Ξένια Πολίτη
…δεν μας αφήνουν να πάρουμε ανάσα, κυριολεκτικά αλλά κυρίως, μεταφορικά… Χορεύουμε σε όλους τους χαβάδες μιας ενισχυμένης Πολιτικής Ορθότητας του Παραλόγου, σαν μοιραίοι μασκοφόροι, ξεπατικώνοντας κι εξασκώντας διαρκώς νέες φιγούρες τρόπου ζωής, μιας παρά φύσιν, φαιδρότητας. Η Αντι-νόηση* εδώ, ως διαστροφή της Έννοιας, της ίδιας της αλήθειας, η στρέβλωση των γεγονότων κι επομένως της πραγματικότητας, δρέπει καρπό.
Κι εξηγούμαι, γιατί αυτό, βρίθει πραγματικά διεξοδικού ενδιαφέροντος, αφού συχνότατα πλέον, ερχόμαστε αντιμέτωποι με παραφουσκωμένους κι αλαζόνες νόες, διαφόρων ιδρυμάτων που μια τελική «ιδρυματοποίησή τους», θα ήταν ίσως, η σωτήρια λύση για την ανθρωπότητα. Νόες ημιπαραφρόνων ενορχηστρώνουν αυταρχικά και δόλια λοιπόν, τον μετασχηματισμό του ανθρώπινου είδους και την ισοπέδωση της καθημερινότητάς μας· μα πόσο χαρούμενα δοσμένα!




Είναι η μίξη μεταμοντέρνου κομμουνιστο-καπιταλισμού, με μια γενναία δόση περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης (…) για έναν κόσμο καταπράσινο, ιδανικά πλασμένο, και σχεδιασμένο από τον ίδιον τον ΟΗΕ.
Εδώ βλέπουμε πόσο… εύθυμος, γίνεται ο Καπιταλισμός μας, αφού τον συνδράμουν τα παραπάνω «ευαγή» ιδρύματα κι οι «φιλανθρωπικοί» οργανισμοί, ως συγκοινωνούντα δοχεία. Το ”happy” του, όπως κάθε τι μεταλλαγμένο, συνίσταται βέβαια, στα ενσωματωμένα γονίδια ισχυρών κομμουνιστικών εκλάμψεων μέσα στο «σώμα του», για μια σίγουρη ισοπέδωση των ελευθεριών των ατόμων που θα «επαναστατούν πράσινα, ηθικά και παγκόσμια»… Όπως έχουμε τονίσει όμως και σε άλλα άρθρα, που αφορούν την Αντινόηση, οι έννοιες των λέξεων, εσκεμμένα μεταποιούνται, μέχρι η σκέψη των ανθρώπων να χυλοποιηθεί εντελώς, και να εξουδετερωθεί. Επομένως, η επανάσταση ξαναμαθαίνεται, (δείτε το στην ιστοσελίδα του), ως: «η ξαφνική ή ριζική αλλαγή κι ανατροπή μιας κυβέρνησης, από… κάποια άλλη», την ώρα που οι πολίτες ή οι εργάτες (άν υπάρχουν ακόμα) φαντάζομαι, θα τρέχουν την Πρωτομαγιά στα λιβάδια ανέμελοι για να κόψουν μαργαρίτες!
Όλα τα παραπάνω, αφορούν τελικώς, την εφαρμογή ενός οριζόντιου, οικονομικο-νομισματικού, ενεργειακού, διατροφικού, και κοινωνικού μοντέλου, για αλφαδιασμένες κοινωνίες- πόλεις του μέλλοντος… Ενός μέλλοντος κοντινού, (όπως μας λένε), αφού «εξαιτίας» του Covid ’19, επισπεύθηκε η Αντζέντα ’30 του ΟΗΕ (δηλαδή η Επικαιροποιημένη Ατζέντα ’21), γι’ αυτό, κι η τόση πρεμούρα.
Πώς;; δεν γνωρίζουμε την Αντζέντα ’30 που την ενέκριναν ομόφωνα οι ηγέτες που ψηφίζουμε;;; Ρωτήστε τα παιδιά ή κανένα ανιψάκι σας ( τί άλλο θα σκαρφιστούν οι αθεόφοβοι! ), διότι την έβγαλαν και σε επιτραπέζιο παιχνίδι!!


Στο πλαίσιο ενός προσχεδιασμένουυ – συνήθως– προβλήματος ως «Κρίση» και της ήδη προκατασκευασμένης λύσης που προτείνεται κι εφαρμόζεται όπως θυμόμαστε,
– μ’ ένα Μνημόνιο Κατοχής της Ελληνικής Πολιτείας για την «Κρίση του Χρέους», (2010-)
– με την παρακολούθηση της ιδιωτικής μας ζωής εξαιτίας της «Κρίσης της Τρομοκρατίας» (2001-)
– με την «Μεταναστευτική Κρίση» (2015- ) από πολέμους και την Κλιματική Αλλαγή για τα οποία ευθύνονται παραδόξως, πάντα οι ίδιοι, αλλά κατηγορούν εμάς…, φτάνουμε στην παροντική,
– «Κρίση της Πανδημίας» (2019-) όπου, οι νέοι γκουρού της επιστήμης μεγαλογιατροί-παράγοντες, γενετιστές, και οι διάφοροι ιδεοληπτικοί τεχνοκράτες (όπως έκαναν επί Μνημονίου για παράδειγμα οι οικονομολόγοι, οι οικονομέτρες κι οι τραπεζίτες), μέσω πάντα, της πολιτικής επιβολής, και της αδιάλειπτης προπαγάνδας, μας απαγορεύουν, να εκστομίζουμε, να ρωτάμε, και να συμβαδίζουμε (με) μία κοινή λογική υγιεινής και προστασίας.
Θα εννοούν μάλλον την αξιοπρέπεια που απαγορεύεται να πλησιάσει τον συνάνθρωπο, ν’ αγκαλιάσει τον αγαπημένο, να κινηθεί ελεύθερα, κι εντέλει, κατόπιν αδείας, προαυλίζεται,..
Αλήθεια, φανταζόμαστε πως είναι μια έκτακτη συνθήκη;
Η ἕξις δευτέρα φύσις, έγραφε ο Αριστοτέλης στα «Ηθικά Νικομάχεια», κι ο κύριος Schwab με την παρέα του, μας γλυκοχαιρετάει…






