Της ΛΙΑΝΑΣ ΜΥΣΤΑΚΙΔΟΥ
Πρωτοφανής ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζουν οι Τούρκοι αξιωματούχοι τα εργατικά ατυχήματα που μαστίζουν τη χώρα. Ο γνωστός δημοσιογράφος Γιλμάζ Οζντίλ με καυστικό τρόπο σχολιάζει αυτή την απερίγραπτη αναλγησία. Το άρθρο του δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Sozcu , η οποία τολμά ακόμα να εκφράζεται ελεύθερα.
Στο άρθρο με τίτλο « Οι αδιάντροποι εργάτες του τρίτου αεροδρομίου» γράφει τα εξής:
“Στη Σόμα ζήσαμε την μεγαλύτερη τραγωδία ορυχείου, όπου σφαγιάστηκαν φως φανάρι 301 εργάτες.
Ο ηγέτης του αιώνα μας είπε: “Αυτά είναι πράγματα που συμβαίνουν. Αναφέρονται στην λογοτεχνία, είναι φυσικά πράγματα”.
Έγινε έκρηξη αερίου σε ορυχείο στην περιοχή Ζόνγκουλντακ κι έχασαν τη ζωή τους 30 μεταλλωρύχοι. Ο υπουργός εσωτερικών μας, μας παρηγόρησε: “Πέθαναν ωραία”.
Ο βασιλιάς της Σαουδικής Αραβίας πέθανε σε ηλικία 91 ετών και η κυβέρνηση του ΑΚΡ κήρυξε εθνικό πένθος , ύψωσε μεσίστιες τις σημαίες. Κηρύχθηκε εθνικό πένθος για την Παλαιστίνη και για το Πεσαβάρ. Κηρύχθηκε εθνικό πένθος για την Αίγυπτο και για τον θάνατο του Πάπα. Μετά τη Σομα εκτελέστηκαν ολοφάνερα 18 εργάτες μας στο Ερμενεκ αλλά δεν κηρύχθηκε εθνικό πένθος.
Στα Ναυπηγεία της Τούζλα όπου χάνουν τη ζωή τους 50 εργάτες ετησίως δοκίμαζαν τη λειτουργία των σωσίβιων λέμβων. Αντί, όμως να τοποθετήσουν σακιά με άμμο έβαλαν σε αυτές να καθίσουν εργάτες. Έριξαν τις βάρκες πίσω από το τάνκερ και τρεις εργάτες πνίγηκαν. “Ατυχία , έσπασε το τζάμι της λέμβου . Ήταν κινεζικής κατασκευής”, είπαν και κατηγόρησαν τους Κινέζους.
Έσπασαν τα σχοινιά κι έπεσε ο ανελκυστήρας ουρανοξύστη που κατασκεύαζε φίλος εργολάβος. Πέθαναν 10 εργάτες μας. Πριν να φτάσουν τα ασθενοφόρα στο ατύχημα , έφθασαν οι αύρες. Ο πρωθυπουργός τους χαρακτήρισε ως ήρωες που έπεσαν για ιερό σκοπό.
Όταν έφτιαχναν την Γέφυρα Οσμάν Γαζή, έσπασε ένα σχοινί. Κανείς δεν έπαθε τίποτα. Ο Ιάπωνας μηχανικός Ryoichi Kishi έκανε χαρακίρι… Ο υπουργός οικονομικών της κυβέρνησης ΑΚΡ, κατά τη θητεία της οποίας συνέβησαν τα περισσότερα εργατικά ατυχήματα σε ολόκληρη την ιστορία της χώρας είπε: “Τα εργατικά ατυχήματα είναι ένδειξη πολιτισμού”.
Στην Κύπρο χάσαμε 568 ψυχές.
Στην Κορέα είχαμε 721 απώλειες.
Στη μάχη στο Σαγγάριο σκοτώθηκαν 10.500 στρατιώτες μας.
Από το 2002 που ανέλαβε τη εξουσία το ΑΚΡ, μέχρι σήμερα 20.000 εργάτες μας έχασαν άδικα τη ζωή τους.
Όταν μπήκαμε στο σύστημα “υπεργολάβου” εξαπλασιάστηκαν τα εργατικά ατυχήματα.
Η Τουρκία είναι πρωταθλήτρια στα θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα στην Ευρώπη και μάλιστα με μεγάλη διαφορά . Κατέχει παγκοσμίως την τρίτη θέση μετά το Ελ Σαλβαδόρ και την Αλγερία.
Μόνο τον περασμένο χρόνο σκοτώθηκαν 2006 εργάτες μας. Σε αυτή τη χώρα χάνουν καθημερινά τη ζωή τους 5 εργάτες και άλλοι έξι τραυματίζονται βαριά σε σημείο που να μην μπορούν να εργαστούν ξανά.
Λένε “γιατί τα τέσσερα χρόνια που κατασκευάζεται το τρίτο αεροδρόμιο οι εργάτες δεν έβγαλαν άχνα και τώρα, ένα μήνα πριν την έναρξη της λειτουργίας τους φωνάζουν;” Γιατί δεν χρειάζονται πια εργάτες. Δυσχεραίνεις τις συνθήκες εργασίας, τους εξαναγκάζεις να αντιδράσουν και τους κατηγορείς “ως τρομοκράτες”. Έτσι τους διώχνεις από τη δουλειά. Οι “φίλοι” εργολάβοι διώχνουν με τη βία της αστυνομίας τους εργάτες και απαλλάσσονται από την καταβολή αποζημιώσεων και δεδουλευμένων. Φυσικά για τις τυχόν δυσλειτουργίες που θα προκύψουν μετά τα εγκαίνια θα θεωρηθούν υπεύθυνοι οι εργάτες.
Το 1878 έφθασε ένα τηλεγράφημα στον σουλτάνο Αμπντουλχαμίτ που έλεγε: “Έκρηξη σε ορυχείο. Σκοτώθηκαν οι εργάτες που ήταν μέσα. Οι υπόλοιποι δεν θέλουν να μπουν στο ορυχείο. Ζητάμε να διεξαχθεί έρευνα”.
Το παλάτι δεν έχασε χρόνο κι έστειλε αυθημερόν την απάντηση του: “Δεν χρειάζεται να διεξαχθεί καμία έρευνα. Είναι φυσικό να συμβαίνουν ατυχήματα στα ορυχεία. Αυτό ήταν το πεπρωμένο τους. Συνεχίστε την παραγωγή, συμβουλέψτε τους υπόλοιπους εργάτες να είναι προσεκτικοί , φροντίστε την εκγύμναση τους.”
Νομίζω ότι θέλουν να δώσουν το όνομα του Αμπντουλχαμίτ σε αυτό το τρίτο αεροδρόμιο.
Ο χαρακτήρας εκείνου είναι ίδιος με τον χαρακτήρα αυτών.
Υπάρχουν σκλάβοι και όχι εργάτες.
Ο στόχος τους είναι το 2023, το μυαλό τους, του 1800”.
