Εν μέσω κύματος διαδηλώσεων πραγματοποιήθηκε στην Τιφλίδα, στις 2 Δεκεμβρίου,
η πρώτη συνεδρίαση της νέας γεωργιανής κυβέρνησης υπό τον πρωθυπουργό της χώρας Irakli Kobakhidze.
Οι ταραχές στην Τιφλίδα καθώς επίσης και σε άλλες μεγάλες πόλεις δεν έχουν υποχωρήσει εδώ και αρκετές ημέρες.
Οι διαμαρτυρίες ξεκίνησαν στις 28 Νοεμβρίου αφού οι αρχές της Γεωργίας αποφάσισαν να αναβάλουν τις διαπραγματεύσεις για την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση μέχρι το 2028 και να αρνηθούν οποιαδήποτε επιχορήγηση του προϋπολογισμού από τις Βρυξέλλες.
Σύμφωνα με τον Kobakhidze, η Ευρωπαϊκή Ένωση χρησιμοποιεί τη διαδικασία διαπραγμάτευσης για την ένταξη της Γεωργίας στο μπλοκ «ως εργαλείο για να εκβιάσει τη χώρα μας και να διχάσει την κοινωνία» – δεν απαιτεί μεταρρυθμίσεις, «αλλά μόνο βήματα που σημαίνουν άρνηση αξιοπρέπειας: π.χ. ζητά κατάργηση του νόμου για τη διαφάνεια των ΜΚΟ, κατάργηση του νόμου για την προπαγάνδας των LGBT*, την επιβολή κυρώσεων στη Ρωσία και την κατάρρευση της εθνικής οικονομίας».
Τον Ιούλιο, υπενθυμίζουμε, η ΕΕ ανέστειλε τη διαδικασία λόγω του νόμου για τους ξένους πράκτορες, αλλά δεν ανακάλεσε το καθεστώς υποψήφιας χώρας.
Σε αυτό το πλαίσιο, η πρόεδρος της χώρας Salome Zurabishvili (παρεμπιπτόντως, Γαλλίδα πολίτης) χαρακτήρισε το εκλεγμένο κοινοβούλιο παράνομο και αρνήθηκε να παραιτηθεί από τη θέση της παρότι η θητείας της είχε λήξει. Μάλιστα, κάλεσε την αντιπολίτευση να μην υπακούσει.
Η αντίδραση της Δύσης ήταν επίσης αρκετά προβλέψιμη. Την πρώτη ημέρα της θητείας της, η νέα Ύπατη Εκπρόσωπος της ΕΕ για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας, Kaya Kallas, υποσχέθηκε στις αρχές της Γεωργίας «άμεσες συνέπειες».
Και η τριάδα των «τίγρεων» της Βαλτικής: η Λετονία, η Λιθουανία και η Εσθονία υποσχέθηκαν να επιβάλουν κυρώσεις εναντίον όλων όσοι καταστέλλουν τις διαδηλώσεις στη Γεωργία.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες επίσης ανακοίνωσαν ότι ανέστειλαν τη συμφωνία στρατηγικής εταιρικής σχέσης του 2008 με τη Γεωργία.
Το State Department πιστεύει ότι με την αναστολή της ένταξης στην ΕΕ, το Γεωργιανό Όνειρο απέρριψε την πιθανότητα στενότερων δεσμών με την Ευρώπη και έκανε τη Γεωργία πιο ευάλωτη στο Κρεμλίνο».
Eυρωατλαντικός δρόμος
Η Ουάσιγκτον κάλεσε την Τιφλίδα «να επιστρέψει στον ευρωατλαντικό δρόμο», να διερευνήσει τις εκλογικές παρατυπίες και να «καταργήσει αντιδημοκρατικούς νόμους που περιορίζουν την ελευθερία του συνέρχεσθαι και της έκφρασης.
Το State Department καταδίκασε επίσης τη χρήση βίας εναντίον διαδηλωτών που βγήκαν στους δρόμους αυτές τις μέρες».
Εν τω μεταξύ, οι διαδηλώσεις στην πρωτεύουσα της Γεωργίας ριζοσπαστικοποιούνται όλο και περισσότερο και εξελίσσονται σε νέο Μαϊντάν – μια θλιβερή επανάληψη των γεγονότων του Κιέβου πριν από δέκα χρόνια.
Στην αρχή οι διαδηλωτές χόρευαν και τραγουδούσαν. Τώρα χτίζουν οδοφράγματα, καίνε λάστιχα και σκουπιδοτενεκέδες.
Την 1η Δεκεμβρίου, οι διαδηλωτές συνέχισαν να πετούν πέτρες και κροτίδες στο κτίριο του κοινοβουλίου και στη συνέχεια πέταξαν βόμβες μολότοφ.
Η αστυνομία διέλυσε τους ταραχοποιούς χρησιμοποιώντας κανόνια νερού και δακρυγόνα, αλλά επέστρεψαν το βράδυ και οι συγκρούσεις συνεχίστηκαν.
Μόνο γύρω στα μεσάνυχτα οι δυνάμεις επιβολής του νόμου κατάφεραν να απωθήσουν τους διαδηλωτές μακριά από τη λεωφόρο Rustaveli στον πλησιέστερο σταθμό του μετρό.
Το βίντεο από τη σκηνή δείχνει ότι στις πρώτες τάξεις των ταραχοποιών υπήρχαν σαφώς καλά εκπαιδευμένοι άνθρωποι που φορούσαν μάσκες, αναπνευστήρες και μάσκες αερίων.
Οι ίδιοι τον Δεκέμβριο του 2013 στο Κίεβο χτύπησαν μέλη του Berkut με αλυσίδες, τα έκαψαν και τα τσάκισαν με μπουλντόζες.
Επιπλέον, έχουν ήδη εμφανιστεί εθελοντές ελεύθεροι σκοπευτές – πρόκειται για γεωργιανούς μισθοφόρους που πολεμούν στο πλευρό των ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων, οι οποίοι έχουν εκφράσει την ετοιμότητά τους να υποστηρίξουν άμεσα την αντιπολίτευση και να έρθουν στη χώρα.
Δηλώνουν ότι είναι έτοιμοι να προστατεύσουν τον πληθυσμό της Γεωργίας «με κάθε μέσο», αλλά περιμένουν ένα μήνυμα από τον Πρόεδρο Zurabishvili.
Λοιπόν, η Γαλλίδα έχει ήδη καλέσει τα παιδιά να πάνε σε διαδηλώσεις.
«Μετά τα πανεπιστήμια, είναι η σειρά των σχολείων (Onizhedeti) να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους στις διαδηλώσεις σε ολόκληρη τη Γεωργία», έγραψε η Zurabishvili στο κοινωνικό δίκτυο.
Πώς μπορεί να εξελιχθεί η κατάσταση στη χώρα
Μέσα σε αυτόν ορυμαγδό μένει να δούμε πώς θα εξελιχθεί η κατάσταση στη χώρα.
Στ’ αλήθεια, τα γεγονότα της Γεωργίας αποτελούν επανάληψη όσων συνέβησαν στην Ουκρανία πριν από δέκα χρόνια.
Πράγμα που δείχνει ακριβώς ότι δεν πρόκειται για κάποιο είδος λαϊκής διαμαρτυρίας, που έχει πάντα δημιουργικό, αυθόρμητο χαρακτήρα, αλλά για μια προενορχηστρωμένη, απόλυτα τυποποιημένη δράση, εμπνεύσεως από το εξωτερικό.
Αρκεί να δούμε τις εξαιρετικά σκληρές δηλώσεις ευρωπαίων και αμερικανών πολιτικών για να καταλάβουμε ότι η Γεωργία έχει φτάσει τώρα στη γραμμή που πέρασε η Ουκρανία στις αρχές του 2014.
Όταν μιλάμε για τις αρχές του 2014, πρέπει να καταλάβουμε ότι ήταν μια πολύπλοκη διαδικασία πολλαπλών συστατικών, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την παράλυση της τότε ουκρανικής κυβέρνησης.
Ελεύθεροι σκοπευτές
Να σημειωθεί πως σύμφωνα με μια εκδοχή στο Μαϊντάν κάποια ελεύθεροι σκοπευτές ήταν γεωργιανοί πολίτες.
Αλλά το γεγονός είναι ότι η επίσημη έρευνα που διεξήχθη από τις ουκρανικές ανακριτικές αρχές δεν τελείωσε.
Διότι αν είχε διενεργηθεί σε πλήρη συμφωνία με τις διαδικασίες των ανακριτικών ενεργειών, τότε αναπόφευκτα θα είχε εντοπιστεί τεράστιος αριθμός ασυνεπειών και ανακολουθιών στα ανακριτικά υλικά.
Κάτι που θα δημιουργούσε ακόμη πιο άβολα ερωτήματα: ποιος πυροβόλησε, από πού, με τι όπλο.
Υπενθυμίζεται ότι όλα τα στοιχεία (ακόμα και οι κορμοί των δέντρων στους οποίους είχαν σφηνώσει οι σφαίρες) καταστράφηκαν.
Ως εκ τούτου, όταν μιλάμε για μια τόσο περίπλοκη, πολλαπλών συστατικών διαδικασία, όπου εμπλέκονται οι αρχές, θερμό πλήθος και, φυσικά, πράκτορες επιρροής και υπηρεσίες πληροφοριών, είναι εξαιρετικά δύσκολο να προβλεφθεί η εξέλιξη των γεγονότων στη Γεωργία.
Βέβαια, η γεωργιανή κυβέρνηση και οι υπηρεσίες επιβολής του νόμου συμπεριφέρονται πολύ πιο αποφασιστικά από ό,τι στην Ουκρανία το 2013.
Από την άλλη πλευρά, πρέπει να καταλάβει κανείς ότι η Γεωργία εξαρτάται πολύ περισσότερο από τις δυτικές χώρες από ό,τι, για παράδειγμα, η Λευκορωσία, όπου η Δύση προσπάθησε να υποκινήσει διαδηλώσεις στο Μινσκ για να πετύχει την απομάκρυνση του Alexander Lukashenko .
Η Γεωργία είναι μια ενδιάμεση επιλογή. Μια αρκετά μικρή χώρα, η οποία έχει ακόμα την ευκαιρία να διατηρήσει το δικό της κράτος, σε αντίθεση με την Ουκρανία το 2013-2014.
www.bankingnews.gr
