Έρχεται το ΔΝΤ και λέει: «Παιδιά, η Ελλάδα δεν μπορεί να αποπληρώνει το χρέος της, δηλαδή έχει χρεοκοπήσει και σ’ αυτή την περίπτωση ακολουθείται η τεχνική του κουρέματος του χρέους, προς Γερμανία και λοιπούς δανειστές».
Έρχεται η Γερμανία και λέει:
«Λάθος, το χρέος είναι βιώσιμο και επομένως δεν απαιτείται κούρεμα του χρέους, σε βάρος των Γερμανών φορολογουμένων»
Έρχεται το ελληνικό πολιτικό σύστημα και λέει: «Έχει δίκιο η Γερμανία, το χρέος είναι βιώσιμο και η ελληνική οικονομία έχει ανακάμψει»
Μετά από αυτά, έρχεται πάλι το ΔΝΤ και λέει: «Κοιτάξτε, εγώ δεν μπορώ να διακινδυνεύσω το κύρος μου σε μια πτωχευμένη χώρα. Αφού όμως θέλετε να πασάρετε αυτό το παραμύθι, εντάξει, αλλά θα πρέπει να ληφθούν σκληρά μέτρα για να βγούν τα νούμερα»
Έρχεται πάλι η Γερμανία και λέει: «Καμία αντίρρηση, να ληφθούν σκληρά μέτρα και μάλιστα για πολλά χρόνια. Άλλωστε αυτό θα προσθέσει πόντους στον εσωτερικό εκλογικό μας αγώνα και θα παραδειγματίσει τους υπόλοιπους λαούς»
Έρχεται όμως η ελληνική κυβέρνηση και λέει: «Όχι μέτρα. Αφού πάμε καλά και το χρέος είναι βιώσιμο (σύμφωνα με το παραμύθι) γιατί να ληφθούν σκληρά μέτρα; Κάτι τέτοιο θα μας φθείρει και θα μας ρίξει από την εξουσία. Πιο μαλακά δεν γίνεται;»
Αυτή ακριβώς είναι η διαπραγμάτευση και η σκληρή πραγματικότητα γύρω από την εκμετάλλευση της μπίζνας του χρέους. Η Ελλάδα, σύμφωνα με την πιο επίσημη αξιολόγηση του πλέον αρμόδιου οργανισμού στον κόσμο, δηλαδή του ΔΝΤ, έχει χρεοκοπήσει και δεν μπορεί να αποπληρώνει το χρέος της. Όμως, επειδή κάτι τέτοιο απαιτεί κούρεμα του χρέους, αυτό δεν το θέλει ούτε η Γερμανία κ.λ.π. αν και γνωρίζει την αλήθεια, γιατί θέλει να αρπάξει όλο τον ελληνικό πλούτο και να πουλήσει και εκδούλευση στους Γερμανούς ψηφοφόρους, ούτε όμως και η ελληνική παρασιτική ολιγαρχία, γιατί κι αυτή, μαζί με τους φίλους της Γερμανούς, θέλει να κάνει μπίζνες σε βάρος του ελληνικού πλούτου και των ιδιωτικών μας περιουσιών.
Αυτά φυσικά δεν λέγονται από κανένα καθεστωτικό ΜΜΕ. Ο λαός δεν πρέπει να ξυπνήσει και να διεκδικήσει το κούρεμα του χρέους της χρεοκοπημένης χώρας του.
Τουλάχιστον κάποτε ο Χ. Τρικούπης είχε το σθένος να πει την αλήθεια. Οι σημερινοί όμως συνεχιστές του δεν έχουν ούτε αυτό το σθένος, φοβούμενοι μην χάσουν τις καρέκλες τους.
ΥΓ. Η ελληνική κυβέρνηση και οι Βρυξέλλες (βλ. Γερμανία) αιφνιδιάστηκαν από την έκθεση του ΔΝΤ. Το παραμύθι της βιωσιμότητας και της ανάπτυξης που είχαν στήσει, προχωρούσε καλά και η αποκάλυψη του παραμυθιού χάλασε όλα τα σχέδια.
