Πίσω από τις ταραχές που διαχέονται σε όλες τις ΗΠΑ κρύβεται μια αντι-Τράμπ προπαγάνδα.
Αμερικανικά και Ελληνικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης τονίζουν το γεγονός ότι ο αστυνομικός είναι υποστηρικτής του Τράμπ – λες κι ο Τραμπ του έδωσε εντολή να προβεί στην πράξη δολοφονίας.
Γράφει ο Δημήτρης Γκίκας
Στις ΗΠΑ έχουν ξεσπάσει σοβαρές ταραχές, με αφορμή την ειδεχθή δολοφονία ενός πολίτη από αστυνομικό. Αδιαφορώ για τη φυλετική ταξινόμηση (λευκός σκότωσε μαύρο). Ο δράστης πρέπει να τιμωρηθεί αυστηρά, καθώς αντιπροσωπεύει την πολιτική εξουσία και, μάλιστα την επιβολή τάξης. Η αυθαιρεσία των οργάνων επιβολής, εύλογα, θεωρείται μεγάλο έγκλημα σε κάθε πολιτική κοινωνία. Έχουν, όμως αυτές οι ταραχές αναρχικό χαρακτήρα;
Πίσω από τις ταραχές που διαχέονται σε όλες τις ΗΠΑ κρύβεται μια αντι-Τράμπ προπαγάνδα. Είδα Αμερικανικά και Ελληνικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης να τονίζουν το γεγονός ότι ο αστυνομικός είναι υποστηρικτής του Τράμπ – λες κι ο Τραμπ του έδωσε εντολή να προβεί στην πράξη δολοφονίας.
Πρόκειται ξεκάθαρα για εξέγερση (όχι απλά ταραχές), μεγάλο μέρος της οποίας υποκινήθηκε προφανώς από Δημοκρατικούς κύκλους, στα άκρα των οποίων, υπογείως, δρουν και αντιεξουσιαστικοί πυρήνες. Η σημασία αυτής της εξέγερσης θα είναι ιδιαίτερα μεγάλη.
Ο Τραμπ, ίσως κι εσφαλμένα για την παρούσα συγκυρία, ανέφερε την πρόθεσή του να εντάξει τα antifa κινήματα στις τρομοκρατικές οργανώσεις. Θεωρώ ότι αυτή η στάση του θα δυναμιτίσει και δεν θα αποδυναμώσει τις ταραχές.
Έχω μελετήσει τον Αναρχισμό ως θεωρία εδώ και περίπου 15 χρόνια. Εν συντομία και πολύ περιληπτικά, αναφέρω ότι άλλο είναι ο αναρχισμός ως θεωρία, ο οποίος εκκινεί από τη διαπίστωση ότι όλοι οι άνθρωποι είναι φύσει καλοί και μπορούν να τα βρουν μεταξύ τους χωρίς κάποια εξουσία πάνω απ’ το κεφάλι τους, κι άλλο είναι η εικόνα του αντιεξουσιαστή μπαχαλάκη που, όπως και στην Ελλάδα, δρα πολύ συχνά ως προβοκάτορας, φερέφωνο βλαμμένων που θέλουν να δημιουργούν χάος για να εκμεταλλευτούν την κατάσταση πολιτικά. Δεν είναι, μάλιστα τυχαίο το γεγονός ότι οι antifa τόσο στην Ελλάδα, όσο και αλλού, παραμένουν στο περιθώριο της πολιτικής κατάστασης καθώς δεν διαθέτουν ξεκάθαρες θέσεις (πλην των ελαχίστων βασικών), συμπεριφέρονται ως κοινοί τραμπούκοι και εγκληματίες, στοχοποιούν άτομα ενώ πολλές φορές αποτελούνται, τραγικό γεγονός, από παιδιά 15χρονα με μηδενική πολιτική βούληση και μηδενική κατανόηση του τι είναι αυτό που πράττουν.
Η περίπτωση των ΗΠΑ κρίνεται, λοιπόν ιδιαίτερα αντιπροσωπευτική, καθώς φαίνεται ότι σε παγκόσμιο επίπεδο τα αντιεξουσιαστικά κινήματα έχουν πια απωλέσει την όποια ιδεολογική τους φυσιογνωμία και πολιτική τους ταυτότητα και κατάντησαν ομάδες ανεγκέφαλων που τους χρησιμοποιούν οι επιτήδειοι για να προκαλέσουν χάος. Στην Ελλάδα, για παράδειγμα, καθόλη τη διάρκεια των περιοριστικών μέτρων έκαναν «τουμπεκί» και όσες αναφορές έγιναν απ’ αυτούς ήσαν εντελώς αστείες, χωρίς κανένα πολιτικό βάθος.
Δεν είναι τυχαίο ότι στις ΗΠΑ οι εξεγέρσεις δεν έχουν μόνο ένα ιδεολογικό χρώμα, στοιχείο που δείχνει ότι δεν υπάρχει πολιτική βούληση, αλλά ομοψυχία στο μπάχαλο. Πρόκειται για αντι-Τραμπ εξέγερση κι όχι για πραγματική αναρχική εξέγερση.
Ό, τι συμβαίνει στις ΗΠΑ, έχει αποδειχθεί εδώ και πολλά χρόνια, μας αφορά. Όχι μόνο γεωπολιτικά και στρατιωτικά, αλλά και πολιτικά. Καλό είναι να παρακολουθούμε τα δρώμενα, διότι θα μας επηρεάσουν ποικιλοτρόπως.
