μια λοίμωξη του εξωτερικού της επένδυσης των πνευμόνων. Βασικά της λένε, είναι επειδή φορούσε μάσκα για πάνω από 8 ώρες την ημέρα 5-6 ημέρες την εβδομάδα. Αναπνέοντας τα δικά της βακτήρια. Μονοξείδιο του άνθρακα.
Προκάλεσαν μια μόλυνση και τώρα είναι με έντονο πόνο. Πρέπει να μείνει εκτός εργασίας χωρίς αμοιβή. Αλλά δεν θα το δείτε στα κοινωνικά μέσα! Είναι 19. Υγειής. Και τώρα είναι κρεβατωμένη και αγωνίζεται να αναπνεύσει. Αντιβιοτικά. Στεροειδή. Αναπνευστικές θεραπείες. Φθοριομεθολόνη. Αυτό είναι ήδη χαζό. Σκοτώνουν τους ανθρώπους όχι τον ιό.
Orestis Vasiliou
